Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2007

Το Νομικό Καθεστώς των Θρησκευτικών Κοινοτήτων στην Ελλάδα


Η θρησκευτική ελευθερία στην Ελλάδα κατοχυρώνεται στο άρθρο 13 του Συντάγματος και στις σχετικές διεθνείς συμβάσεις που έχει υπογράψει η χώρα μας. Στο άρθρο 13 του Σ. ορίζεται ότι κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων. Οι μόνοι ανεκτοί κατά το Σύνταγμα περιορισμοί της θρησκευτικής ελευθερίας είναι η απαγόρευση του αθέμιτου προσηλυτισμού και η μη προσβολή της δημόσιας τάξης και των χρηστών ηθών. Η έννοια της «γνωστής» θρησκείας δεν σχετίζεται με το αριθμό των οπαδών ή το βαθμό διάδοσης της. Είναι νομολογιακά διαπλασμένη από το Συμβούλιο της Επικρατείας και σημαίνει τη θρησκεία εκείνη που έχει φανερές και όχι κρυφές δοξασίες, δημόσια διδασκόμενες, η άσκηση της λατρείας της δεν προσβάλει τη δημόσια τάξη και τα χρηστά ήθη και δεν ασκεί προσηλυτισμό με αθέμιτα μέσα.



α) Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος αποτελεί νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου.


β) Η Καθολική Εκκλησία διαθέτει νομική προσωπικότητα (Ν. 2731/99, άρθρο 33)


γ) Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ) και οι Ισραηλιτικές Κοινότητες αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου


δ) Οι Μουφτείες αποτελούν δημόσιες υπηρεσίες. Σε αυτές προΐσταται ο Μουφτής, ο οποίος είναι ανώτατος δημόσιος λειτουργός.


ε) Λοιπές θρησκευτικές κοινότητες. Δεν προβλέπεται κάποιος θεσμικός μηχανισμός «αναγνώρισης» ή «χορήγησης» νομικής προσωπικότητας. Το μόνο σχετικό νομικό πλαίσιο είναι η χορήγηση άδειας ίδρυσης και λειτουργίας ευκτήριου οίκου απο το Υπουργείο Παιδείας. Με τη χορήγηση άδειας λειτουργίας χώρου λατρείας, οι θρησκευτικές κοινότητες δεν αποκτούν αυτοδικαίως και νομική προσωπικότητα. Για την απόκτησή της, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προσφεύγουν στα αρμόδια δικαστήρια, επιλέγοντας τη νομική εκείνη προσωπικότητα που επιθυμούν και θεωρούν ότι προσιδιάζει στη δογματική τους διδασκαλία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: