Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2007

Μερικές σκέψεις στον προβλήτα

Ζούμε σε μια εποχή μεταβατική, στο Μεσοβασίλειο της απάθειας και της ιδεολογικοπολιτικής ερημοποίησης, του ωχαδερφισμού και της ανύψωσης του "έχειν" σε υπέρτατη αρετή.
Κάποιοι κρώζουν, μονότονα κι υστερικά, πως οι ιδεολογίες πέθαναν!
Μα, πώς να πεθάνουν οι ιδεολογίες, αφού είναι η ίδια η ιστορική συγκυρία κι η εκάστοτε κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα, που γεννούν κι επικαθορίζουν τις ιδέες και τις ιδεολογίες;
Τούτο το σκαρί φιλοδοξεί ν' ανοιχτεί στα πέλαγα της ελεύθερης σκέψης, παρέα με γλάρους γνώριμους, οικείους, αλλά και με άλμπατρος πελαγίσια, υπέροχα κι ασυμβίβαστα.
Θέλει να ταξιδέψει στα πέλαγα της ελεύθερης σκέψης, αλλά ν' αγκυροβολήσει σε κάθε λιμάνι της πιο πεζής πραγματικότητας.
Καθώς, ακόμα, οι προετοιμάσίες αυτού του ταξιδιού δεν έχουν τελειώσει, θέλω να μοιραστώ μαζί σας, συνταξιδιώτες και σύντροφοι, κάποιες σκέψεις, σκέψεις που αφορούν στο λιμάνι που θ' αφήσουμε πίσω μας, αλλά και σ' εκείνα που πρόκειται να πάμε, σκέψεις για τις ανοιχτές θάλασσες τoυ νου, αλλά και για τους λειμώνες της καθημερινότητάς μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: