Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2007

Οι μεταμορφώσεις του Αρλεκίνου.

Η λέξη fascia (προερχόμενη εκ του fasces, δηλαδή το σύμβολο εξουσίας των των Ρωμαίων μάγιστρων) πρωτοχρησιμοποιήθηκε στην Ιταλία κατά τα τέλη του 19ου αιώνα για κάποιες επαναστατικές σοσιαλιστικές γκρούπες. Είναι, άλλωστε, γνωστό πως ο Μουσολίνι ξεκίνησε την πολιτική του δραστηριότητα ως ριζοσπάστης σοσιαλιστής ακτιβιστής, ήταν μάλιστα ένας εξαιρετικά ενημερωμένος μαρξιστής. Στην πορεία, ο φασισμός μετεξελίχθηκε σε μια πολιτική θεωρία του "εξτρεμισμού του κέντρου", κατά τον Lipset, δηλαδή ως έκφραση του μικροαστικού αντιδραστισμού.
Ο φασισμός είναι αυτό ακριβώς: ο μικροαστικός ριζοσπαστισμός.
Θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: η εκλογική και στελεχειακή δεξαμενή του φασισμού υπήρξαν, ανέκαθεν, τα μεσαία λαϊκά στρώματα.
Όπως έχω ήδη προαναφέρει, ο φασισμός είναι, στην ουσία, ένας "επαναστατικός" καπιταλισμός, το τελευταίο καταφύγιο της κατώτερης αστικής τάξης μπρος στον κίνδυνο της προλεταριοποίησης. Όταν οι μεσαίες και κατώτερες αστικές τάξεις βρεθούν μπροστά σε μια από τις, περιοδικά εμφανιζόμενες, καπιταλιστικές κρίσεις κι εφόσον οι αριστερές πολιτικές δυνάμεις δεν είναι σε θέση να αρθρώσουν πειστικό πολιτικό λόγο και δυναμική πολιτική πράξη, τότε ο φασισμός αναλαμβάνει την "κηδεμονία" του καπιταλιστικού μοντέλου, αναλαμβάνει την κηδεμονία του "εξαδέλφου του", του καπιταλισμού, καθώς έλεγε κι ο Ραφαηλίδης, που πρόσθετε πως ο φασισμός, είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι ο απόλυτος εκσυγχρονιστής των καπιταλιστικών μεταμορφώσεων, είναι εκείνος που παίρνει τον καπιταλισμό και τον βγάζει, με μια κλωτσιά είναι η αλήθεια, μέσα απ' τα λαγούμια όπου παγιδεύεται κατά καιρούς.
Ο φασισμός βασίζεται στον ανορθολογισμό και γι' αυτό είναι δύσκολο να τον προσεγγίσει κάποιος ιδεολογικοφιλοσοφικά.
Βασίζεται στην ψυχολογία της μάζας, απευθύνεται στα πιο κατώτερα και ζωώδη ανθρώπινα ένστικτα, είναι η πολιτική θεωρία που εκφράζει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης των μεσοαστικών και μικροαστικών στρωμάτων, στην ουσία πρόκειται για ενστικτώδες μικροαστικό αντανακλαστικό.
Ο φασισμός είναι η κοσμοθεώρηση μιας τρομοκρατημένης μικροαστικής τάξης, ο τρόπος της να "επανορθώνει" τις, κατά καιρούς, παραμορφώσεις και τα εξαμβλώματα των καπιταλιστικών μετασχηματισμών, αρνούμενη πεσματικά να προχωρήσει σ' έναν ριζοσπαστικό σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, που την τρομοκρατεί μέχρι θανάτου.
Ο φασισμός είναι η επιστροφή στην ασφάλεια του οικείου, του παραδοσιακού καπιταλιστικού μοντέλου, το οποίο θέλγει τα μεσοαστικά και μικροαστικά στρώματα, αφού τους προσφέρει ένα απατηλό δικαίωμα "στ' όνειρο" (της ανόδου στην μεγαλοαστική τάξη).
Ο φασισμός είναι μια καπιταλιστική "αντιμεταρρύθμιση", με όχημα τις τρομοκρατημένες μικροαστικές μάζες, όταν αυτές συνθλίβονται, από τις εγγενείς καπιταλιστικές αντινομίες κι αντιφάσεις, προς το επίπεδο του προλεταριάτου. Κι όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, ο φανατισμός κι η βαρβαρότητα περισσεύουν.
Γιατί ο φασισμός είναι ακριβώς αυτό: είναι ένας καπιταλισμός "φυσικός", απολύτως ανήθικος, απάνθρωπος και βάρβαρος, απολύτως απαλλαγμένος απ' τα "βαρίδια" του πολιτικού φιλελευθερισμού, τον οποίον οι φασίστες ανέκαθεν θεωρούν σαν πηγή εκφυλισμού και παρακμής.
Πάντως, για νά 'μαστε ειλικρινείς, πολύ λίγοι είναι, σήμερα, συνειδητοί φασίστες. Οι περισσότεροι που ακολουθούν τα νεοφασιστικά ευρωπαϊκά πολιτικά υβρίδια και πληθαίνουν τις τάξεις τους είναι μικροαστοί και μεσοαστοί χωρίς πολιτική και ιδεολογική αναφορά και συνείδηση. Μπορεί να είναι, λόγου χάρη, οι πολυπληθέστατοι "ναυαγοί" του νεοφιλελεύθερου εκσυγχρονισμού.
Τέλος πάντων, δέστε τα σημάδια:
Λατρεία ενός υπερταξικού κράτους "Λεβιάθαν", σοβινιστικός εθνικισμός, αγιοποίηση του "ηγέτη", οργανική ενότητα του έθνους, φασιστικός κορπορατισμός, κοινωνικός και φυλετικός δαρβινισμός, "σοσιαλιστικές" ντρίλιες μέσα σ' ένα παράφωνο φιλελεύθερο θόρυβο, αυτά είναι μερικά απ' τ' αλάνθαστα "σημάδια" της φασιστικής, και νεοφασιστικής, προπαγάνδας.
Ωστόσο, μεταπολεμικά, ο φασισμός, σαν πολιτική ιδεολογία, έπεσε σε γενική ανυποληψία, εξ' αιτίας της βάρβαρης φύσης του και των στυγερών εγκλημάτων των φασιστικών καθεστώτων. Γι' αυτό και σήμερα οι (νεο)φασίστες παρουσιάζονται, δήθεν, ως ακραιφνείς "δημοκράτες" σε μια τακτική κίνηση επανάκτησης ευηποληψίας και "έξωθεν καλής μαρτυρίας".
Είναι πάγια, άλλωστε, η τακτική των φασιστών να "ευαγγελίζονται" την "γνήσια δημοκρατία και τον πραγματικό πολιτικό φιλελευθερισμό", μέχρις ότου κατακτήσουν την εξουσία. Είναι μια απολύτως πετυχημένη "συνταγή", γιατί να μην την επιχειρήσουν κι σημερινοί (νεο)φασίστες;
Κι αν κρίνουμε απ' την σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα, πρόκειται για μια "συνταγή" αλάνθαστη!
Ωστόσο, εκείνο που είναι πραγματικά θλιβερό είναι η, για ακόμη μια φορά, παροιμιώδης ανικανότητα των αριστερών πολιτικών δυνάμεων να αντιπαλέψουν αποτελεσματικά την (νεο)φασιστική φενάκη...
Το μείζον πολιτικό διακύβευμα, σήμερα, είναι πως το ευρωπαϊκό πολιτικό κέντρο βάρους μετατοπίζεται διαρκώς δεξιότερα, συντηρητικότερα αν προτιμάτε, δημιουργείται δηλαδή, ακόμη μια φορά, ο προθάλαμος, ή η μήτρα, μιας (νεο)φασιστικής τερατογένεσης. Μάλιστα, μερικά απ' αυτά τα νεοφασιστικά...φυντάνια έχουν ήδη ανδρωθεί και διεκδικούν δυναμιά και με αξιώσεις μοιράδι στην πολιτική κονίστρα.
Κι οι σοσιαλιστές;
Οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές βρίσκονται, ακόμη μια φορά, σε αφάσια αμηχανία κι εκνευριστική αδράνεια.
Πότε παριστάνουν τις δεξιές καρικατούρες και πότε μαλλιοτραβιούνται για...μείζονα ιδεολογικοπολιτκά ζητήματα, του ύφους: "η μαρξιστική κότα έκανε το σοσιαλιστικό αυγό ή το σοσιαλιστικό αυγό την μαρξιστική κότα;"
Έλα ντε;
Ο ευρωπαϊκός σοσιαλισμός θαλασσοδέρνεται μέσα στην ανικανότητά του να δομήσει ένα νέο σοσιαλιστικό παράδειγμα, να αρθρώσει μια πειστική εναλλακτική πολιτική πρόταση και να την υπερασπίσει με συνέπεια και μαχητικότητα. Κι επειδή η εποχή μας είναι μια εποχή μεταιχμιακή, μια περίοδος βαθιάς κρίσης, είναι απολύτως βέβαιο πως θα επαληθευτεί και πάλι το ιστορικό δεδομένο, πως σε περιόδους βαθιάς κρίσης, όπου η οικονομική ύφεση συναντά την πολιτική αστάθεια, όταν δεν τα καταφέρνουν οι σοσιαλιστές, θριαμβεύουν οι φασίστες (όποια προβιά ή προσωπείο κι αν ενδύονται).

ΥΓ: Μου προκαλεί απέραντη θλίψη το κατάντημα κάποιων, πάλαι ποτέ, συντρόφων, οι οποίοι, εσχάτως, ξεπέρασαν κάθε όριο κι έχουν μετατραπεί σε απολογήτες του...Καραμανλή και της κυβέρνησής του!
Κι όλα αυτά στο όνομα μιας...ριζοσπαστικής αριστερής πρωτοπορείας!!!
Συγκρατηθείτε σύντροφοι, έχετε ήδη, φοβάμαι, εξοκείλει στην αντίπερα όχθη, οπότε μπορείτε να σταματήσετε πλέον να...πρωτοπορείτε.

Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2007

Αλήθεια ή λήθη;

Αλήθεια είναι να μην επιτρέπεις την λήθη.
"Τι είναι ο φασισμός, ρε;", ρωτά μαινόμενος ο επιλήσμων.
Ο φασισμός, το λοιπόν, είναι εκείνο το κοινωνικοπολιτικό, δήθεν κορπορατιστικό, μοντέλο, που πρεσβεύει το υπερταξικό κράτος, ένα κράτος, δηλαδή, που υπερβαίνει, χωρίς να διευθετεί, ούτε να ειρηνεύει, τις κοινωνικές και ταξικές διαφορές μέσα στην κοινωνία, που τίθεται υπεράνω της ίδιας της κοινωνίας.
Εγγύηση της "εύρυθμης κι ομαλής" λειτουργίας του φασιστικού κράτους, ο ηγέτης.
Στην
ουσία, ο φασισμός είναι η ακραία μορφή του καπιταλισμού, ένας καπιταλισμός "επαναστατικός", που ξεμπερδεύει στα γρήγορα με τα προσχώματα του πολιτικού φιλελευθερισμού, που αποτελεί κρηπίδωμα της παραδοσιακής καπιταλιστικής πολιτικής ρύθμισης.
Ο φασισμός είναι, τελικά, η "σωτηρία νήσος", όταν ο καπιταλισμός βρίσκεται εμπρός σε μείζονες κρίσεις, που κατ' ανάγκην επαναλαμβάνονται περιοδικά, και σε ανυπέρβλητα αδιέξοδα, στα οποία οδηγούν, με ιστορική ακρίβεια ανά τακτά χρονικά διαστήματα, οι εγγενείς αντιφάσεις κι αντινομίες του καπιταλιστικού μοντέλου.
Όμως, ο φασισμός αφορά κυρίως σε φαινόμενα ψυχοπάθειας των μαζών και, κυριότατα, σε νοοτροπίες.
Ο φασισμός υπάρχει, κατ' αρχήν, στο μυαλό και στην νοοτροπία της ατομικιστικής συνείδησης.
Αφορά σ' εκείνους που μετέρχονται πρόθυμα κάθε είδους βία, προκειμένου να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα, είτε οικονομιστικά είτε εξουσιαστικά.
Ο
φασισμός, λοιπόν, πλανάται παντού μέσα στην καπιταλιστική κοινωνία. Διαπερνά όλο το πολιτικό φάσμα, μια που είναι, κυρίως, θέμα ατόμων κι όχι πολιτικής.
Στη φασιστική νοοτροπία, η βία, κυρίως η κοινωνικοπολιτική, εκλαμβάνεται σαν αξία. Κάθε διαφορετικότητα, κοινωνική, πολιτική, φυλετική κοκ, εκλαμβάνεται ως οιονεί απειλή και καταδιώκεται ανηλεώς.
Η φασιστική βία έχει σκοπό τον απόλυτο έλεγχο του πολιτικού υποκειμένου, την ισοπέδωσή του. Δεν εννοούνται ανθρώπινα, παρά "πολιτικά" κι ατομικά δικα
ιώματα και, βεβαιώς, υποχρεώσεις, κι αυτά εφόσον είναι αποδεκτά κι ενταγμένα μέσα στο φασιστικό μοντέλο.
Ο φασισμός απευθύνεται στα πιο ζωώδη ανθρώπινα ένστικτα, απευθύνεται σε αφιονισμένες, και συνήθως τρομοκρατημένες, μάζες, ούτε καν σε πολιτικοποιημένα άτομα.
Κοντολογίς, ο φασισμός αφορά στην αχαλίνωτη βία ως μέσον συντήρησης κι αντίδρασης ενός παραδοσιακού κοινωνικοπολιτικού μοντέλου, που είναι οικείο στις μάζες και γι' αυτό εκλαμβάνεται ως ασφαλές.
Τον φασισμό δεν τον γεννά η πολιτική ανάγκη, δεν προκύπτει μέσα από ζυμώσεις της κοινωνικής βάσης, ο φασισμός προκύπτει ως μικροαστικός αντιδραστισμός σε περιόδους χρονίζουσας ύφεσης και οξέων κρίσεων, που απειλούν τα μεσοαστικά στρώματα με προλεταριοποίηση.
Ο φασισμός ελλοχεύει στον παραδοσιακό μικροαστικό συντηρητισμό κι απομένει η ιστορική και οικονομική συγκυρία, καθώς και κάποιος χαρισματικός δημαγωγός, για να εξελιχθεί σε πολιτικό και κοινωνικό αντιδραστισμό, σε κατεστημένη πολιτική βαρβαρότητα.
Κάποιοι, κοντόθαλμοι, αναζητούν, σήμερα, παραδοσιακά φασιστικά πολιτικά σχήματα. Ασφαλώς και δεν υπάρχουν τέτοια.
Ο φασισμός ποντάρει, πάντοτε, στο "χάιδεμα" της μάζας, δεν ανοίγει ποτέ τα χαρτιά του πριν αναλάβει την εξουσία.
Ωστόσο, στην σημερινή Ευρώπη η αναβίωση της φασιστικής νοοτροπίας στην πολιτική κονίστρα, μα κυρίως στην πολιτική συνείδηση των μαζών, είναι ανατριχιαστική. Δεν έχει κάποιος παρά να δει τι συμβαίνει με την αντιδραστική στροφή σε παραδοσιακά δημοκρατικές χώρες, όπως, λόγου χάρη, στηη Γαλλία, στην Σουηδία ή στην Ελβετία, ή, ακόμη χειρότερα, τα προδήλως φασιστικά υβρίδια που απαντούνται στην παρτίδα μας και στην Αυστρία, όπου ο φασισμός, ως πολιτική πρακτική και νοοτροπία, κερδίζει συνεχώς επιρροή και δυναμική. Γιατί ουδέποτε ο φασισμός, ούτε βεβαίως ο "κλασικός" ιταλικός τύπος, δεν αφορούσε σε μια ξεκάθαρη ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα. Αντιθέτως, αποτελούσε, κι αποτελεί ακόμη, ένα ψευδεπίγραφο συνονθύλευμα, μια πολιτική απάτη, με νεοφιλελεύθερα, σοσιαλιστικά κι αναρχικά στοιχεία,μια σούπα που ταιριάζει παντού.
Τέλος, ο φασισμός απευθύνεται κι αφορά σε ηλίθιους.
Ηλίθιοι, που νομίζουν πως ο φασισμός είναι μια επαναστατική πολιτική φιλοσοφία και πρακτική, τονίζουν μάλιστα και την, δήθεν, αντικαπιταλιστική φασιστική "πολεμική".
Ωστόσο, ο φασισμός είναι γέννημα θρέμμα της καπιταλιστικής παθογένειας κι έχει σκοπό να συντηρήσει το καπιταλιστικό μοντέλο, και την συνακόλουθη κοινωνικοπολιτική βαρβαρότητα, κι όχι, βεβαίως, να την ανατρέψει ριζικά.
Ο φασισμός, λοιπόν, βρίσκεται παντού γύρω μας, τώρα, κι ορθώνεται και πάλι απειλητικά μέσα απ' την ιστορική λήθη.
Κάποιοι "δεν τον βλέπουν".
Βλέπουν μόνον την, υπαρκτή όντως, απειλή της νεοταξικής λαίλαπας και δεν αντιλαμβάνονται πως απ' την Κερκόπορτα εισβάλλει απειλητικά κι άλλος ένας, το ίδιο επικίνδυνος, εχθρός, ο φασιστικός βρυκόλακας.
Σαν να μην έφτανε αυτό, κάποιοι φαίνονται έτοιμοι να συμμαχήσουν με τα φασιστικά ζόμπι, προκειμένου να αντιπαλέψουν την νεοταξική λαίλαπα.
Που θα πει, διαλέγουν να συμμαχήσουν με την Σκύλλα για να πολεμήσουν την Χάρυβδη!
Ε, στο χωριό μου λένε:
"τι να σε φάει ο γάιδαρος, τι να σε φάν κουνούπια".
Ας μην αφήσουμε εκείνους που τρέφονται απ' το αίμα μας να χορτάσουν, όποια μάσκα κι αν φορούν.
Και, κυρίως, ας θυμηθούμε.

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2007

Μικρή Πατρίδα.

Ανεβήκαμε πάνω στο λόφο να δούμε τον τόπο μας –
φτωχικά, μετρημένα χωράφια, πέτρες λιόδεντρα.
Αμπέλια τραβάν κατά τη θάλασσα. Δίπλα στ’ αλέτρι
Καπνίζει μια μικρή φωτιά. Του παππούλη τα ρούχα
τα σιάξαμε σκιάχτρο για τις κάργιες. Ο μέρες μας
παίρνουν το δρόμο τους για λίγο ψωμί και μεγάλες λιακάδες.
Κάτω απ’ τις λεύκες φέγγει ένα ψάθινο καπέλο.
Ο πετεινός στο φράκτη. Η αγελάδα στο κίτρινο.
Πώς έγινε και μ’ ένα πέτρινο χέρι συγυρίσαμε
Το σπίτι μας και τη ζωή μας; Πάνω στ’ ανώφλια
είναι η καπνιά, χρόνο το χρόνο, απ’ τα κεριά του Πάσχα –
μικροί μικροί μαύροι σταυροί που χάραξαν οι πεθαμένοι
γυρίζοντας απ΄ την Ανάσταση. Πολύ αγαπιέται αυτός ο τόπος
με υπομονή και περηφάνια. Κάθε νύχτα απ’ το ξερό πηγάδι
βγαίνουν τ’ αγάλματα προσεχτικά κι ανεβαίνουν στα δέντρα.

Γ. Ρίτσος, «Ο τόπος μας».


Μα επιστροφή, στο συγκεκριμένο και την υποταγή σε σε μια ηθική αρχή, μια επιστροφή σε μια ηθική που αφορά κι ανεφέρεται στην ορθοφροσύνη και στην υψηλοφροσύνη χρειαζεται, ίσως, αυτός ο τόπος για να μεγαλουργήσει ξανά.
Τόσο απλά.
Ίσως.

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2007

Το ξέρατε;


Τα αλίευσα στο http://hellaspress.pblogs.gr/2007/12/151475.html και τα βρήκα καταπληκτικά:

1. Οι πιο νέοι γονείς στον κόσμο ήταν 8 και 9 ετών στην Κίνα το 1910.

2. Κάθε βασιλιάς που κοσμεί τα τραπουλόχαρτα, είναι μεγάλος ιστορικός βασιλιάς:

ΜΠΑΣΤΟΥΝΙΑ- Βασιλιάς Δαβίδ,
ΚΟΥΠΕΣ- Καρλομάγνος,
ΣΠΑΘΙΑ -Μέγας Αλέξανδρος
ΚΑΡΟ- Ιούλιος Καίσαρας

3. 111.111.111 x 111.111.111 = 12.345.678.987.654.321

4. Το άγαλμα ενός ανθρώπου πάνω σε άλογο όπου το άλογο έχει και τα δυο μπροστινά του πόδια στον αέρα ,σημαίνει πως αυτός πέθανε στη μάχη.
- Εάν το άλογο έχει το ένα μπροστινό πόδι στον αέρα, τότε ο άνθρωπος πέθανε από τραύματα που υπέστη στην μάχη.
- Εάν το άλογο έχει και τα 4 πόδια στη γη, τότε το άτομο είχε φυσικό θάνατο.

5. "I am." : Είναι η πιο σύντομη ολοκληρωμένη πρόταση στην Αγγλική γλώσσα.

6. Ερώτηση: Αν συλλαβίσεις στα αγγλικά τους αριθμούς, πότε θα βρεις για πρώτη φορά το γράμμα "a";
Aπάντηση: One thousand.

7. Ερώτηση: Tι κοινό έχουν, το αλεξίσφαιρο γιλέκο, ο υαλοκαθαριστήρας αυτοκινήτου, η έξοδος κινδύνου και οι εκτυπωτές laser;
Aπάντηση: Oλα έχουν επινοηθεί από γυναίκες.

8. Ερώτηση: Πιο είναι το μόνο φαγητό που δεν χαλάει;
Aπάντηση: Το μέλι

9. Στα χρόνια του Shakespeare, τα στρώματα των κρεβατιών κατασκευάζονταν από σχοινιά. Όταν τραβούσαν τα σχοινιά ,έσφιγγε το στρώμα και έκανε το κρεβάτι σταθερό, για ύπνο. Έτσι βγήκε η φράση "goodnight, sleep tight".

10. Στην Βαβυλώνα, 4.000 χρόνια πίσω, συνηθιζόταν για τον μήνα μετά τον γάμο, ο πατέρας της νύφης να προσφέρει στον γαμπρό ένα "υδρόμελι" για να πίνει. Το υδρόμελι ήταν μπύρα με μέλι και επειδή το ημερολόγιο τότε βασιζόταν στην σελήνη (moon), ο μήνας αυτός ονομάστηκε honeymoon.

11. Στην αρχαία Αγγλία κάποιος δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδί εκτός και αν είχε την συγκατάθεση του Βασιλιά (εξαιρούνταν τα μέλη της βασιλικής οικογένειας).
Όποιοι ήθελαν να αποκτήσουν παιδί, έπαιρναν την συγκατάθεση του Βασιλιά και έτσι τους δινόταν μια μεταλλική πλάκα που κρεμούσαν στην πόρτα τους όταν έκαναν σεξ.
Η πλάκα έγραφε ότι διέπρατταν F.U.C.K. δηλαδή "Fornication Under Consent of the King" (συνουσία υπό την συγκατάθεση του Βασιλιά).

12. Στη Σκοτία, ένα νέο παιχνίδι επινοήθηκε. Ο τίτλος του ήταν "
Gentlemen Only, Ladies Forbidden" κι έτσι η λέξη GOLF εισήχθη στην αγγλική γλώσσα.

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2007

Η μέρα που δικάστηκαν τα...links!!!

Σήμερα δικάζεται ο blogger Αντώνης Τσιπρόπουλος, γιατί κάποιος απίθανος τύπος τον μήνυσε για κάποια links που υπήρχαν στο ιστολόγιό του, που ουσιαστικά ήταν ένας κατάλογος του ελληνικού διαδικτύου, και τα οποία παρέπεμπαν σε άλλο ιστολόγιο, το οποίο ο μηνυτής θεωρεί προσβλητικό!
Που θα πει πως, στην εποχή της πληροφορικής και του διαδικτύου, γίνεται, κατ' αρχήν, αποδεκτή η ποινικοποίηση της χρήσης των διαδικτυακών υπερσυνδέσμων!
Παραθέτω το σχετικό κείμενο του
Αντώνη Τσιπρόπουλου, όπως δημοσιεύεται στο ιστολόγιό του.
Αυτή είναι μια υπόθεση που μας αφορά, άμεσα, όλους.
Γιατί "με την αδικία είτε πολεμάς είτε συμπράττεις".

Τρίτη Δεκεμβρίου 11th 2007, 16:57:41

Εχουν μείνει 3 μόλις ημέρες για την εκδίκαση της υπόθεσης blogme.gr
Οφείλω να ενημερώσω δημόσια κάθε ενδιαφερόμενο για κάποια πράγματα που αφορούν την υπόθεση.
Κατ΄αρχάς να τονίσω ότι η δίκη θα γίνει την Παρασκευή 14 Δεκέμβρη 2007 στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων στο Κτήριο 9,Πρώτο τριμελές πλημμελειοδικείο.
Μετά από επίσκεψή μου την προηγούμενη εβδομάδα , παρουσία με τον δικηγόρο μου για να μελετήσουμε και να λάβουμε στοιχεία από τον ολοκληρωμένο φάκελο της δικογραφίας και της έρευνας απο τις αρμόδιες αρχές, σας ενημερώνω ότι η δίκη εχει αριθμό προτεραιότητας 17.
Δυστυχώς το νούμερο είναι μεγάλο, και η εκδίκαση ή όχι της υπόθεσης θα εξαρτηθεί από τις αναβολές και τον χρόνο που θα διαρκέσουν οι προηγούμενες δίκες.
Κατά την εκτίμηση του συνηγόρου μου θα πρέπει να υπολογίζουμε οτι λογικά τουλάχιστον πρίν τις 12 το μεσημέρι δεν θα έχει φτάσει η σειρά μας.
Εμείς θα είμαστε εκεί απο νωρίς για παν ενδεχόμενο, και θα περιμένουμε την σειρά μας στην εξωτερική καντίνα.
‘Οπως έχω αναφερθεί και σε προηγούμενη ανάρτηση αλλά και σε δηλώσεις μου στα ΜΜΕ βασικά στοιχεία που με ενοχοποιούν στην υπόθεση είναι ο υπερσύνδεσμος (link) ,καθώς και ο τρόπος που το πρόγραμμα αυτόματης αποδελτίωσης (RSS aggregator) εμφάνιζε αποτελέσματα από το blog του funel.blogspot.com ,σε περίληψη κειμένου και inline frame.
Μπορεί όλα αυτά σε όσους γνωρίζουν λίγα πράγματα από το διαδίκτυο να ακούγονται παράλογα, αφού ο παγκόσμιος ιστός αποτελείται από συνδέσμους.
Σύνδεσμοι ή αποθηκευμένες σελίδες προς το funel να υπάρχουν 100δες από μεγάλους Ελληνικούς και ξένους κόμβους (σήμερα το Google δίνει 279.000 αποτελέσματα) αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα αυτό δεν αρκεί,και αν κάποιος σας μηνύσει, απλά και μόνο η ύπαρξη συνδέσμου αποτελεί πειστήριο και “επιβεβαίωση” του συσχετισμού σας με το πρόσωπο η την ιστοσελίδα κάποιου τρίτου (όπως θα ακούστε όσοι παρευρεθείτε στο ακροατήριο) .
Μελετώντας προσεκτικά με τον συνήγορο μου τις εκτυπώσεις από ολόκληρο τον φάκελο που αφορά στην έρευνα για την σύνταξη της δικογραφίας, παρατηρήσαμε επίσης οτι εμπεριέχονται και αποτελέσματα από 3 άλλα blogs , τα οποία είτε αναφέρονταν στο Funel είτε στον κ.Λιακόπουλο σε ανύποπτες χρονικές στιγμές,καθώς και από κάποιο άλλο blog το οποίο ανήκει αυτή την στιγμή στα δημοφιλή blogs κάποιου άλλου Ελληνικού RSS aggregator, οπού αν και το κείμενο του δεν σχετίζονταν με την υπόθεση, προφανώς κρίθηκε ενοχλητικό και συμπεριληφθηκε ως λόγος ενοχοποίησης της υπηρεσίας που παρείχα.
Αν και στο blogme.gr υπήρχε το ανάλογο κείμενο αποποίησης ευθύνης , και μη συσχετισμού η υιοθέτησης των κειμένων , οπού θα συναντήσετε σε όλους τους καταλόγους (πχ in.gr),συμπεραίνουμε βάση των παραπάνω στοιχείων ότι βρισκόμαστε μπροστά στον κίνδυνο ποινικοποίησης του link (υπερσυνδέσμου) ,και την απόδοση ευθυνών σε τρίτους που χρησιμοποιούν νεες τεχνολογίες.
Τρίτοι που μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε , απο το να παρέχουν κάποιες υπηρεσίες, η δημιουργούν ιστοσελίδα για επαγγελματική η προσωπική τους χρήση έχοντας κάποια links σε μια σελίδα (η οποία οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να αλλάξει το περιεχόμενο της).
Προσωπικά την όλη υπόθεση δεν την έχω λάβει ως μια προσωπική κόντρα ανάμεσα σε εμένα και του κ.Λιακόπουλου.
Στη θέση μου θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε άλλος,όπως και στην θέση του κ. Λιακόπουλου να ήταν άλλος μηνυτής , για περιεχόμενο άλλου blog από το funel.
Το ζήτημα είναι το πόσο εύκολα μπορεί να προχωρήσει μια καταγγελία σε μήνυση ,και κατά πόσο αυτά, τα απλά και ευκολονόητα στοιχεία, ( πως λειτουργεί ένας υπερσύνδεσμος η κάποιο πρόγραμμα αυτόματης αποδελτίωσης) ,μπορούν να αξιολογηθούν από κάποιους, έτσι ώστε να μετατραπούν σε κριτήρια “ενοχής” και να οδηγήσουν κάποιον στο δικαστήριο ως κατηγορούμενο.
Πόσο μάλλον, όταν μέχρι τώρα στην Ελλάδα αλλά και πουθενά αλλού στην Ευρώπη δεν υπάρχει νομοθεσία απαγόρευσης του συνδέσμου η της αυτόματης αποδελτίωσης RSS, και κατά πόσο περισσότερο όταν μάλιστα δεν έχει ειδοποιηθεί ο υπεύθυνος από τον θιγόμενο, για να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις πριν προβεί στην διαδικασία.
Ευελπιστούμε ότι η έδρα θα είναι σε θέση να κατανοήσει αυτά τα τεχνικά θέματα,τα οποία μπορεί να φαντάζουν πολύ απλά σε εμάς που ασχολούμαστε με το διαδίκτυο,και να μην γίνουμε για άλλη μια φορά διεθνής είδηση και αντικείμενου χλευασμού, για το ίδιο θέμα όπως πέρσυ από τα ξένα ΜΜΕ.
Σε οποιαδήποτε πάντως ατυχή περίπτωση ,είμαστε αποφασισμένοι να εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια του νόμου στα Ελληνικά αλλά και αν χρειαστεί σε Ευρωπαϊκά δικαστήρια , ώστε τα δυστυχώς αυτονόητα να ισχύουν και στην χώρα μας.

http://blogme.gr/wordpress/?p=35


Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2007

Η "δικαιοσύνη" των θυτών...

Την βλέπετε;
Αυτή είναι...ήταν η Βασούλα.
Αυτή η μικρούλα, πριν δολοφονηθεί με τον πιο αποκρουστικό τρόπο απ’ τον πατέρα της, είχε βασανισθεί άγρια.
Είχε προσπαθήσει να προστατέψει τον εαυτό της απ' το κτήνος με τα χεράκια της και γι' αυτό έφερε αμυντικά τραύματα.
Μετά κουράστηκε, πώς να παλέψει ένα παιδάκι μ' ένα λυσσασμένο θηρίο, παραδόθηκε.
Δεν μπορούσε το παιδί ν' αμυνθεί, έκανε όμως ό, τι μπορούσε για να προστατέψει τη ζωούλα της.
Μετά, ίσως, να μην ήθελε άλλο, να παραιτήθηκε.
Ίσως να σκέφτηκε πως αρκετή βαρβαρότητα βίωσε στην σύντομη ζωή της, ίσως θα 'ταν καλύτερα κάπου αλλού, κάπου μακριά απ' τα κτήνη.
"Μια τσίχλα, ένα δεκάρικο και μιά μέρα ήλιο για να λιώσει το χιόνι και να μπορέσω να πάω στη μαμά μου", ζητούσε το παιδάκι απ' τον άγγελό της.
Με τόσα λίγα θα 'ταν ευτυχισμένη.
Τόσα λίγα, τόσο απλά...
Αλλά κανείς δεν βρέθηκε για να προστατέψει αυτό το παιδί, ούτε ο άγγελός της.
Η λιακάδα που γύρεψε δεν ήρθε...
Ήρθε όμως η απόλυτη βαρβαρότητα, η πιο αποκρουστική αποκτήνωση.
Μιλάμε για την περίπτωση αυτή, σαν να συζητάμε για μια κινηματογραφική ταινία.
Αλλά, σκεφτείτε, πως αυτό το παιδί βίωσε το κάθε λεπτό αυτής της βαρβαρότητας και της κτηνωδίας, το κάθε δευτερόλεπτο, βίωσε, ένιωσε, αυτά που, στο άκουσμά τους και μόνο, εμείς, τώρα, ανατριχιάζουμε και φρίττουμε. Κι αναλογιστείτε πως, όταν αντιμετωπίζεις την πραγματικότητα της θηριωδίας, ο χρόνος παραμορφώνεται, κάθε δευτερόλεπτο, κυριολεκτικά, μετράει έναν αιώνα...
Μην το σκεφτείτε απλά, νιώστε το, βάλτε τον εαυτό σας, το παιδί σας, στη θέση της Βασούλας. Νιώστε!
Κανείς δεν ήταν εκεί, όταν η Βασούλα βίωνε τη φρίκη, κανείς εκτός από έναν λυσσασμένο υπάνθρωπο.
Ο οποίος είχε, μετά, αρκετή λογική και ψυχραιμία, ώστε να φτιάξει ένα σενάριο, πως δήθεν τους απήγαγαν κάποιοι, οι οποίοι σκότωσαν το παιδί.
Ήθελε να σώσει το τομάρι του, ήταν αρκετά λογικός γι' αυτό...
Και, τώρα, αυτό το ανθρωπόμορφο κτήνος επικαλείται ελαφρυντικά κι απευθύνεται στον ανθρωπισμό της αγέλης!
Είναι...άνθρωπος, λέει, και συνηγορούν ορισμένοι, κι η κοινωνία πρέπει να του συμπεριφερθεί με κατανόηση, να τον αναμορφώσει, να του δώσει μια ευκαιρία!
Από κοντά και κάποιοι ανθρωπιστάδες, η κοινωνία, λένε, δεν παίρνει εκδίκηση, η κοινωνία είναι "πολιτισμένη". Δεν μπορεί, λένε, να γίνουμε φονιάδες του φονιά και να επαναφέρουμε την θανατική καταδίκη για κάτι τέτοιους υπανθρώπους, δεν φέρονται έτσι οι άνθρωποι στους "ανθρώπους".
Στους ανθρώπους;;; Ποιος είναι άνθρωπος;
Δεν μπορεί, λένε, αυτό που ο καθένας θα 'κανε αν του πείραζαν το παιδί του ή την οικογένειά του ν' αποτελεί κανονιστικό πλαίσιο και δικαιϊκό κώδικα.
Λες και δεν αφορά και δεν απευθύνεται ο διακαιϊκός πολιτισμός σε ανθρώπους, αλλά σε αγγέλους.
Λες και δεν είναι ο νομικός πολιτισμός το αποτύπωμα του κοινωνικού αισθήματος δικαίου, λες και δεν εκφράζει την κοινωνική αντίληψη περί δικαιοσύνης, αλλά φτιάχνεται από, αφορά κι απευθύνεται σε, κάποιους "άλλους", κάπου εκεί έξω, σ' έναν ιδεατό κόσμο.
Δεν είναι "ανθρωπιστικός", προσθέτει κάποιος άλλος, ούτε ο ισόβιος εγκλεισμός κάτι τέτοιων τεράτων. Είναι, λένε...απάνθρωπος! Η κοινωνία πρέπει να συμπεριφέρεται στα κτήνη με ανθρωπιστικούς όρους.
Σκατά, ρε!
Η "κοινωνία", έτσι που την καταντήσαμε, είναι ένα θηριοτροφείο.
Μόνο που ακόμη και τα πιο άγρια θηρία στη φύση σκοτώνουν αποκλειστικά και μόνον για λόγους επιβίωσης ή άμυνας.
Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που μπορεί να αποκτηνωθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να σκοτώνει εντελώς αναίτια από σαδισμό ή ευχαρίστηση.
Κι εγώ λέω πως ένας τέτοιος άνθρωπος, δεν λογίζεται πλέον ως άνθρωπος, αλλά σαν ένα αιμοβόρο, λυσσασμένο κτήνος.
Εγώ το λέω αυτό, όχι η κοινωνία, εγώ ως ατομική μονάδα κι ως πολιτικό υποκείμενο. Κι αφού είμαι, ή λογίζομαι σαν, πολιτικό υποκείμενο, έχω το δικαίωμα να υποστηρίζω πως τ' ανθρωπιστικά φληναφήματα, όταν έχεις να κάνεις με κτήνη, είναι ένα μάτσο μπούρδες.
Όλες οι ανθρωποκεντρικές έννοιες κι αξίες που ο ευρωπαϊκός πολιτισμός ξαναανακάλυψε την περίοδο του Διαφωτισμού και συζητάμε σήμερα, όλες χωρίς καμιά εξαίρεση, έχουν φιλοσοφικά διατυπωθεί κι αναλυθεί στο έπακρο απ' την αρχαιοελληνική φιλοσοφία. Όλη η νεώτερη, δυτική, φιλοσοφική διανόηση είναι υποσημείωση της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας. Και το σύνολο, σχεδόν, των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, πλην του Σωκράτη, θεωρούσαν την θανατική ποινή επιβεβλημένη σε κάποια εγκλήματα ειδεχθή, εγκλήματα που αποτελούσαν ύβρι για το ανθρώπινο γένος.
Η θανατική ποινή έχει σχέση με την συγκεκριμένη πολιτική μιας οργανωμένης κοινωνίας απέναντι στο ειδεχθές έγκλημα, δεν αποτυπώνει το πολιτισμικό στίγμα της. Γιατί, αν ήταν διαφορετικά, θα έπρεπε να χαρακτηρίζουμε, με σύγχρονους όρους, τις αρχαιοελληνικές κοινωνίες ως απολίτιστες σε θέματα δικαιϊκού πολιτισμού.
Πάντως, προσωπικά, δέχομαι ως απολύτως λογική την αντίρρηση πως η θανατική ποινή είναι αμετάκλητη κι ως εκ τούτου ελλοχεύει ένας τεράστιος κι υπαρκτός κίνδυνος σε περιπτώσεις δικαστικής πλάνης.
Γι' αυτό και θα πρέπει οι διαδικασίες να είναι απολύτως εναργείς και σχολαστικές, γι' αυτό και θα πρέπει να εξαντλούνται όλα τα ένδικα μέσα, γι' αυτό και θα πρέπει να μεσολαβεί ένα μεγάλο κι ικανό χρονικό διάστημα απ' την ώρα της οριστικής καταδίκης, μέχρι την εκτέλεση της ποινής. Και, κυρίως, γι' αυτό θα πρέπει, σε περιπτώσεις τέτοιες, η ετυμηγορία, αλλά και η επιμέτρηση της ποινής, να είναι αποκλειστική ευθύνη ενός σώματος ενόρκων.

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2007

Είναι κάθε άνθρωπος κυρίαρχος της μοιρας του;

Χμμμ...
Λοιπόν για να δούμε:
Ένα παιδί γεννιέται στην Ελλάδα από μια εργαζόμενη οικογένεια. Πηγαίνει σχολείο, σπουδάζει ή μαθαίνει μια τέχνη, μεγαλώνει και ζει τη ζωή του φτωχικά ή πλούσια.
Την ίδια στιγμή, ένα άλλο παιδί γεννιέται στην Ινδία, από εργαζόμενους γονείς, που όμως ανήκουν στην τάξη των παριών, των "ανέγγιχτων". Πηγαίνει σχολείο (αν το αφήσουν), και καταλήγει δούλος! Κυριολεκτικά... Ζει μέσα στην διαρκή περιθωριοποίηση, τη συνεχή καταπίεση και τον καταναγκασμό, μόνο και μόνο επειδή έτυχε να γεννηθεί από λάθος γονείς στη λάθος χώρα...
Κάποιο άλλο παιδί, στην Αφρική, πεθαίνει νήπιο, γιατί οι γονείς του δεν έχουν να του δώσουν να φάει, ούτε τ' αποφάγια που πετάει στα σκουπίδια ένα αμερικανάκι, που πάσχει από παχυσαρκία.
Και στην Ινδονησία, ένας μικρούλης ζει χωρίς χέρια, γιατί ο πατέρας του τον υποχρέωσε να καθαρίσει το χωράφι απ' τις νάρκες, που άφησε παρακαταθήκη ο εμφύλιος πόλεμος, την ίδια στιγμή, που ένα παιδί απ' την Αυστρία δίνει ρεσιτάλ στο πιάνο με τα χρυσά δάκτυλά του.
Ποιός τα καθόρισε όλα αυτά; Η τύχη;
Ε, αν υπάρχει τύχη, υπάρχει και μοίρα.
Και, φοβάμαι, πως δεν είναι πάντα εφικτό να την αλλάξεις...

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2007

«Γαμώτο, τώρα που βρήκα τοίχο, ξέχασα το σύνθημα!»










Βρήκα τα παρακάτω συνθήματα αναρτημένα σε forum (από serafim emily) και τα βρήκα απολαυσ
τικά!

ε τουαλέτες:

«40άρης (όχι στην ηλικία) σε ψάχνει...»

«Αν ποτέ τα σκατά αποκτήσουν αξία, οι φτωχοί δε θα έχουν κώλο.»

«Κατούρα. Eιναι το 2ο καλύτερο πράγμα που μπορείς
να κάνεις με το πουλί σου.»

«Μην καπνίζετε στις τουαλέτες μας
για να μην χέζουμε στα τασάκια σας!»

«Κάντε οικονομία στο χαρτί υγείας,
χρησιμοποιείστε το κι από τις δυο πλευρές!»

«Στα χέρια σου κρατάς το μέλλον της Ελλάδος.»

«Αν ο Θεός υπάρχει, είναι δικό του πρόβλημα.»

«... ΡΕ ΜΑΡΑΚΙ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΟΥΤΕ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΥΤΕ ΠΙΠΕΣ ΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΑ;;»

Μέσα σε μια από τις χημικές τουαλέτες στο πιο πρόσφατο
φεστιβάλ της Βαβέλ και αφού όλοι εχουν συνεισφέρει με τα σωματικά τους υγρά στην αισθητική του χώρου, κάποιος προκαλεί τους πιο τολμηρούς:
«ΧΕΣΕ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΜΑΓΚΑΣ.»

«What are you looking up on the wall for?
The joke is in your hands.»

Here I lie in stinky vapor,
because some bastard stole the toilet paper,
shall I lie, or shall I linger,
or shall I be forced to use my finger.»

«The hands that clean these toilets also make your food...
...Please aim properly.»

«We aim to please! You aim too! Please.»

«Here I sit so broken hearted, came to shit, but only farted.
Then one day I took a chance, thought I’d fart, but shit my pants.»

«Liquor, Wine, Beer, No Matter. I drank until I filled my bladder.
And as I read the Crap House News, I somehow pissed on both my shoes.»

-Σε τοίχους:

«ΜΗΝ ΠΑΤΑΤΕ ΤΟ ΧΟΡΤΟ. ΚΑΠΝΙΣΤΕ ΤΟ.»

«Γαμώτο, τώρα που βρήκα τοίχο, ξέχασα το σύνθημα.»

«Ποτέ δεν με αφήνουν να ολοκληρώσω,
αλλά αυτή τη φορά θα…»

«ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΨΙΧΟΥΛΑ,
ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΦΟΥΡΝΑΡΙΚΟ.»

«ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΠΗΡΑΝ ΚΙΝΗΤΟ ΚΙ ΕΓΩ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΜΟΝΟΣ.»

«ΤΟ LIFE-STYLE ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΝΙΟΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
ΣΕ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΔΩΡΟΥ.»

«ΣΒΗΝΕ ΜΑΛΑΚΑ.»

«God is coming. Look busy…»

«Don't mess with me, Ι’m running out of places
to hide the bodies.»

«Ass,gas or grass. No one rides for free.»

«Οταν είσαι στεναχωρημένη δε σε καταλαβαίνει κανείς...
οταν νιώθεις μοναξιά δε σε καταλαβαίνει κανείς...
οταν έρχονται αυτές οι δύσκολες μέρες δε σε καταλαβαίνει κανείς...
οταν κλάνεις σε καταλαβαίνουν όλοι!!!»

«Ζήτω το Έθνος…»
(από κάτω με μαρκαδόρο)...
«Γαμιέται η Ελευθεροτυπία.»

«ΟΔΗΓΟΙ ΜΗΝ ΤΡΕΧΕΤΕ,
ΜΟΝΟ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Θ' ΑΝΑΣΤΗΘΕΙ!!!»

«ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΟΙΚΟΠΕΔΟΠΟΙΗΣΗ, ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΗΣΗ,
ΤΟΣΗ ΠΟΛΥ ΠΟΙΗΣΗ ΣΕ ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΠΕΖΗ ΖΩΗ.»

«ΟΙΚΟΣ ΑΝ(Τ)ΟΧΗΣ.»

«ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ.»

«ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ,
ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ.»
(ΕΠΟΧΗ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ)

«ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΗΛΕΘΕΑΤΕΣ.»

Από ιατρική σχολή:
«ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΣ ΣΚΙΖΟΥΝΕ!»

«Μην κάνεις καριέρα, κάνε σαμποτάζ.»

«ΠΕΝΤΕ ΜΕΡΕΣ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΓΚΛΑΜΟΥΡΙΑ.»
Κάτω από αφίσα διαφήμισης σκυλάδικου.

«Η ΖΩΗ ΦΕΥΓΕΙ, ΟΙ ΔΟΣΕΙΣ ΜΕΝΟΥΝ.»
Σε αφίσα διαφήμισης αυτοκινήτου

«Να ζει κανείς ή να μη ζει?
Αν είναι να ζει να ζει , αν είναι ΝΑΖΙ να μη ζει.»

«Όταν το δάχτυλο έδειχνε το φεγγάρι,
ο ΚΝΙτης κοιτούσε το δάχτυλο.»
(ΦΛΣ Αθηνών)

«Προσοχή! ΚΝΙτες με πολιτικά κυκλοφορούν ανάμεσά μας.»
(ΦΛΣ Αθηνών)

«ΝΤΑΠ ΝΤΑΠ - κεφάλια ΔΑΠιτών χτυπούν στον τοίχο.»

«ΠΑΣΠ = Πάνω Από Σένα Πατάει.»

«Όταν γύρω σου χορεύουνε τα δις είναι μαλακία να είσαι εθελοντής.»

«ΟΣΟ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΠΑΤΣΟΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΑΤΣΙ.»
(Ε.Μ.Π. ΠΑΤΗΣΙΩΝ)

«ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ,
ΜΟΝΟ ΑΝΤΙΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΚΑΠΝΙΣΤΕΣ.»

(σε πάγκο στο διάδρομο του ΤΕΙ-Αθήνας)
«H ZΩΗ ΜΟΥ ΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ...
KI AYTO ΣΤΗΝ ΤΡΑΚΑ.»

Γιγαντοαφίσα με διαφήμιση της Cosmote σε κεντρικό δρόμο.
Δείχνει ένα ζευγάρι πλάτη με πλάτη και από κάτω υπάρχει το σλόγκαν
«ας μιλήσουμε.»
Από κάτω κάποιος συμπληρώνει:
«ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΜΑΣ.»

«O Γρηγόρης σας γαμεί, ο Σταμάτης φιλοσοφεί.»

«Στην Ελλάδα τους μαλάκες με το δρεπάνι τους θερίζουνε
και τελειωμό δεν έχουν.»

«ΧΡΙΣΤΙΝΑ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΟΣΤΡΙΑ.»
(γραμμένο στα ρολά του "Παπασωτηρίου" Σάββατο βράδυ)

«Μη σκοτώνετε τα κουνούπια, άλλοι μας πίνουν το αίμα.»

«Αν η ανία ήταν θανατηφόρα, τα σχολεία θα ήταν νεκροταφεία.»

«Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΠΡΩΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΚΟΙΜΑΜΑΙ.»

«ΟΧΙ άλλες τρύπες στα κουλούρια.»

«Μην αφήνεις αυτό που σε τρωει να χορτάσει.»

«Χρησιμοποιούμε τη συνουσία να αποφύγουμε μια σχέση με ουσία.»

«Οι τοίχοι έχουν αυτιά και τα αυτιά σας έχουν τοίχους!»

«Ο ΖΟΥΖΟΥΝΑΚΟΣ ΛΕΕΙ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ.»

«Ο Spiderman τον παίρνει - Superman.»
«O Superman είναι ο Klark Kent – Spiderman.»

«ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΙΓΑΝΕ ΒΙΒΛΙΑ... ΤΩΡΑ ΚΑΙΝΕ ΤΑ ΜΥΑΛΑ...!»

«Θεραπεύτηκα από την σχιζοφρένεια,
αλλά πού είμαι τώρα που με χρειάζoμαι;»

«ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΣΗΜΑΝΤΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ!»

«H καθαριότητα είναι μια πλάνη, σκατά στα μούτρα του Παπουτσάνη.»

«ΔΩΣΤΕ ΖΩΗ Σ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΧΑΡΟ ΤΟΙΧΟ
ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΣΤΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ... ΖΩΗ ΒΡΕ!!!»

«Μην βάφετε τους τοίχους... είναι φρεσκοβαμμένοι.»

«Όταν πεθάνω θα παω στον παράδεισο γιατί την κόλαση την έζησα εδώ.»

«Παρακαλώ μη ρίχνετε τις γόπες στην λεκάνη.
Βρέχονται και μετά ανάβουν δύσκολα.»

«Η θανατική ποινή ισχύει ακόμα στην Ελλάδα.
Ονομάζεται 'τυχαία εκπυρσοκρότηση'.»

«Ο Θεός πέθανε. - Νίτσε.»
«Ο Νίτσε πέθανε. - Θεός.»
και παραλλαγή του προηγούμενου:
«Ο θεός πέθανε... Νίτσε.»
«Ο Νίτσε είναι μαλάκας... Θεός.»
«Ο Νίτσε είναι θεός... Μαλάκας.»

«KATΩ AΠO THN ΠOΛH YΠAΡXEI ΠAΡAΛIA,
ΣKAΨΤE NA THN ANAKAΛYΨOYME.»
Tο παραπάνω σύνθημα έρχεται από τον Μάη του ‘68.

«ONE SOLUTION REVOLUTION.»

«Μην στηρίζεις τα όνειρα σου στ’ άστρα γιατί αυτά δεν στηρίζονται πουθενά.»

«ΚΕΝΤΕΡΗ ΚΑΤΟΥΡΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΑΣΤΟΥΡΑ.»

«Οι μπάτσοι χτυπάνε στο ψαχνό, η TV στο μυαλό.»

«Λευτεριά στους εξωγήινους αγωνιστές.»
(Αστεροσκοπείο Α.Π.Θ.)

«Μην τα περιμένετε όλα απ' την αστυνομία.
Χτυπηθείτε μόνοι σας.»

«Το Πάσχα φέτος ματαιώνεται. Βρέθηκε το πτώμα.»


Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2007

"Και τώρα, τι λες ανθρωπάκο;"

Κάποιοι περιφερόμενοι παραφουσκωμένοι διάνοι, περιφέρουν την κομπορρημοσύνη και την έπαρσή τους, ως απόδειξη και πειστήριο επαναστατικής αυθεντίας, τόσο κίβδηλης ωστόσο...
Η αλήθεια;
Πρόκειται για πουθενάδες, για καλπήδες!
Επικαλούνται την, εξ' ιδίων κρινόμενη, μαρξιστική αυθεντία τους και διανοητική πρωτοπορία τους, για να καλύψουν μια εξόφθαλμη στρέβλωση, ένα ιδεολογικό και πολιτικό εξάμβλωμα, που με πείσμα προσπαθούν να πλασάρουν σαν, δήθεν, αριστερή ιδεολογική πρωτοπορία, σαν μια, δήθεν, ρηξικέλευθη πολιτική παρέμβαση.
Τρίχες!
Η ουσία είναι πως η εμμονή τους στο να αντιμετωπίζουν το μεταναστευτικό πρόβλημα μέσα απ'την οπτική και την αντίληψη ενός "επανορθωτικού", κι εξόχως αντιδραστικού, εθνικισμού, απευθύνεται, αποκλειστικά και μόνον, στα νεοσυντηρητικά κι αντιδραστικά μεσοαστικά αντανακλαστικά.
Στουθοκάμηλοι, που παριστάνουν τους λέοντες, προσπαθούν να πείσουν πως το πρόβλημα είναι οι παθογένειες κι όχι η σάπια μήτρα, πως, τάχα, όλα τα δεινά προέρχονται από τον εξαθλιωμένο στρατό των φτωχοδιαβόλων, που διαγκωνίζονται για μια θέση στον ήλιο, κι όχι απ' εκείνους που έχουν εγκαθιδρύσει αυτό το κατεστημένο της εκμετάλλευσης και της δουλείας.
Οι λύσεις που προτείνουν άοσμες κι άχρωμες, χωρίς ουσία, χωρίς προοπτική, βαυκαλίζονται πως, δήθεν, με κάποιον μαγικό τρόπο εμείς οι μικροαστοί θα εμφυσήσουμε ταξική συνείδηση στο πιο λούμπεν στοιχείο της κοινωνίας μας!
Έπεα πτερόεντα...
Το αποτέλεσμα;
Όλη η προσπάθειά τους συνδράμει την δυναμική της ακροδεξιάς! Ενδύουν μ' έναν ψευδεπίγραφο αριστερό μανδύα και μια κάλπικη θεωρητική προβιά την πιο ακροδεξιά και συντηρητική πολιτική έκφραση σ' αυτόν τον τόπο. Επικαλούνται, τάχα, "πρακτικούς αγώνες", όπως η δικαιολογημένη αντίδραση για το διαβόητο σχολικό βιβλίο, χωρίς ν' αναλογίζονται, οι θλιβεροί, πως ακριβώς αυτός ο αγώνας, με τον τρόπο και την μορφή που εκδηλώθηκε, έδωσε την κρίσιμη ώθηση στην ελληνική ακροδεξιά για να αντιπροσωπευθεί μέσα στο εθνικό κοινοβούλιο...
"Και τώρα, τι λες ανθρωπάκο;"
Αρνούνται, με την έπαρση και την αλαζονεία του αθεράπευτα δογματικού, του ξερόλα, κάθε απόπειρα κριτικής και συζήτησης. Για να σε "νομιμοποιήσουν" ως συνομιλητή, θα πρέπει, πειθήνια, ν' αποδεχτείς αδιαμαρτύρητα την αυθεντία και τον αυταρχισμό τους.
Άλλως, είσαι "αδαής", "βαλτός", "πράκτορας"!
Κι όμως, δεν έχει κάποιος παρά να δει σε ποιους απευθύνονται και ποιοι είναι οι χειροκροτητές τους, δεν έχει κάποιος παρά να παρακολουθήσει μεταξύ ποίων γίνεται η "ζύμωση", δεν έχει κάποιος παρά να δει ποια είναι η αντιμετώπιση αυτής της "πρωτοπορίας" από τους οργανωμένους φορείς και τα κινήματα της, κοινοβουλευτικής και μη, αριστεράς, για να προβληματιστεί σοβαρά.
Είναι θλιβερό, κάποιοι να προσπαθούν να πλασάρουν την αντιδραστικότητα και τον νεοσυντηρητισμο σαν έκφραση της πατριωτικής αριστεράς.
Είναι απογοητευτικό, ο προβληματισμός για το, πραγματικά σοβαρό, πρόβλημα της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, του σύγχρονου δουλεμπορίου, να περνάει μέσα απ' το φίλτρο του πιο φασίζοντος κι αντιδραστικού εθνικισμού με μια αριστερίζουσα μάσκα.
Είναι τραγικό, να καλούν κάποιοι να συστρατευθεί ο αριστερός κόσμος σε κοινή "δράση" με ακροδεξιά και φασιστικά απολιθώματα, που ξεπρόβαλαν και πάλι απ' το καβούκι τους και να εγκαλούν σαν "αγράμματο" ή σαν "πολιτικό και κοινωνικό τίποτα", όποιον εκφράζει αντιρρήσεις γι' αυτό το αίσχος.
Η αντίσταση στην επελεύνουσα νεοταξική λαίλαπα δεν μπορεί παρά να βασίζεται σε μια ξεκάθαρη, αριστερή, ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα, χωρίς φτηνούς τακτικισμούς, εκπτώσεις και συμβιβασμούς.
Αλλιώς, ας καμαρώνουν, οι πάσης λογής, "ινστρούχτορες" τα επίχαιρα της διανοητικής τους πρωτοπορίας και των "πρακτικών τους αγώνων", με τους ακροδεξιούς και τους φασίστες στο εθνικό κοινοβούλιο.

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2007

Το μέλλον μας μπορεί να 'ναι δίπλα μας!

Δίδυμοι πλανήτες είναι σύμφωνα με τα ευρήματα της ευρωπαϊκής αποστολής Venus Express η Αφροδίτη και η Γη.

Η παράλληλη ιστορία τους, όμως, διακόπηκε βίαια. Η καλλονή του ηλιακού μας συστήματος εξελίχθηκε σταδιακά από έναν παράδεισο γεμάτο νερό σε μια φρικτή κόλαση.

Κι αυτή η μεταμόρφωση προήλθε από τη φρενήρη δράση του φαινομένου του θερμοκηπίου, που δεν περιόρισε τη δράση του μόνο στον δικό μας πλανήτη.

Kεραυνοί φωτίζουν συχνά την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης, τονίζοντας τις ομοιότητες με τη Γη.

Μόνο που σήμερα η επιφάνειά της είναι ζεστή και άνυδρη, η ατμόσφαιρά της αποτελείται από διοξείδιο του άνθρακα και σύννεφα θειικού οξέος περιβάλλουν τον πλανήτη. Μήπως η παρατήρησή της αποτελεί μια πρόγευση για το δικό μας ζοφερό μέλλον;

Από τα "Φωτογραφήματα" της "Καθημερινής".
http://www.kathimerini.gr/



Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2007

Ένας αξιοπρεπής Έλληνας!

"Ο Στηβ Λάλας επιστρέφει στην Ελλάδα
Είχε συλληφθεί το 1993 στις ΗΠΑ για κατασκοπεία.
Στην Ελλάδα επιστρέφει αύριο, σχεδόν 15 χρόνια μετά τη σύλληψή του από τις διωκτικές αρχές των ΗΠΑ με την κατηγορία ότι υπέκλεπτε απόρρητα έγγραφα από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα και τα παρέδιδε στην ελληνική κυβέρνηση, ο Στηβ Λάλας. Ο Λάλας καταδικάσθηκε το 1993 σε φυλάκιση 168 μηνών και σε καθεστώς επιτήρησης για 5 χρόνια. Εξέτισε την ποινή φυλάκισης και βρισκόταν υπό επιτήρηση στις ΗΠΑ τα τελευταία 2,5 χρόνια. Επειτα από έγγραφη διαβεβαίωση του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Σωτήρη Χατζηγάκη προς τις αρμόδιες αρχές των ΗΠΑ ότι η Ελλάδα αναλαμβάνει την εκτέλεση οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης προς την κατεύθυνση της επιτήρησης, όπως αυτή ορίζεται στο «Διακανονισμό για τη Μεταφορά με Επιτηρούμενη Αποδέσμευση», που υπεγράφη μεταξύ του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης και του Στηβ Λάλας, κατέστη εφικτή η επιστροφή του στη χώρα μας. Αναμένεται να αφιχθεί στην Αθήνα στις 8 π.μ. την Κυριακή και στις 12.30 μ.μ. θα αναχωρήσει αεροπορικώς για Καβάλα, όπου ζει η οικογένειά του.
Η υπόθεση Στηβ Λάλας είναι η πιο πολύκροτη υπόθεση κατασκοπείας υπέρ της Ελλάδας και η αποκάλυψη της δράσης του θεωρείται ενδεικτική ερασιτεχνικών χειρισμών και σωρείας λαθών από την ΕΥΠ. Οπως ο ίδιος είχε αποκαλύψει σε συνέντευξη στην εκπομπή «Φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά, προσεγγίσθηκε από Ελληνες για πρώτη φορά το 1977, όταν υπηρετούσε στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη. Το 1985, έπειτα από θητεία ενός έτους στο Βελιγράδι, μετατέθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Από εκεί ταξίδευε στην Καβάλα για να δει την οικογένειά του και συναντούσε το σύνδεσμό του στην ΕΥΠ, δίνοντας απόρρητα στοιχεία
και πληροφορίες. Το 1989 μετατέθηκε στην Ταϊβάν και το Δεκέμβριο του 1990 μετακινήθηκε στη Μονάδα Επικοινωνίας και Προγραμμάτων της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα. Συνέχισε να παραδίδει απόρρητα σήματα και πληροφορίες στην ΕΥΠ. Ο επιπόλαιος χειρισμός και η κοινοποίηση μιας πληροφορίας που έδωσε για το Σκοπιανό, το Φεβρουάριο του 1993, στάθηκε η αφορμή για την αποκάλυψη της δράσης του. Τον Απρίλιο του 1993 του ζητήθηκε να ταξιδέψει στην έδρα του FBI στη Βιρτζίνια, δήθεν για να ενημερωθεί για ένα σημαντικό θέμα, σχετικά με τρομοκρατία.
Μόλις έφθασε εκεί, συνελήφθη."
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_0_24/11/2007_250241


"Πώς κάηκε ο χρυσός πράκτορας.
ΛΟΥΚΑΣ ΔΗΜΑΚΑΣ

«Άμα πιάστηκα δεν με γνώριζαν. Δηλαδή είπαν πως δεν με ξέρουν και αυτό μου κακοφάνηκε πάρα πολύ. Πρέπει ο ένας να βοηθά τον άλλο. Ζήτω η Ελλάς, φίλε.
Ζήτω η πατρίδα».

Η κραυγή απόγνωσης του Έλληνα κατασκόπου Στηβ Λάλας στο Mega συγκλόνισε δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας προχθές το βράδυ. Ένας απ' αυτούς όμως χρειάστηκε υπνωτικά χάπια προκειμένου να ηρεμήσει ύστερα από ένα πολύωρο κλάμα...
Ήταν ο άνθρωπος που πριν από 24 χρόνια, στη Σμύρνη, στρατολόγησε στην τότε ΚΥΠ, τον ελληνικής καταγωγής Αμερικανό λοχία Στηβ Λάλας που υπηρετούσε τη θητεία του στο τμήμα τηλεπικοινωνιών του χερσαίου στρατηγείου Ν.Α. Ευρώπης του ΝΑΤΟ. Εδώ και οκτώ χρόνια, από τις 3 Μαΐου του 1993 που συνελήφθη «ο Σταύρος» για κατασκοπεία εις βάρος των ΗΠΑ, ο απόμαχος, σήμερα, πράκτορας που τον στρατολόγησε, δεν βρίσκει ησυχία: Τον «έδωσαν» είτε από σκοπιμότητα ­ «για χρήματα» ­ είτε από επιπολαιότητα πιστεύει ο
55χρονος πρώην πράκτορας. Και υπαινίσσεται, μιλώντας στα «ΝΕΑ», υπηρεσιακά ή πολιτικά πρόσωπα της τότε εποχής.
Ο στρατηγός Γρυλλάκης, που έφερε το θέμα στην επιφάνεια με τη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά, προσθέτει και έναν ακόμα λόγο: να καρφώθηκε η υπόθεση «από την εσωκομματική αντιπολίτευση για να δημιουργήσουν προβλήματα στον Μητσοτάκη».
Εκδοχή όμως που αρκετοί από τους γνωρίζοντες πρόσωπα και πράγματα της εποχής δεν δείχνουν να συμμερίζονται. Ούτε όμως και ο ίδιος ο κ. Ν. Γρυλλάκης φαίνεται να υιοθετεί το σενάριο αυτό, αφού σε άλλο σημείο ρίχνει ευθύνες για τη διαρροή στους ανθρώπους που γνώριζαν την υπόθεση ­ τρία στελέχη της ΕΥΠ και η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών.
«Αν είναι δυνατόν να τα έμαθαν οι Αμερικανοί διά της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος...», είπε δηκτικά ο κ. Γρυλλάκης για την πληροφορία που είχε η Ουάσιγκτον ότι (δήθεν) είχε βγει κονδύλι για τον Στηβ Λάλας.

Μια άλλη έκδοση του σεναρίου αυτού θέλει υψηλό κυβερνητικό αξιωματούχο («κάποιος ή κάποια υφυπουργός», ανέφερε ο Αλ. Παπαχελάς) να βρέθηκε, σε επαφή του (της) με Αμερικανό παράγοντα, να... γνωρίζει λεπτομερώς άκρως απόρρητες πληροφορίες και σχέδια των ΗΠΑ.
Οι Αμερικανοί πονηρεύτηκαν, άρχισαν έρευνες και σιγά σιγά ξεδίπλωσαν το κουβάρι και έφτασαν στον Ελληνοαμερικανό υπεύθυνο, τότε, για τις τηλεπικοινωνίες της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα.
Ένας ιδιαίτερα έμπειρος στην δράση των μυστικών υπηρεσιών και γνώστης πολλών παρασκηνίων έχει μια... μουσική εκδοχή για τον δράστη: «Θα σας θυμίσω τον στίχο "Σπίτι μου - σπιτάκι μου και φτωχοκαλυβάκι μου"», λέει και διευκρινίζει ότι το «φτωχοκαλυβάκι» έγινε βίλα σε νησί ­ «κι ο νοών νοήτω», συμπληρώνει.

Οι κίνδυνοι


Τους κινδύνους όμως για τον πολύτιμο πράκτορα της Ελλάδας είχε προβλέψει ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ κ. Κ. Τσίμας από το 1989 όταν, ως ευρωβουλευτής τότε, έμαθε εξωϋπηρεσιακώς ότι η «πηγή - χρυσωρυχείο» για την Ελλάδα είχε πιεστεί να πάρει μετάθεση για την Αθήνα. Γνωρίζοντας, όπως έλεγε τότε σε στενό κύκλο, τις καλές σχέσεις ορισμένων στελεχών της Ν.Δ. με τις ΗΠΑ σχολίασε με πίκρα:
«Τον κάψανε τον άνθρωπο...».
Η επιβεβαίωση ήρθε, δυστυχώς, 4 χρόνια μετά, όταν διοικητής της ΕΥΠ ήταν ο κ. Π. Μπαλές. Ο τότε διοικητής και άλλοι τρεις πράκτορες ήξεραν για τον Λάλα: τον συναντούσαν αρκετά συχνά σε ένα διαμέρισμα στου Ζωγράφου ­ ειδικά νοικιασμένο γι' αυτόν τον σκοπό από την ΕΥΠ. Ένας από αυτούς άρχισε να κάνει «άτσαλη» χρήση των πληροφοριών Λάλα ­ «τις μοίραζε στους υπουργούς φτιάχνοντας το προφίλ του και δεν έπαιρνε μέτρα ­ ίσως κάποια στιγμή να το σκέφτηκε κι αλλιώς», λέει παράγοντας της εποχής που γνωρίζει πρόσωπα κ
αι πράγματα...
Πώς όμως έφθασαν τα πράγματα εκεί; Όλα ξεκίνησαν την άνοιξη του 1977 στην Τουρκία. Ένας από τους πράκτορες της ΚΥΠ, που δρούσε με διπλωματική ιδιότητα, γνώρισε σε κοινωνική εκδήλωση τον Στίβ Λάλας ­ «τον Σταύρο» ­ από 2-3 άλλους Έλληνες που υπηρετούσαν στα ΝΑΤΟϊκά στρατηγεία της Σμύρνης.
«Όλο για την πατρίδα μιλούσε», λέει στα «ΝΕΑ». «Για την Κύπρο, "για τους εχθρούς μας τους Τούρκους που μας ξεσπίτωσαν απ' τη Μικρά Ασία" ­ η καταγωγή των γονιών του ήταν από εκεί...», συνεχίζει. «Κάποια στιγμή του είπα: "Σταύρο, τι μπορείς να κάνεις για την πατρίδα;"», τον ρώτησε ένα βράδυ.
«Όλα! Για την πατρίδα όλα!», απάντησε ο Λάλας ­ κι όλα ξεκίνησαν.

Παρέδιδε έγγραφα

Κάθε ημέρα ο νεαρός λοχίας που πίστευε σε πατρίδα και οικογένεια παρέδιδε δεκάδες έγγραφα των ΗΠΑ - «όλα αφορούσαν την Τουρκία, κανένα δεν έθιγε την δεύτερη πατρίδα του», λέει ο χειριστής του.
Το πολύτιμο υλικό έφευγε με διαβάθμιση από το προξενείο ­ «το ήξερε μόνο ο αρχηγός της ΚΥΠ, ο Καλαμάκης και μάλλον ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής και ο Ε. Αβέρωφ».
«Ποτέ δεν ζήτησε τίποτε, ποτέ δεν του τάξαμε τίποτε», τονίζει για την περίοδο 1977-78.
«Είμαι σίγουρος ότι και μετά δεν πήρε φράγκο», λέει.
«Μια φορά που γύρισα στην Ελλάδα με δική μου πρωτοβουλία πήγα σε κάποιους πολύ φτωχούς μακρινούς συγγενείς του δυο-τρία ψευτοδώρα ­ ούτε ένα πεντοχίλιαρο...».
Και επί διακυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, όταν ο Λάλας διαδοχικά βρέθηκε να υπηρετεί στο Βελιγράδι και στην Κωνσταντινούπολη, τον «χειρίζονταν» αποκλειστικά οι διοικητές της ΕΥΠ ­ Γ.
Πολίτης, Κ. Τσίμας. «Ούτε ο τότε πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου ήξερε την πηγή. Ποτέ επίσης δεν πήρε χρήματα, σχεδόν ούτε τα μικροέξοδά του», υποστηρίζει στέλεχος που ξέρει τα γεγονότα τουλάχιστον μέχρι το 1989. Βεβαίως, μετά, συμπληρώνει με νόημα: «Κάποιοι μπορεί να έγραφαν ότι του έδιναν...».
Από την Κωνσταντινούπολη ο Λάλας «είχε σηκώσει ό,τι αφορούσε την Τουρκία ­ για τις ΗΠΑ ποτέ: εκτιμήσεις για την αεροπορία της Τουρκίας, για τον φονταμενταλισμό, για σφαγές φοιτητών», θυμάται αρμόδιος της ΕΥΠ. «Στο υπουργείο Άμυνας τρίβουν τα μάτια τους», υποστηρίζει.
Καταδικάστηκε σε 14 χρόνια.
Ο Στηβ Λάλας, 48 χρόνων σήμερα, συνελήφθη στις ΗΠΑ, όταν εκλήθη εκεί δήθεν για υπηρεσιακούς λόγους. Κατηγορήθηκε για κατασκοπεία εις βάρος των ΗΠΑ (διαρροή απορρήτων που αφορούσαν την πολιτική των ΗΠΑ σε Ελλάδα, Τουρκία, Βαλκάνια κ.λπ.). Παραδόξως πάντως, και όπως τεκμηριώνει στα βιβλία του ο δημοσιογράφος κ. Αλ. Τάρκας («Πίσω απ' τις κλειστές πόρτες») η υπόθεση δεν επηρέασε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις
.
Η δίκη του έγινε αργότερα ­ είχε προηγηθεί και απαγωγή - ανάκριση με «ορό αληθείας» της γυναίκας του που σήμερα ζει στην περιοχή της Καβάλας. Η ποινή του είναι 14 χρόνια ­ λόγω του πνεύματος συνεργασίας που επέδειξε μπορεί να βγει πλέον σχετικά γρήγορα.
«Εγώ χθες ξενύχτησα... Νιώθω λίγο υπεύθυνος επειδή στρατολόγησα αυτόν τον αγνό πατριώτη», ξέσπασε χθες ο πρώην πράκτορας:
«Αυτοί που έχουν την πραγματική ευθύνη τι κάνουν; Αυτοί που έχουν την εξουσία τι κάνουν; Πλήρωσαν το δικηγόρο του; Σκέφτηκαν τη γυναίκα του, τα παιδιά του; Πώς ζουν; Έθεσαν το θέμα ποτέ στις ΗΠΑ; Δεν βλέπουν τι κάνει το Ισραήλ; Σε κάθε ευκαιρία, στο υψηλότερο επίπεδο ζητούν πίσω τον Πόλαρντ ­ τον κατάσκοπό τους. Εμείς τι κάνουμε;»."
http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20011213&nid=4211387


Ο Σταύρος Λάλας, γύρισε στην πατρίδα προχτές.

Είδα έναν άνθρωπο, επιτέλους, αξιοπρεπή!
Είδα, επιτέλους, έναν πατριώτη!
Σπανίζει, ξέρετε, η αξιοπρέπεια στους καιρούς μας, καθώς κι ο πατριωτισμός...
Στο χέρι του είναι, να παραμείνει μια μορφή πατριωτική και να μην αφήσει να τον καταντήσουν σοβινιστικό γαϊτανάκι.
Νομίζω, όπως τον είδα κατά την άφιξή του στην πατρίδα, πως θα το κάνει.
Αναβλύζει ένα ήθος, μια εσωτερική ποιότητα, μια δύναμη ψυχής ο άνθρωπος αυτός.
Άλλωστε, μόνον ένας άνθρωπος με υψηλό ήθος και φρόνημα θα μπορούσε να κάνει ό,τι έκανε, χωρίς ιδιοτέλεια, αλλά κινούμενος από γνήσιο πατριωτισμό.
Τώρα, μένει ν' αποδείξει πως διαθέτει και κρίση.

Έχω τη γνώμη πως κάποιοι, ας πούμε, "υπερεθνικιστές", θα πρέπει να τον διαφυλάξουν και να μην τον χρησιμοποιήσουν ως προπαγανδιστικό φλάμπουρο.
Ο Λάλας, με την αναμφίλεκτα πατριωτική και ηρωϊκή στάση του, με την αξιοθαύμαστη αξιοπρέπειά του, θα πρέπει να παραμείνει παράδειγμα πατριωτισμού και υψηλοφροσύνης για όλους τους Έλληνες, και να μην επιτρέψει να τον καταντήσουν μια σοβινιστική καρικατούρα.
Πάντως, φοβάμαι πως ο κίνδυνος δεν είναι οι πάσης φύσεως "ελληναράδες", αλλά οι δημοσιοκάφροι...
Ας ελπίσουμε πως ο Έλληνας αυτός θα εξακολουθήσει να διαθέτει αντιστάσεις και δύναμη ψυχής.

Κάποιοι, αλίμονο, άρχισαν, ήδη, να μεθοδεύουν την κομματική ένταξη του Λάλα, με σκοπό να πολιτευτεί και να κερδίσουν ψηφαλάκια...
Γιατί να καταντήσει ένα ακόμα κομματικό καραγκιοζάκι, αυτός ο έντιμος Έλληνας;
Δεν κάνει να παραμείνει ένας άνθρωπος αξιοπρεπής, ένας πατριώτης, έξω από μικροκομματικές σκοπιμότητες κι αλισβερίσια;
Ναι, ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, να τον τιμήσει η πατρίδα, να τον στηρίξει ολόψυχα το κράτος.
Να τον εντάξει, τιμητικά, στο στράτευμα και να του δώσει μια σύνταξη, ας πούμε εν
αποστρατεία αντιστρατήγου, να τον απαλλάξει δια βίου, αυτόν και τα παιδιά του, από κάθε φορολογία. Να διορίσει και τα παιδιά του, τιμής ένεκεν, στο δημόσιο.
Αλλά ας μην καταντήσει, κι αυτός, ένα ακόμα κομματικό σούργελο...
Φτάνει πια, χορτάσαμε στα σούργελα, πήξαμε από δαύτους!
Οι έντιμοι, οι αξιοπρεπείς, οι υψηλόφρονες Έλληνες μας λείπουν από τούτον τον τόπο.

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2007

Η δαιμονοποίηση της θήλειας φύσης.

Η θήλεια θεότητα συμβολίζει, σε όλες τις αρχαίες θρησκείες, τη φύση.
Στην μόνη θρησκεία που δεν νοείται θήλεια θεότητα είναι στον ιουδαϊσμό και τα παράγωγά του. Η αποβολή της θήλειας φύσης από την έννοια της θεότητας στις ιουδαιογενείς θρησκείες έχει να κάνει με τα κοινωνικά στερεότυπα, που εκπροσωπούνται και αντικατοπτρίζονται στην διαμόρφωση των θρησκειών αυτών, όπου ο άντρας θεωρείται κοινωνικά κυρίαρχος και η γυναίκα κατώτερη, μιαρή.
Δεν είναι τυχαίο που το προπατορικό αμάρτημα στην χριστιανική θρησκεία ταυτίζεται με την "χθόνια" θηλυκή φύση, ενώ το άδολο, άμεμπτο, αρσενικό υποκύπτει στην διαβολή με την συνέργια της θηλυκής σαγήνης στις βουλήσεις και τα σχέδια του πονηρού, του ακάθαρτου.
Δεν είναι, επίσης, τυχαίο πως ο Ιησούς αναφέρεται αποκλειστικά στον "Πατέρα - Θεό", εξοβελίζοντας ολοκληρωτικά από την χριστιανική κοσμοθεώρηση την έννοια της μητρός - Φύσης. Ακόμη και την ίδια του την φυσική μητέρα την "χαρίζει" στο (κατώτερο) ανθρώπινο είδος ("Να, η μητέρα σου", λέει στον Ιωάννη την στιγμή του μαρτυρίου, ενώ, όταν έχει συνειδητοποιήσει την θεία φύση του, στο πρώτο θαύμα, που πραγματοποιεί κατά τον γάμο στην Κανά, αναρωτιέται τι, άραγε, τον συνδέει με την φυσική μητέρα του).
Όλη αυτή η κοσμοθεώρηση έχει να κάνει με την εγγραφή του ανθρωπίνου υποκειμένου σε μια θεϊκή τάξη, όπου η θεία βούληση είναι ωσαύτως ισχυρή με την θεία νόηση και μπορεί να παρεμβαίνει αυθαίρετα, κατά το δοκούν, στην συμπαντική τάξη, σε αντίθεση με την κοσμοθεώρηση των αρχαίων θρησκειών, όπου το ανθρώπινο υποκείμενο είναι εγγεγραμμένο σε μια φυσική τάξη πραγμάτων, όπου κυριαρχεί η συμπαντική αρμονία και τάξη, που αντιπροσωπεύεται από την θεά - Φύση.
Αλλά στις ιουδαιογενείς θρησκείες, η ύπαρξη μια τέτοιας θήλειας θεότητας θα έθετε εν αμφιβόλω την παντοδυναμία του άρρενος θεού, γεγονός που θα είχε σοβαρό αντίκτυπο στο κοινωνικοπολιτικό εποικοδόμημα, του οποίου συνεκτικό αρμό και θεμέλιο λίθο αποτελούν οι ιουδαιογενείς θρησκείες.
Εννοείται μία, μοναδική και απόλυτη, αρχή, τόσο επουράνια όσο και, αντιστοίχως, επίγεια, κι η αρχή αυτή δεν θα μπορούσε, κατά την κοσμοθεώρηση αυτή, παρά να είναι αρσενικού γένους.
Ταυτόχρονα, η δαιμονοποίηση της θήλειας φύσης (μην λησμονείτε ότι, κατά την ιουδαιογενή κοσμοθεώρηση, όλα τα κακά πηγάζουν εκ της θήλειας φύσης) ενοχοποιεί και μια σειρά από άλλα πράγματα και έννοιες, όπως ας πούμε εκείνη της ηδονής. Η γυναίκα θεωρείται "σκεύος" κι αυτό αποδεικνύεται περίτρανα απ' το γεγονός ότι η αρσενική θεότητα δεν "κατεβαίνει" στο σαρκικό επίπεδο της γονιμοποίησης, καίτοι η ίδια αυτή θεότητα μέσω του θηλυκού "σκεύους" ενσαρκώνεται κι ενανθρωπίζεται.
Η αρσενική θεότητα, στις ιουδαιογενείς θρησκείες, νομιμοποιεί την διττή, θεανθρώπινη, φύση, αρκεί αυτή να ενσαρκώνεται αποκλειστικά στο ανδρικό πρότυπο. Ο "Θεός - Πατέρας" τίκτει, αλλά η "Μητέρα - Φύση" δεν γονιμοποιείται, παρά μόνον μέσου του Λόγου κι όχι του σπέρματος. Έτσι η φυσική τάξη καθορίζεται αποκλειστικά από την πατρική βούληση και νόηση, χωρίς να απαιτείται η θήλεια συναίνεση.
Η συμπαντική αρμονία καθορίζεται, έτσι, ως γένους αρσενικού και ο ρόλος της θηλυκής υπόστασης είναι χρησιμοθηρικός, κατώτερος, χθόνιος.

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2007

Το Νομικό Καθεστώς των Θρησκευτικών Κοινοτήτων στην Ελλάδα


Η θρησκευτική ελευθερία στην Ελλάδα κατοχυρώνεται στο άρθρο 13 του Συντάγματος και στις σχετικές διεθνείς συμβάσεις που έχει υπογράψει η χώρα μας. Στο άρθρο 13 του Σ. ορίζεται ότι κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων. Οι μόνοι ανεκτοί κατά το Σύνταγμα περιορισμοί της θρησκευτικής ελευθερίας είναι η απαγόρευση του αθέμιτου προσηλυτισμού και η μη προσβολή της δημόσιας τάξης και των χρηστών ηθών. Η έννοια της «γνωστής» θρησκείας δεν σχετίζεται με το αριθμό των οπαδών ή το βαθμό διάδοσης της. Είναι νομολογιακά διαπλασμένη από το Συμβούλιο της Επικρατείας και σημαίνει τη θρησκεία εκείνη που έχει φανερές και όχι κρυφές δοξασίες, δημόσια διδασκόμενες, η άσκηση της λατρείας της δεν προσβάλει τη δημόσια τάξη και τα χρηστά ήθη και δεν ασκεί προσηλυτισμό με αθέμιτα μέσα.



α) Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος αποτελεί νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου.


β) Η Καθολική Εκκλησία διαθέτει νομική προσωπικότητα (Ν. 2731/99, άρθρο 33)


γ) Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ) και οι Ισραηλιτικές Κοινότητες αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου


δ) Οι Μουφτείες αποτελούν δημόσιες υπηρεσίες. Σε αυτές προΐσταται ο Μουφτής, ο οποίος είναι ανώτατος δημόσιος λειτουργός.


ε) Λοιπές θρησκευτικές κοινότητες. Δεν προβλέπεται κάποιος θεσμικός μηχανισμός «αναγνώρισης» ή «χορήγησης» νομικής προσωπικότητας. Το μόνο σχετικό νομικό πλαίσιο είναι η χορήγηση άδειας ίδρυσης και λειτουργίας ευκτήριου οίκου απο το Υπουργείο Παιδείας. Με τη χορήγηση άδειας λειτουργίας χώρου λατρείας, οι θρησκευτικές κοινότητες δεν αποκτούν αυτοδικαίως και νομική προσωπικότητα. Για την απόκτησή της, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προσφεύγουν στα αρμόδια δικαστήρια, επιλέγοντας τη νομική εκείνη προσωπικότητα που επιθυμούν και θεωρούν ότι προσιδιάζει στη δογματική τους διδασκαλία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα.

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2007

Ένας υπέροχος κόσμος!

Xρωματιστός και αινιγματικός, μακρινός και άπιαστος, ένας νέος πλανήτης -εκτός ηλιακού συστήματος- αποτυπώνεται στην καλλιτεχνική απεικόνιση διά χειρός Ντέιβιντ Χάρντι. Δεν έγινε κάποια κοσμογονία, απλά ο πλανήτης «γεννήθηκε» για τα ανθρώπινα μάτια τη στιγμή που τον εντόπισαν στο σύμπαν οι επιστήμονες. Τρεις νέους πλανήτες ανακάλυψαν συνολικά Βρετανοί επιστήμονες από τρία Πανεπιστήμια, ένας πλανήτης για κάθε Πανεπιστήμιο. Όλοι τους έχουν το μέγεθος του Δία και τα ονόματά τους είναι WASP-3, WASP-4 και WASP-5.

Από τα «Φωτογραφήματα» της «Καθημερινής»
http://sup.kathimerini.gr/xtra/files/Fotogr/011107/fotograf1.htm

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

Δημοκρατία ή "δημοκρατία";

Η έννοια της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ αναφέρεται στο πολιτικό σύστημα της διακυβέρνησης της πόλης από το ΟΛΟΝ του δήμου.
Αλλά δεν υπάρχει κάποιος τίτλος νομιμοποίησης της αρχής της πλειονοψηφίας.
Δεν είναι, δηλαδή, απαραίτητο ότι οι περισσότεροι κυβερνούν και καλύτερα.
Τέλος πάντων. Ας αφήσουμε την αρχαία αμεσοδημοκρατία, την οποία κατακεραύνωναν οι πολιτικές φιλοσοφίες του Πλάτωνα και του Αρισ
τοτέλη κι ας πάμε στην νόθα, αστικοκαπιταλιστική, δημοκρατία των σχετικών πλειονοψηφιών.
Ερωτώ: αν κάποιος κάνει μια αναγωγή στο σύνολο των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, αν αθροίσει, δηλαδή, τις άκυρες και λευκές ψήφους, καθώς και την αποχή, πράγμα που είναι υποχρεωμένος να κάνει στην κοινοβουλευτική δημοκρατία αφού τόσο η λευκή και άκυρη ψήφος, όσο και η αποχή, εκλαμβάνονται ως πολιτική στάση, τότε θα διαπιστώσει ότι μας κυβερνούν ΜΕΙΟΨΗΦΙΕΣ της τάξης του 30% - 32%.
Δηλαδή, έχουμε έναν δήμο, μια πολιτεία, όπου οι επτά, άντε, οι έξι στους δέκα δεν έχουν νομιμοποιήσει την κοινοβουλευτική κυβέρνηση. Αλλά, παρ' όλα αυτά, οι πλασιέδες της (α)πολιτικής μας πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Και τώρα, ας ρίξουμε μια ματιά γύρω μας, στην πιο πεζή και χονδροειδή πραγματικότητα.
Θα δούμε διαφθορά, νεποτισμό, αβυσσαλέες κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, ανα
ξιοκρατία, φασίζουσες πρακτικές του ύφους: "αποφασίζομεν και διατάσσουμε", θα δούμε αδικία, φτώχεια, μιζέρια, αθλιότητα, εκμετάλλευση, διάλυση του κοινωνικού ιστού, μικροπολιτική και κομματικά παραμάγαζα, απόλυτη εξουσία του "βαθέος κράτους", διαπλοκή σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις βαθμίδες, απαξίωση των θεσμών και των λειτουργιών του κράτους, "κλίκες" που εναλλάσσονται βάση σχεδίου στην διακυβέρνηση της χώρας, γενικά θα δούμε μια ΤΥΡΑΝΝΙΔΑ δημαγωγών.
Αν αυτ
ό κάποιοι θέλουν να το λένε δημοκρατία, είναι δικαίωμά τους ή διαστροφή τους.
Αλλά, για μένα, δημοκρατία είναι κάτι διαφορετικό.

Είναι εκείνο το πολίτευμα, όπου κυβερνούν στ' αλήθεια οι λαϊκές μάζες, μια δημοκρατία ΛΑΪΚΗ, όπου ο σκοπός είναι η κοινωνική δικαιοσύνη σε όλα τα επίπεδα, όπου κυβερνά το ΟΛΟΝ του δήμου, όπου κυριαρχεί η αξιοκρατία, η ισονομία, η ισοπολιτεία, η κοινωνική αλληλεγγύη, όπου κάθε προσπάθεια των θεσμών και των μηχανισμών του κράτους επικεντρώνεται στο κλείσιμο της ψαλίδας των ανισοτήτων, στην ευμάρεια των πολιτών, ΟΛΩΝ των πολιτών, στην κοινωνική ειρήνη και δικαιοσύνη, στην ευδαιμονία του λαού.
Δημοκρατία, αληθινή δημοκρατία, είναι εκείνο το πολίτευμα όπου κυβερνούν οι ΝΟΜΟΙ, που ψηφίζει το σύνολο του ΔΗΜΟΥ, κι όχι εκείνο στο οποίο κυβερνούν δημαγωγοί, που ψηφίζουν νόμους κατά το συμφέρον τους.

Και να μην πάει το μυαλό κάποιων στην ισοπεδωτική, όπως μας την πέρασαν, εικόνα της προδομένης σοσιαλιστικής επανάστασης των, πάλαι ποτέ, λεγομένων κομμουνιστικών κρατών.
Η έννοια του σοσιαλισμού είναι το δικαίωμα της ισότητας στον πλούτο, όχι στην φτώχεια και στην μιζέρια, είναι το ακλόνητο φυσικό δικαίωμα κάθε ανθρώπου στην αξιοπρέπεια και στην απόλυτη ελευθερία να πραγματώνει τους σκοπούς της ύπαρξής του, μέσα στο κοινωνικό πλαίσιο. Το σύνθημα "Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα" φαντάζει στον καιρό μας πιο επίκαιρο παρά ποτέ.
Αλλά δεν έχει σημασία τι πιστεύω εγώ.
Σημασία έχει τι βιώνουμε σήμερα, υπό το καθεστώς αυτής της, κατά τη γνώμη μου, κίβδηλης και στρεβλής ψευτοδημοκρατίας.
Εγώ λέω, λοιπόν, άμα είναι τέτοια η "δημοκρατία", που ευαγγελίζεται ο νεοφιλελευ
θερισμός κι οι σοσιαλίζουσες παρεκκλίσεις του, να την βράσω! Δεν την θέλω, την αποστρέφομαι.
Άμα είναι να μου περάσουν καπίστρι και χαλινάρι, για να βαυκαλίζομαι ότι έχω κοινωνικές "ελευθερίες" και "δικαιώματα", μέσα σ' ένα καθεστώς, ουσιαστικά, δουλείας και τυραννίας, τότε τους τα χαρίζω: και τα λουριά και τα καπίστρια και τα χαλινάρια τους.
Τώρα θα πει κάποιος: μα, αφού έτσι αποφασίζουν οι πολλοί;
Ε, και λοιπόν;

Και τον Χίτλερ οι "πολλοί" τον έφεραν στην εξουσία, τους "δημοκρατικούς" θεσμούς καπηλεύτηκε κι αυτός για να εγκαθιδρύσει τον ναζισμό κι είχε, αναμφίλεκτα, την σύσσωμη, σχεδόν, στήριξη του γερμανικού λαού, κατά την εποχή.
Μήπως είχαν δημοκρατία κι οι ναζίδες; Στα χαρτιά είχαν, βεβαίως, αλλά στην ουσία;
Κι ο Μουσολίνι, με "δημοκρατικές" διαδικασίες αναρριχήθηκε και κυριάρχησε στην πολιτική σκηνή της Ιταλίας. Αυτός, μάλιστα, είχε και αριστερό παρελθόν, ριζοσπαστικό αριστε
ρό παρελθόν. Και το φασιστικό σύστημα που εγκαθίδρυσε τότε, το πλασάριζε για πολύ προχωρημένη δημοκρατία κι οι Ιταλοί, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, κατευχαριστημένοι ήσαν κι αυτοί με τον Ντούτσε τους, τουλάχιστον μέχρι να τα βρουν μπαστούνια και να ανακαλύψουν πως…πλανήθηκαν. Αλλά κι εκεί, δημοκρατία βαυκαλίζονταν πως είχαν τότε.
Μα μήπως κι εδώ, στην πατρίδα μας, ο Μεταξάς με “δημοκρατικά” μέσα δεν εγκαθίδρυσε την δικτατορία του, μήπως δεν είχε κι αυτός την μείζονα λαϊκή συναίνεση;
Μήπως ακόμη κι αυτή η χούντα των Συνταγματαρχών δεν εδραίωσε την επτάχρονη τυραννία της στην ανοχή, για να μην πούμε συγκατάθεση, της μεγάλης λαϊκής μάζας, στην σιωπηλή συναίνεση των «πολλών»;
Τέλος πάντων, το θέμα δεν φαίνεται να τελειώνει πουθενά.
Σημειώστε μόνο τούτο:
Οι έννοιες κι οι ιδέες δεν είναι υπεριστορικές οντότητες, που βρίσκονται "κάπου εκεί πάνω", και τις οποίες απομένει να ανακαλύψει και να διατυπώσει ένας φιλοσοφικός νους ή μια εξέχουσα διάνοια.
Οι έννοιες κι οι ιδέες, επομένως κι οι πολιτικές φιλοσοφίες, γεννιούνται και επικαθορίζονται από την εκάστοτε οικονομικοπολιτική και ιστορική συγκυρία, καθώς και από την προσέγγιση και την πρόσληψη που έχει γι' αυτές, σε κάθε εποχή, ο ανθρώπινος νους, το πολιτικό υποκείμενο.
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την έννοια της δημοκρατίας.
Ούτε φετίχ μπορεί να είναι η δημοκρατία, ούτε ταμπού.
Ένα πολιτικό σύστημα είναι κι αυτή, κι όπως όλα τα πολιτικά συστήματα, κρίνεται από την αποτελεσματικότητά του.
Εγώ, όμως, έχω κάποιες ερωτήσεις ακόμη:
Ποιος, ακριβώς, είναι εκείνος ο τίτλος που νομιμοποιεί τις σχετικές πλειοψηφίες για να κυβερνούν;
Μην βιαστείτε, η απάντηση δεν είναι τόσο προφανής.
Πώς νομιμοποιούνται για να κυβερνούν, έστω, "οι περισσότεροι" (αν κι ούτε αυτό ισχύει), ακόμη και σε πολιτεύματα όπου η αναλογική είναι ανόθευτη;
Ποιο είναι το κριτήριο μιας γνήσιας δημοκρατίας; Να κυβερνά το μέρος ή το όλον;
Αλλά ακόμη κι αν, υποθετικά, κυβερνά το όλον του δήμου, πώς αυτό εξασφαλίζει την ευδαιμονία, το δίκαιο και την αυτάρκεια μιας πολιτείας;
Είναι επιτυχημένος, ιστορικά και πραγματικά, μέχρι σήμερα, ο θεσμός της κοινοβουλευτικής, αστικής, δημοκρατίας;
Έχει κατορθώσει να επιλύσει ή, έστω, να περιορίσει τις κοινωνικές αντιθέσεις και αδικίες, να επιφέρει κοινωνική δικαιοσύνη, ειρήνη, προκοπή, ευημερία, έχει δημιουργήσει το περιβάλλον εκείνο, όπου αναπτύσσονται και λειτουργούν απρόσκοπτα κοινωνίες Ανθρώπινες;
Η βασική, θεμελιώδης, αρχή του ιδεατού πολιτεύματος, όπως, τουλάχιστον, το θεωρούσαν οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, ήταν το Δίκαιον, που με την σειρά του έφερνε την Ευδαιμονία στην πόλη και στους πολίτες.
Μπορεί να επιτευχθεί κράτος δικαίου, μέσα σ' ένα αστικοδημοκρατικό οικονομικοπολιτικό περιβάλλον, όπου, εκ των πραγμάτων, ορίζεται κι αναφέρεται μέσα σ' ένα καπιταλιστικό εποικοδόμημα, δηλαδή πάνω σε μια καπιταλιστική βάση, που κρηπιδώνεται πάνω στις αρχές της αδικίας, της ανισότητας και της εκμετάλλευσης;
Μήπως, τελικά, η κοινοβουλευτική, αστική, "δημοκρατία", είναι ένα κέλυφος κενό περιεχομένου, ένας κίβδηλος φορμαλισμός, μια καραμέλα του καπιταλιστικού ολοκληρωτισμού, που μας έμαθαν να πιπιλάμε οι διάφοροι σαλτιμπάγκοι και πλασιέδες της (α)πολιτικής;
Μήπως, εν τέλει, η "δημοκρατία" που βιώνουμε σήμερα, και που με τόση θέρμη και πάθος υπερασπίζονται κάποιοι (αν και δεν είμαι σίγουρος πως αυτό συμβαίνει με πραγματική γνώση και συνείδηση των εννοιών), δεν είναι παρά μια διαστρέβλωση, ένα εξάμβλωμα ενδεδυμένο με την λεοντή του "φιλελευθερισμού" και της "ελευθερίας";

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2007

Το ανικανοποίητον της ανθρώπινης φύσης

-Σήμερα παίζει η ομάδα, να μη βγάλουμε τους μπέμπηδες βόλτα, θέλω να δω το ματς
-Δε γίνεται, ξέχνα το, έχουν τρομερή γκρίνια αν δε βγούν
-Φέρε τη μάνα τους να τους πάτε μαζί
-Δε μπορεί
-Ούτε εγώ μπορώ. Δεν πάω που δεν πάω στο γήπεδο, να μην το δω και στην ΤV;
-Δεν ξέρω τι θα κάνεις. Να μάθεις να βάζεις προτεραιότητες.
Και ξαφνικά ο χρόνος παγώνει εκεί. Μεταφέρομαι σε μια άλλη χρονο-χωρική διάσταση, στα φοιτητικά χρόνια και στην εργένικη ζωή, καμιά 15αριά χρόνια back in the past. Χωρίς ωράρια, και υποχρεώσεις. (ΟΚ, οι μόνες υποχρεώσεις ήταν οι εξεταστικές).Γκόμενες. Ποτά. Ξενύχτια. Καψουρέματα. Πάρτυ μέχρι το πρωί και after-hangoverιανό σφουγάρισμα το μεσημέρι, (Αυτό το kiwi άφηνε απίστευτη πρασινίλα στο πάτωμα). Ατέλειωτα βράδυα με τον κολλητό, στην γκαρσονιέρα με θέα στη λεωφόρο ούλωφ πάλμε. Με ημίφως, burbon, στριφτά με Old Holborn και jazz στο βινύλιο. Και συζητήσεις για γυναίκες, για την πανάθα, το μακεδονικό,για τη μεταφυσική. Και τη βροχή να δέρνει το τζάμι. Και γουρουνιάσματα με πίτσες 4χ4 στο Champions League. "Να μουν ακόμη ελεύθερος..." κάνω την σκέψη. Ξαφνικά ακούω το κλάμα του ενός. Μεταφέρομαι αμέσως back in the future. Έχει κολλήσει ανάμεσα σε δυο καρέκλες. Σηκώνομαι απο τον καναπέ και τον παίρνω αγκαλιά. Μoυ ρχεται στο μυαλό η μέρα που γεννήθηκαν...η πρώτη στιγμή που τα είδα...και μετά άλλες στιγμές, η πρώτη φορά που άκουσα τη συλλαβή "μπα-μπα" έστω και μηχανικά.... Και έπειτα έφερα στο μυαλό μου την πρότερη σκέψη μου. Να μουν ελεύθερος... Αλλά οι κολλητοί και οι γκόμενες έχουν ...παντρευτεί. Και όσοι δεν έχουν είναι κάπου μεταξύ σφύρας και άκμονος...για τα προς το ζην. Δουλειά ήλιο με ήλιο. Τώρα θα μου πεις, πάντα υπάρχει space για νέες σχέσεις, νέες φιλίες, νέα ποτά, νέα ξεκοιλιάσματα με κρασιά και σουβλάκια. ΝΑΙ. ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΤΙ; Μετά ίσως γύριζα μόνος σε άδειο σπίτι και να αναρωτιόμουν : "Να είχα κάνει οικογένεια..." Το ανικανοποίητον της ανθρώπινης (η ανδρικής) φύσης" : Μας λείπει οτι δεν έχουμε.....

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2007

Υπάρχουμε κι εκτός κειμένου!

Ένας "διαξιφισμός ενός παράκαιρου ανθρώπου" (23), τόσο επίκαιρος σαν μια προφητεία του Ζαρατούστρα, που αφορά σε ανθρώπους που έμαθαν να περιορίζουν την ύπαρξή τους στο ύφος του κειμένου και της γλώσσας, λες και δεν είναι η ύπαρξη εκείνη που γεννά τη νόηση, αλλά το αντίθετο:

Η πολύ ανοιχτή επικοινωνία μας κάνει, κατά κάποιον τρόπο, να χάνουμε την εκτίμηση του εαυτού μας. Τα πραγματικά μας αισθήματα δεν μπορούν να έχουν ευφράδεια, ούτε και τα γεγονότα θα μπορούσαν να έρθουν σε επικοινωνία με τους άλλους, ακόμη κι αν αυτό ήταν επιθυμητό, αφού στερούνται του λόγου. Να γιατί βρισκόμαστε πάνω από εκείνα που μπορούμε να εκδηλώσουμε με λόγια.
Προφανώς, η επινόηση της γλώσσας έγινε μόνο για ό,τι είναι μέτριο, για ό,τι μπορεί να μεταδοθεί μόνο μ' αυτή, και φαίνεται αντιληπτό ότι σε όλες τις συζητήσεις υποβόσκει ένα σπέρμα περιφρόνησης, πράγμα που θα μπορούσε, κάλλιστα, να γίνει μάθημα για τους κωφάλαλους και για τους άλλους φιλοσόφους.

Φρ. Νίτσε, ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΩΝ ΕΙΔΩΛΩΝ, μτφ. Ελ. Καλκάνη, εκδ. νεα εποχη.

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007

Καρεκλοκένταυροι; Δε μασάμε!


Από το: http://www.hri.org/E/1996/96-09-02.dir/keimena/greece/greece4.htm


"AITHΣH: Tο «μαγικό» χαρτάκι με το οποίο απευθύνεσθε σε κάθε δημόσια υπηρεσία. Zητήστε την αίτηση που θα συμπληρώσετε, γιατί όλες οι υπηρεσίες πρέπει να έχουν έντυπα αιτήσεων για όλα τα θέματα για τα οποία είναι αρμόδιες. Διαβάστε την αίτηση πριν τη συμπληρώσετε. Eκεί θα βρείτε πληροφορίες για το τι πρέπει να κάνετε, ποια δικαιολογητικά πρέπει να προσκομίσετε, γενικά ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να ικανοποιηθεί το αίτημά σας. Eπίσης στο έντυπο της αίτησης πρέπει να είναι γραμμένο πότε θα τελειώσει η υπόθεσή σας. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν έντυπα αιτήσεων ή αν εσείς δηλώσετε ότι δεν μπορείτε να γράψετε, ο υπεύθυνος υπάλληλος έχει υποχρέωση να σας φτιάξει ο ίδιος την αίτηση, συμπληρώνοντας όλα τα απαραίτητα στοιχεία.

BEBAIΩΣH: Δεν χρειάζεται βεβαίωση για όλα τα στοιχεία που υπάρχουν στην ταυτότητά σας. Δεν χρειάζεται να «αποδείξετε» σε καμία υπηρεσία προσκομίζοντας βεβαιώσεις, πιστοποιητικά, δικαιολογητικά - ή όπως αλλιώς σας τα ζητήσουν - στοιχεία που αναγράφονται ρητά στην ταυτότητά σας, που είναι δημόσιο έγγραφο κι αποδεικνύει ποιος είσθε, πού και πότε γεννηθήκατε, πού μένετε κ.τ.λ. Kανείς υπάλληλος - απόγονος του Nτε Σαντ δεν μπορεί να σας ζητήσει βεβαιώσεις και πιστοποιητικά για αυτά τα στοιχεία, ακόμα και αν επικαλεσθεί εγκυκλίους και άλλα παρόμοια. Ο νόμος ορίζει ρητώς ότι, κάθε γενική ή ειδική διάταξη που απαιτεί υποβολή δικαιολογητικών για στοιχεία που προκύπτουν από την ταυτότητα, καταργείται. Aν κάποιο από τα στοιχεία της ταυτότητάς σας έχει αλλάξει, μπορείτε να δηλώσετε το νέο με υπεύθυνη δήλωση. Για ορισμένα στοιχεία που δεν αποδεικνύονται με την ταυτότητα, ίσως χρειαστεί να υπογράψετε υπεύθυνη δήλωση που προμηθεύεσθε από τις υπηρεσίες αλλά και από τα περίπτερα.

ΓNHΣIΟN THΣ YΠΟΓPAΦHΣ: Aν το ακούσετε μη φοβηθείτε... Kατ' αρχήν πρέπει να ξέρετε ότι δεν απαιτείται θεώρηση του γνησίου της υπογραφής σας όταν πηγαίνετε αυτοπροσώπως σε μια δημόσια υπηρεσία και έχετε μαζί σας την ταυτότητά σας ή άλλο έγγραφο που να αποδεικνύει ποιος είσθε. Ολες όμως οι υπηρεσίες έχουν υποχρέωση να θεωρούν το γνήσιο της υπογραφής των πολιτών που υποβάλλουν παρόμοιο αίτημα. Για να θεωρήσουν οι αρχές το γνήσιο της υπογραφής σας, πρέπει να έχετε μαζί την ταυτότητά σας. H υποχρέωση των υπηρεσιών για τη θεώρηση του γνησίου της υπογραφής καλύπτει κάθε περίπτωση και δεν χρειάζεται το θέμα σας να είναι συναφές με το έργο της υπηρεσίας από όπου ζητάτε τη θεώρηση του γνησίου της υπογραφής.

ΔIΟIKHTIKA EΓΓPAΦA: Mπορείτε να ξέρετε. Ο νόμος σας αναγνωρίζει το δικαίωμα να είσθε πληροφορημένοι. Aυτό σημαίνει ότι μπορείτε να μάθετε το «πώς» και το «γιατί» των πράξεων ή των παραλείψεων της δημόσιας διοίκησης. Mε μια απλή αίτηση μπορείτε να ζητήσετε να σας γνωστοποιήσουν τα διοικητικά έγγραφα που θέλετε. Mην απαντήσετε σε περίεργες ερωτήσεις, γιατί δεν είσθε υποχρεωμένος να αποδείξετε ότι τα έγγραφα αυτά σας αφορούν προσωπικά ή έχετε έννομο συμφέρον. H διαφάνεια είναι προϋπόθεση του δημοκρατικού τρόπου διαχείρισης των δημόσιων υποθέσεων, διότι έτσι οι πολίτες ελέγχουν τη διοίκηση. Ο νόμος σέβεται αυτό το δικαίωμα. Aς το σεβαστούν και οι υπάλληλοι.

EΓΓPAΦA: Ποια είναι όμως τα διοικητικά έγγραφα που μπορούν να ζητήσουν οι πολίτες; Ολα όσα συντάσσονται από όργανα του Δημοσίου, ιδιαίτερα εκθέσεις, μελέτες, πρακτικά, στατιστικά στοιχεία, εγκύκλιοι, οδηγίες, απαντήσεις και γνωμοδοτήσεις της διοίκησης, αποφάσεις. Ο όρος «έγγραφο» εδώ έχει την πλατεία έννοια και όχι τη στενή, δηλαδή ό,τι υπάρχει μέσα στο αρχείο της διοίκησης.

ZHTAME Ο, TI ΘEΛΟYME; Nαι, εκτός αν είναι έγγραφα που αφορούν την ιδιωτική ή οικογενειακή ζωή άλλων, έγγραφα του Yπουργικού ή Kυβερνητικού Συμβουλίου Eξωτερικών και Aμυνας (KYΣEA), καθώς και έγγραφα απόρρητα εθνικής άμυνας και εξωτερικής πολιτικής. Aκόμα η διοίκηση δεν δίδει έγγραφα που η γνωστοποίησή τους θα μπορούσε να βλάψει το απόρρητο της δημόσιας πίστης και του νομίσματος, της ασφάλειας του κράτους και της δημόσιας τάξης ή το τραπεζικό, βιομηχανικό, εμπορικό ή ιατρικό απόρρητο. Tέλος δεν παραχωρούνται έγγραφα που δυσχεραίνουν έρευνες δικαστικών, αστυνομικών, στρατιωτικών ή διοικητικών αρχών για συγκεκριμένο έγκλημα ή διοικητική παράβαση. Δεν μπορεί να σας αρνηθεί κανείς ούτε να επικαλεσθεί απόρρητο, αν τα έγγραφα αναφέρονται αποκλειστικά σε εσάς.

HMIAPΓIEΣ: Ολοι έχουμε υποφέρει από αυτές... Γενική συμβουλή: μην πάτε σε δημόσια υπηρεσία στις ημιαργίες, εκτός αν είναι ανάγκη. Tις ημέρες αυτές οι υπάλληλοι «κλείνουν» κατά δυο με τρεις ώρες νωρίτερα, αλλά κανείς δεν ξέρει πότε αρχίζει αυτό το δίωρο: στη μία, στις δώδεκα ή μήπως στις ένδεκα; Πάντως, ως ημιαργίες, επίσημα, ορίζονται η παραμονή των Xριστουγέννων και του νέου έτους. Οι αργίες για το ελληνικό κράτος είναι 12: 25η Mαρτίου, 28η Οκτωβρίου, 1η Iανουαρίου, Θεοφάνεια (6 Iανουαρίου), Kαθαρή Δευτέρα, Mεγάλη Παρασκευή, Mεγάλο Σάββατο, δεύτερη ημέρα των Xριστουγέννων, δεύτερη ημέρα Πάσχα, 1η Mαΐου, του Aγίου Πνεύματος, 15 Aυγούστου. Eπειδή δημόσιες υπηρεσίες σε αρκετές περιοχές έχουν επιπλέον ημέρες αργίες για τοπικά θρησκευτικά ή εθνικά γεγονότα, καλού κακού τηλεφωνήστε πριν πάτε.

ΘYMHΘEITE ότι για να πάρετε οποιοδήποτε έγγραφο από δημόσια υπηρεσία πρέπει να διατυπώσετε το αίτημά σας γραπτώς. Aν η υπηρεσία δεχθεί, μπορείτε να δείτε προσωπικά, με επιτόπια μελέτη, τα έγγραφα που σας ενδιαφέρουν ή μπορείτε να ζητήσετε αντίγραφο αφού επιβαρυνθείτε με το αντίστοιχο χαρτόσημο ανά σελίδα. H υπηρεσία πρέπει μέσα σε ένα μήνα από την υποβολή της αίτησής σας να σας χορηγήσει τα έγγραφα που ζητήσατε, διαφορετικά, αν σας αρνηθεί, πρέπει πάλι μέσα σε ένα μήνα να σας εξηγήσει και να αιτιολογήσει επαρκώς την άρνησή της.

IATPIKΟ AΠΟPPHTΟ: Eδώ υπάρχει ιδιαίτερη ευαισθησία, καθώς οι πληροφορίες έχουν σχέση με το πολυτιμότερο αγαθό, την υγεία. Eτσι πληροφορίες ιατρικού χαρακτήρα δεν μπορείτε να πάρετε ο ίδιος, ακόμα κι αν σας αφορούν προσωπικά. Aυτές μπορούν να σας γίνουν γνωστές μόνον με τη βοήθεια γιατρού, που θα οριστεί ακριβώς γι' αυτόν το σκοπό.

KPATΟΣ: Mπορείτε να ελέγξετε τις υπηρεσίες του αν καταφύγετε στο Σώμα Eλεγκτών Δημόσιας Διοίκησης μέχρι να γίνει πραγματικότητα και στην Eλλάδα ο θεσμός του «Ομπουτσμαν», με το Συνήγορο του Πολίτη. Στο σώμα καταγγέλλετε υπηρεσία που παραβίασε νόμους, αδιαφόρησε και δεν σας εξυπηρέτησε ή συγκεκριμένο υπάλληλο που έδειξε ανάρμοστη συμπεριφορά, αρνήθηκε αδικαιολόγητα να σας εξυπηρετήσει. Tο Σώμα Eλεγκτών Δημόσιας Διοίκησης βρίσκεται Aμερικής 5 τηλέφωνα 3243834, 3245046 ή στο υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης B. Σοφίας 15 τηλέφωνο 3393100. Παρόμοια γραφεία υπάρχουν σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Iωάννινα, Hράκλειο, Kομοτηνή, Λάμια, Λάρισα.

ΛABETE υπόψη σας ότι μπορείτε να ζητήσετε και χρηματική αποζημίωση από το κράτος αν δεν τηρήθηκαν οι προθεσμίες για να διεκπεραιωθεί μια υπόθεσή σας. Στο Σώμα Eλεγκτών Δημόσιας Διοίκησης θα αναλάβει η διοικούσα επιτροπή, σύμφωνα με τον νόμο 2266/1994, την αρμοδιότητα καταβολής του χρηματικού ποσού που θα σας δοθεί ως αποζημίωση. Οταν μια υπηρεσία δεν σας απαντήσει ή δεν διεκπεραιώσει την υπόθεσή σας μέσα στις προθεσμίες, έχετε δικαίωμα να ζητήσετε να σας καταβληθεί ποσό από 5.000 έως 200.000 δραχμές, ανεξάρτητα από την αποζημίωση που μπορείτε να πετύχετε πηγαίνοντας στα δικαστήρια.

ME BAΣH το νόμο, όταν κάνετε μια αίτηση σε μια δημόσια υπηρεσία, αυτή είναι υποχρεωμένη να σας απαντήσει οπωσδήποτε. Kαμία αίτηση δεν μπαίνει στο αρχείο χωρίς να ενημερωθείτε. Οι πληροφορίες, τα πιστοποιητικά και οι βεβαιώσεις δεν μπορούν να καθυστερήσουν πάνω από 10 ημέρες. Kάθε υπόθεση πρέπει να διεκπεραιώνεται μέσα σε 60 ημέρες. Aν εμπλέκονται κι άλλες υπηρεσίες η προθεσμία αυξάνεται κατά 15 ημέρες, φτάνει δηλαδή στις 75 ημέρες σύνολο.

NA ΣHMEIΩΣETE ότι οι προθεσμίες αρχίζουν να μετράνε από την ημέρα που υποβάλατε την αίτησή σας. Ολες οι υπηρεσίες είναι υποχρεωμένες να παραλαμβάνουν τις αιτήσεις σας και να τις πρωτοκολλούν την ίδια ημέρα. Aν στείλετε την αίτηση με ταχυδρομείο, τηλέτυπο κ.τ.λ. η προθεσμία αρχίζει από την ημέρα που παραλαμβάνει η υπηρεσία την αίτηση. Aν κατά λάθος υποβάλετε αίτηση σε άλλη υπηρεσία από εκείνη που πρέπει, τότε η πρώτη έχει την υποχρέωση μέσα σε πέντε ημέρες να τη μεταβιβάσει στην αρμόδια υπηρεσία και να σας ενημερώσει.

ΞEPETE ότι οι προθεσμίες αυτές δεν ισχύουν σε καθολικές ή γενικές υποχρεώσεις πολιτών, όπως για παράδειγμα η υποβολή φορολογικών δηλώσεων ή δικαστικές υποθέσεις του Δημοσίου ή αναγνώριση απαιτήσεων κατά του Δημοσίου. Aκόμα, οι υπηρεσίες δεν έχουν υποχρέωση να σας απαντήσουν αν το αίτημά σας είναι φανερά παράνομο, μη κατανοητό ή επαναλαμβάνεται με καταχρηστικό τρόπο.

ΟTAN υποβάλλετε μια αίτηση στον αριθμό πρωτοκόλλου που σας παραδίδεται ο υπάλληλος πρέπει να γράψει και σε πόσες ημέρες θα διεκπεραιωθεί η υπόθεσή σας. Aν δεν το κάνει, να το ζητήσετε, γιατί είναι υποχρεωμένος να το συμπληρώσει. Eπίσης οι προθεσμίες που ισχύουν πρέπει να αναγράφονται και στα έντυπα των αιτήσεων που σας δίνουν να συμπληρώσετε.

ΠΟΛITHΣ: Tο υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης υλοποιεί το επιχειρησιακό πρόγραμμα «Πολίτης» μέσω του οποίου με κομπιούτερ κάθε πολίτης μπορεί να πάρει οποιαδήποτε πληροφορία για το Δημόσιο, αρκεί ο υπολογιστής του να διαθέτει μόντεμ και πρόγραμμα εξομοίωσης. Οσοι δεν έχουν υπολογιστή ή θέλουν να μάθουν για το πρόγραμμα μπορούν να τηλεφωνούν στο υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης τηλ. 3393109 και στις νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις Kορινθίας και Eυβοίας, όπου εφαρμόζεται κατ' αρχήν το πρόγραμμα τηλ. 074121933 και 0221-81411.

PHTH ΔIATAΞH προβλέπει ότι όλες οι υπηρεσίες είναι υποχρεωμένες να κοινοποιούν, με πίνακα ή τήρηση βιβλίου, τη δραστηριότητά τους στις υποθέσεις που χειρίζονται, ώστε να είναι σε θέση ο πολίτης να ελέγχει τη σειρά προτεραιότητας. Ποιες είναι αυτές οι περιπτώσεις; Οικοδομικές άδειες και άλλες πολεοδομικές ρυθμίσεις, πάσης φύσεως δάνεια, επιδοτήσεις, συντάξεις, τηλεφωνικές συνδέσεις, ηλεκτροδότηση, υδροδότηση. Στον πίνακα πρέπει να υπάρχουν ημερομηνίες υποβολής των αιτήσεων και ημερομηνία ολοκλήρωσης της διαδικασίας. Aν δεν υπάρχει, ζητήστε να σας ενημερώσουν. Eίναι υποχρεωμένοι να το κάνουν.

ΣE ΠEPIΠTΩΣH που η διοίκηση δεν έχει απαντήσει σε αίτημά σας και έχουν περάσει τρεις μήνες, σημαίνει ότι το αίτημά σας έχει απορριφθεί. Eχετε δικαίωμα να ζητήσετε εξηγήσεις για την αρνητική απόφαση κι αν δεν σας ικανοποιούν οι απαντήσεις, να προσφύγετε στα διοικητικά δικαστήρια ζητώντας την ακύρωση της αρνητικής απόφασης της διοίκησης. Eκτός από τα Πρωτοδικεία και Eφετεία υπάρχει το Συμβούλιο της Eπικρατείας (πληροφορίες στο τηλ. 3224636) και το Eλεγκτικό Συνέδριο (πληροφορίες στα τηλ. 3821156 και 3825828).

TΟ KPATΟΣ σας βοηθάει με ειδικά προγράμματα αν είσθε νέος (πληροφορίες που σας αφορούν στη Γενική Γραμματεία Nέας Γενιάς τηλ. 3644044 και 3644168), αν είσθε ηλικιωμένος (τηλ. 5232821 και 5249011-20 στο υπουργείο Yγείας), αν είσθε γυναίκα (τηλ. 3302893-6 Γραμματεία Iσότητας).

YΠΟΔΟXH KΟINΟY: Δεν μπορείτε να επισκέπτεσθε όλες τις ώρες τις δημόσιες υπηρεσίες. Mπορείτε όμως να επισκέφτεσθε ελεύθερα τις ώρες που δέχονται οι υπηρεσίες αυτές τους πολίτες. Συνήθως οι ώρες υποδοχής του κοινού για τις υπηρεσίες του Δημόσιου είναι κάθε ημέρα από τις 12 μέχρι τις 2 το μεσημέρι, εκτός αν αλλιώς έχει ορίσει η ίδια η υπηρεσία. Οι ώρες αυτές πρέπει εμφανώς να αναγράφονται στην είσοδο κάθε δημόσιας υπηρεσίας.

ΦΩTΟANTIΓPAΦA: Mπορείτε να υποβάλετε φωτοαντίγραφα αντί για τα πρωτότυπα έγγραφα δικαιολογητικά στις δημόσιες υπηρεσίες. Aν σας ζητήσουν επικύρωση, θυμηθείτε ότι έχετε κι εσείς ως πολίτης το δικαίωμα να βεβαιώνετε ο ίδιος χωρίς τη μεσολάβηση δημόσιας αρχής την πιστότητα των φωτοαντιγράφων και αντιγράφων και να τους προσδίδετε με αυτόν τον τρόπο ισχύ ίση με το πρωτότυπο. Ο νόμος με αυτόν τον τρόπο καλλιεργεί ένα πνεύμα εμπιστοσύνης και συνεργασίας. Ομως... μην το εκμεταλλευτείτε, γιατί αν δηλώσετε ψευδή γεγονότα ή αποκρύψετε τα αληθινά τιμωρείσθε με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Tώρα, αν πρέπει να επικυρώσετε το φωτοαντίγραφο, αυτό μπορεί να γίνει στην υπηρεσία που εξέδωσε το πρωτότυπο ή στην υπηρεσία που υποβάλλετε το φωτοαντίγραφο ή σε οποιαδήποτε άλλη δημόσια, δημοτική ή κοινοτική αρχή, σε δικηγόρο ή σε συμβολαιογράφο. Ολες οι υπηρεσίες είναι υποχρεωμένες να δέχονται τα επικυρωμένα φωτοαντίγραφα πιστοποιητικών και βεβαιώσεων που έχουν αποδεικτική ισχύ ίση με το πρωτότυπο. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις - που προβλέπονται ρητά από το νόμο - πρέπει να υποβάλλονται τα πρωτότυπα και όχι φωτοαντίγραφα των δικαιολογητικών. Προσοχή γιατί κάποιοι το παρατραβούν. Aν σε μια υπηρεσία σάς πουν πως θέλουν το πρωτότυπο ζητήστε τους να σας δείξουν τη συγκεκριμένη διάταξη του νόμου που σας επιβάλει αυτή την υποχρέωση.

XAPTΟΣHMA: Aίτηση μετά χαρτοσήμου... φράση-κλειδί για οποιαδήποτε συναλλαγή με δημόσια υπηρεσία. Aν όμως σας πουν να πάτε μέχρι το περίπτερο για χαρτόσημο, μη μασήσετε. Aγριέψτε γιατί αυτά τα χαρτόσημα, ένσημα και αιτήσεις πρέπει να τα διαθέτει η ίδια υπηρεσία. Πρέπει, δηλαδή, να υπάρχει υπάλληλος μέσα στο ίδιο κτίριο, όπου υποβάλλονται οι αιτήσεις, από τον οποίο μπορείτε να προμηθευτείτε τα χαρτόσημα και τα ένσημα. H εποχή που ο υπάλληλος σάς έστελνε στο περίπτερο τρία τετράγωνα πιο κάτω με σαρδόνιο χαμόγελο έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Eκείνο το χαμόγελο, βέβαια, κρατάει ακόμα...

«ΨAPΩΣTE» τον υπάλληλο που επιδεικτικά αδιαφορεί για σας ή με τον τρόπο του δεν σας σέβεται. Γλεντήστε το, μάλιστα, σαδιστικά ρωτώντας τον ίδιο με ποιο τρόπο θα τον καταγγείλετε, γιατί κατά τη γνώμη σας, δεν σας εξυπηρετεί. Οι υπηρεσίες και οι υπάλληλοι έχουν υποχρέωση να σας πληροφορούν για τα δικαιώματά σας, ακόμα κι αν πρόκειται να τα ασκήσετε εναντίον τους. Iσως με αυτό τον τρόπο καταλάβει πως ο μισθός του είναι προϊόν και της δικής φορολογικής δήλωσης.

ΩPAPIΟ: Eδώ μπορούμε να είμαστε αυστηροί γιατί, τυπικά, το ωράριο στις δημόσιες υπηρεσίες πρέπει να τηρείται με θρησκευτική ευλάβεια. Tο καλοκαίρι, λοιπόν, αρχίζει στις 7 ή 7.30 το πρωί και τελειώνει στις 14.30 ή στις 15 το μεσημέρι. Tο χειμώνα αρχίζει στις 7.30 ή 8 το πρωί και τελειώνει στις 15 ή 15.30 το μεσημέρι. Tώρα ξέρετε... Οπλισθείτε με θάρρος, ευπρέπεια, ευγένεια αλλά και αποφασιστικότητα και δυναμισμό όταν δεν σας υπολογίζουν και κοιτάξτε τον άγνωστο κύριο απέναντί σας, οχυρωμένο πίσω από το γραφείο του, με άλλα μάτια..."

Και οι διευθύνσεις των υπηρεσιών και των Υπουργείων:
http://www.ypes.gr/dhmosia_link.htm