Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2007

Φαβορί ο Αστραχάν!

Είναι ν' απορεί κανείς με τον Μπένυ.
Ένα πολιτικό υποκείμενο με χρόνια παρουσίας στον πολιτικό στίβο, μαθητής του Ανδρέα, κι όμως, πέφτει στη μια λούμπα μετά την άλλη.
Ξέχασε ακόμα και τον πιο βασικό κανόνα της πολιτικής προπαγάνδας, πως, δηλαδή, ποτέ οι αντιδράσεις του πολιτικού δεν πρέπει να ξεπερνούν την αντίδραση του κόσμου...
Ήδη, απ' το βράδυ του εκλογικού πατατράκ, ο Μπένυ μετέβαλε την πολιτική κρίση του ΠΑΣΟΚ σε προσωπική σταυροφορία.
Ήταν τέτοια η αγωνία του να προλάβει τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, ώστε το ίδιο αυτό βράδυ των εκλογών ισοφάρισε τη μεγάλη γκάφα του Παπανδρέου, το γεγονός δηλαδή πως τη στιγμή της μεγάλης ήττας εκείνος αποζητούσε επαναβεβαίωση της κομματικής του εξουσίας, με μιάν άλλη, μεγαλύτερη.
Έτρεξε ασμένως στο Ζάππειο για να δηλώσει παρών στον πολιτικό αταβισμό. Ήταν τέτοιο το άγχος του να αυτοανακηρυχθεί σε "μόνη λύση", ώστε τη θλιβερή βραδιά στο Ζάππειο αυτοχαστουκιζόταν μπροστά στις κάμερες!
Κι έτσι, κατάφερε ν' αναστήσει ένα "ψόφιο άλογο" και να το ξαναβάλει στην κούρσα!
Τηρουμένων των αναλογιών, έπαθε το ίδιο κάζο που έπαθε κι ο Παπανδρέου απ' τον Καραμανλή: έτρεξε μόνος του και κατάφερε να έρχεται δεύτερος και με διαφορά.
Από κει και πέρα, η μοχθηρή φύση της ιδιοφυΐας ανέλαβε τα υπόλοιπα.
Ο Μπένυ παρουσιάστηκε μοχθηρός, πολωτικός, ανυπόμονος, αριβίστας. Έκαψε με ζήλο και συνέπεια όλα τα καλά του "χαρτιά", ακόμα και το αναμφισβήτητο γκελ που έχει μπροστά στις κάμερες. Ουσιαστικά ο Παπανδρέου δεν χρειάζεται να κάνει τίποτε περισσότερο, απ' το να αφήνει τον Μπένυ να εκτίθεται συνεχώς κι ανεπανόρθωτα.
Κι όμως, τα πράγματα θα μπορούσαν να έχουν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά. Η άνοδος του Μπένυ στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να είναι ένας απογευματινός περίπατος, αντί της ανάβασης στον Γολγοθά.
Το μόνο που χρειαζόταν να κάνει ο Μπένυ ήταν να αφήσει πρώτα να εκδηλωθεί η εντελώς αναμενόμενη μαζική αντίδραση της κομματικής βάσης του ΠΑΣΟΚ
(ή έστω να την υποδαυλίσει παρασκηνιακά) απέναντι στην εξευτελιστική ήττα και μετά να "παρουσιαστεί" ως ο πιο φυσικός, και συνενωτικός, παράγοντας μεσα στο κόμμα, ο μόνος με σοβαρές αξιώσεις να επαναφέρει το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.
Άλλωστε, η εξουσία είναι, ουσιαστικά, το ζητούμενο για την κομματική βάση του ΠΑΣΟΚ, η εξουσία του ΠΑΣΟΚ στον τόπο κι όχι η εξουσία του Μπένυ στο ΠΑΣΟΚ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: