Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2007

Ένας αξιοπρεπής Έλληνας!

"Ο Στηβ Λάλας επιστρέφει στην Ελλάδα
Είχε συλληφθεί το 1993 στις ΗΠΑ για κατασκοπεία.
Στην Ελλάδα επιστρέφει αύριο, σχεδόν 15 χρόνια μετά τη σύλληψή του από τις διωκτικές αρχές των ΗΠΑ με την κατηγορία ότι υπέκλεπτε απόρρητα έγγραφα από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα και τα παρέδιδε στην ελληνική κυβέρνηση, ο Στηβ Λάλας. Ο Λάλας καταδικάσθηκε το 1993 σε φυλάκιση 168 μηνών και σε καθεστώς επιτήρησης για 5 χρόνια. Εξέτισε την ποινή φυλάκισης και βρισκόταν υπό επιτήρηση στις ΗΠΑ τα τελευταία 2,5 χρόνια. Επειτα από έγγραφη διαβεβαίωση του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Σωτήρη Χατζηγάκη προς τις αρμόδιες αρχές των ΗΠΑ ότι η Ελλάδα αναλαμβάνει την εκτέλεση οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης προς την κατεύθυνση της επιτήρησης, όπως αυτή ορίζεται στο «Διακανονισμό για τη Μεταφορά με Επιτηρούμενη Αποδέσμευση», που υπεγράφη μεταξύ του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης και του Στηβ Λάλας, κατέστη εφικτή η επιστροφή του στη χώρα μας. Αναμένεται να αφιχθεί στην Αθήνα στις 8 π.μ. την Κυριακή και στις 12.30 μ.μ. θα αναχωρήσει αεροπορικώς για Καβάλα, όπου ζει η οικογένειά του.
Η υπόθεση Στηβ Λάλας είναι η πιο πολύκροτη υπόθεση κατασκοπείας υπέρ της Ελλάδας και η αποκάλυψη της δράσης του θεωρείται ενδεικτική ερασιτεχνικών χειρισμών και σωρείας λαθών από την ΕΥΠ. Οπως ο ίδιος είχε αποκαλύψει σε συνέντευξη στην εκπομπή «Φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά, προσεγγίσθηκε από Ελληνες για πρώτη φορά το 1977, όταν υπηρετούσε στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη. Το 1985, έπειτα από θητεία ενός έτους στο Βελιγράδι, μετατέθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Από εκεί ταξίδευε στην Καβάλα για να δει την οικογένειά του και συναντούσε το σύνδεσμό του στην ΕΥΠ, δίνοντας απόρρητα στοιχεία
και πληροφορίες. Το 1989 μετατέθηκε στην Ταϊβάν και το Δεκέμβριο του 1990 μετακινήθηκε στη Μονάδα Επικοινωνίας και Προγραμμάτων της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα. Συνέχισε να παραδίδει απόρρητα σήματα και πληροφορίες στην ΕΥΠ. Ο επιπόλαιος χειρισμός και η κοινοποίηση μιας πληροφορίας που έδωσε για το Σκοπιανό, το Φεβρουάριο του 1993, στάθηκε η αφορμή για την αποκάλυψη της δράσης του. Τον Απρίλιο του 1993 του ζητήθηκε να ταξιδέψει στην έδρα του FBI στη Βιρτζίνια, δήθεν για να ενημερωθεί για ένα σημαντικό θέμα, σχετικά με τρομοκρατία.
Μόλις έφθασε εκεί, συνελήφθη."
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_0_24/11/2007_250241


"Πώς κάηκε ο χρυσός πράκτορας.
ΛΟΥΚΑΣ ΔΗΜΑΚΑΣ

«Άμα πιάστηκα δεν με γνώριζαν. Δηλαδή είπαν πως δεν με ξέρουν και αυτό μου κακοφάνηκε πάρα πολύ. Πρέπει ο ένας να βοηθά τον άλλο. Ζήτω η Ελλάς, φίλε.
Ζήτω η πατρίδα».

Η κραυγή απόγνωσης του Έλληνα κατασκόπου Στηβ Λάλας στο Mega συγκλόνισε δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας προχθές το βράδυ. Ένας απ' αυτούς όμως χρειάστηκε υπνωτικά χάπια προκειμένου να ηρεμήσει ύστερα από ένα πολύωρο κλάμα...
Ήταν ο άνθρωπος που πριν από 24 χρόνια, στη Σμύρνη, στρατολόγησε στην τότε ΚΥΠ, τον ελληνικής καταγωγής Αμερικανό λοχία Στηβ Λάλας που υπηρετούσε τη θητεία του στο τμήμα τηλεπικοινωνιών του χερσαίου στρατηγείου Ν.Α. Ευρώπης του ΝΑΤΟ. Εδώ και οκτώ χρόνια, από τις 3 Μαΐου του 1993 που συνελήφθη «ο Σταύρος» για κατασκοπεία εις βάρος των ΗΠΑ, ο απόμαχος, σήμερα, πράκτορας που τον στρατολόγησε, δεν βρίσκει ησυχία: Τον «έδωσαν» είτε από σκοπιμότητα ­ «για χρήματα» ­ είτε από επιπολαιότητα πιστεύει ο
55χρονος πρώην πράκτορας. Και υπαινίσσεται, μιλώντας στα «ΝΕΑ», υπηρεσιακά ή πολιτικά πρόσωπα της τότε εποχής.
Ο στρατηγός Γρυλλάκης, που έφερε το θέμα στην επιφάνεια με τη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά, προσθέτει και έναν ακόμα λόγο: να καρφώθηκε η υπόθεση «από την εσωκομματική αντιπολίτευση για να δημιουργήσουν προβλήματα στον Μητσοτάκη».
Εκδοχή όμως που αρκετοί από τους γνωρίζοντες πρόσωπα και πράγματα της εποχής δεν δείχνουν να συμμερίζονται. Ούτε όμως και ο ίδιος ο κ. Ν. Γρυλλάκης φαίνεται να υιοθετεί το σενάριο αυτό, αφού σε άλλο σημείο ρίχνει ευθύνες για τη διαρροή στους ανθρώπους που γνώριζαν την υπόθεση ­ τρία στελέχη της ΕΥΠ και η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών.
«Αν είναι δυνατόν να τα έμαθαν οι Αμερικανοί διά της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος...», είπε δηκτικά ο κ. Γρυλλάκης για την πληροφορία που είχε η Ουάσιγκτον ότι (δήθεν) είχε βγει κονδύλι για τον Στηβ Λάλας.

Μια άλλη έκδοση του σεναρίου αυτού θέλει υψηλό κυβερνητικό αξιωματούχο («κάποιος ή κάποια υφυπουργός», ανέφερε ο Αλ. Παπαχελάς) να βρέθηκε, σε επαφή του (της) με Αμερικανό παράγοντα, να... γνωρίζει λεπτομερώς άκρως απόρρητες πληροφορίες και σχέδια των ΗΠΑ.
Οι Αμερικανοί πονηρεύτηκαν, άρχισαν έρευνες και σιγά σιγά ξεδίπλωσαν το κουβάρι και έφτασαν στον Ελληνοαμερικανό υπεύθυνο, τότε, για τις τηλεπικοινωνίες της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα.
Ένας ιδιαίτερα έμπειρος στην δράση των μυστικών υπηρεσιών και γνώστης πολλών παρασκηνίων έχει μια... μουσική εκδοχή για τον δράστη: «Θα σας θυμίσω τον στίχο "Σπίτι μου - σπιτάκι μου και φτωχοκαλυβάκι μου"», λέει και διευκρινίζει ότι το «φτωχοκαλυβάκι» έγινε βίλα σε νησί ­ «κι ο νοών νοήτω», συμπληρώνει.

Οι κίνδυνοι


Τους κινδύνους όμως για τον πολύτιμο πράκτορα της Ελλάδας είχε προβλέψει ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ κ. Κ. Τσίμας από το 1989 όταν, ως ευρωβουλευτής τότε, έμαθε εξωϋπηρεσιακώς ότι η «πηγή - χρυσωρυχείο» για την Ελλάδα είχε πιεστεί να πάρει μετάθεση για την Αθήνα. Γνωρίζοντας, όπως έλεγε τότε σε στενό κύκλο, τις καλές σχέσεις ορισμένων στελεχών της Ν.Δ. με τις ΗΠΑ σχολίασε με πίκρα:
«Τον κάψανε τον άνθρωπο...».
Η επιβεβαίωση ήρθε, δυστυχώς, 4 χρόνια μετά, όταν διοικητής της ΕΥΠ ήταν ο κ. Π. Μπαλές. Ο τότε διοικητής και άλλοι τρεις πράκτορες ήξεραν για τον Λάλα: τον συναντούσαν αρκετά συχνά σε ένα διαμέρισμα στου Ζωγράφου ­ ειδικά νοικιασμένο γι' αυτόν τον σκοπό από την ΕΥΠ. Ένας από αυτούς άρχισε να κάνει «άτσαλη» χρήση των πληροφοριών Λάλα ­ «τις μοίραζε στους υπουργούς φτιάχνοντας το προφίλ του και δεν έπαιρνε μέτρα ­ ίσως κάποια στιγμή να το σκέφτηκε κι αλλιώς», λέει παράγοντας της εποχής που γνωρίζει πρόσωπα κ
αι πράγματα...
Πώς όμως έφθασαν τα πράγματα εκεί; Όλα ξεκίνησαν την άνοιξη του 1977 στην Τουρκία. Ένας από τους πράκτορες της ΚΥΠ, που δρούσε με διπλωματική ιδιότητα, γνώρισε σε κοινωνική εκδήλωση τον Στίβ Λάλας ­ «τον Σταύρο» ­ από 2-3 άλλους Έλληνες που υπηρετούσαν στα ΝΑΤΟϊκά στρατηγεία της Σμύρνης.
«Όλο για την πατρίδα μιλούσε», λέει στα «ΝΕΑ». «Για την Κύπρο, "για τους εχθρούς μας τους Τούρκους που μας ξεσπίτωσαν απ' τη Μικρά Ασία" ­ η καταγωγή των γονιών του ήταν από εκεί...», συνεχίζει. «Κάποια στιγμή του είπα: "Σταύρο, τι μπορείς να κάνεις για την πατρίδα;"», τον ρώτησε ένα βράδυ.
«Όλα! Για την πατρίδα όλα!», απάντησε ο Λάλας ­ κι όλα ξεκίνησαν.

Παρέδιδε έγγραφα

Κάθε ημέρα ο νεαρός λοχίας που πίστευε σε πατρίδα και οικογένεια παρέδιδε δεκάδες έγγραφα των ΗΠΑ - «όλα αφορούσαν την Τουρκία, κανένα δεν έθιγε την δεύτερη πατρίδα του», λέει ο χειριστής του.
Το πολύτιμο υλικό έφευγε με διαβάθμιση από το προξενείο ­ «το ήξερε μόνο ο αρχηγός της ΚΥΠ, ο Καλαμάκης και μάλλον ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής και ο Ε. Αβέρωφ».
«Ποτέ δεν ζήτησε τίποτε, ποτέ δεν του τάξαμε τίποτε», τονίζει για την περίοδο 1977-78.
«Είμαι σίγουρος ότι και μετά δεν πήρε φράγκο», λέει.
«Μια φορά που γύρισα στην Ελλάδα με δική μου πρωτοβουλία πήγα σε κάποιους πολύ φτωχούς μακρινούς συγγενείς του δυο-τρία ψευτοδώρα ­ ούτε ένα πεντοχίλιαρο...».
Και επί διακυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, όταν ο Λάλας διαδοχικά βρέθηκε να υπηρετεί στο Βελιγράδι και στην Κωνσταντινούπολη, τον «χειρίζονταν» αποκλειστικά οι διοικητές της ΕΥΠ ­ Γ.
Πολίτης, Κ. Τσίμας. «Ούτε ο τότε πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου ήξερε την πηγή. Ποτέ επίσης δεν πήρε χρήματα, σχεδόν ούτε τα μικροέξοδά του», υποστηρίζει στέλεχος που ξέρει τα γεγονότα τουλάχιστον μέχρι το 1989. Βεβαίως, μετά, συμπληρώνει με νόημα: «Κάποιοι μπορεί να έγραφαν ότι του έδιναν...».
Από την Κωνσταντινούπολη ο Λάλας «είχε σηκώσει ό,τι αφορούσε την Τουρκία ­ για τις ΗΠΑ ποτέ: εκτιμήσεις για την αεροπορία της Τουρκίας, για τον φονταμενταλισμό, για σφαγές φοιτητών», θυμάται αρμόδιος της ΕΥΠ. «Στο υπουργείο Άμυνας τρίβουν τα μάτια τους», υποστηρίζει.
Καταδικάστηκε σε 14 χρόνια.
Ο Στηβ Λάλας, 48 χρόνων σήμερα, συνελήφθη στις ΗΠΑ, όταν εκλήθη εκεί δήθεν για υπηρεσιακούς λόγους. Κατηγορήθηκε για κατασκοπεία εις βάρος των ΗΠΑ (διαρροή απορρήτων που αφορούσαν την πολιτική των ΗΠΑ σε Ελλάδα, Τουρκία, Βαλκάνια κ.λπ.). Παραδόξως πάντως, και όπως τεκμηριώνει στα βιβλία του ο δημοσιογράφος κ. Αλ. Τάρκας («Πίσω απ' τις κλειστές πόρτες») η υπόθεση δεν επηρέασε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις
.
Η δίκη του έγινε αργότερα ­ είχε προηγηθεί και απαγωγή - ανάκριση με «ορό αληθείας» της γυναίκας του που σήμερα ζει στην περιοχή της Καβάλας. Η ποινή του είναι 14 χρόνια ­ λόγω του πνεύματος συνεργασίας που επέδειξε μπορεί να βγει πλέον σχετικά γρήγορα.
«Εγώ χθες ξενύχτησα... Νιώθω λίγο υπεύθυνος επειδή στρατολόγησα αυτόν τον αγνό πατριώτη», ξέσπασε χθες ο πρώην πράκτορας:
«Αυτοί που έχουν την πραγματική ευθύνη τι κάνουν; Αυτοί που έχουν την εξουσία τι κάνουν; Πλήρωσαν το δικηγόρο του; Σκέφτηκαν τη γυναίκα του, τα παιδιά του; Πώς ζουν; Έθεσαν το θέμα ποτέ στις ΗΠΑ; Δεν βλέπουν τι κάνει το Ισραήλ; Σε κάθε ευκαιρία, στο υψηλότερο επίπεδο ζητούν πίσω τον Πόλαρντ ­ τον κατάσκοπό τους. Εμείς τι κάνουμε;»."
http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20011213&nid=4211387


Ο Σταύρος Λάλας, γύρισε στην πατρίδα προχτές.

Είδα έναν άνθρωπο, επιτέλους, αξιοπρεπή!
Είδα, επιτέλους, έναν πατριώτη!
Σπανίζει, ξέρετε, η αξιοπρέπεια στους καιρούς μας, καθώς κι ο πατριωτισμός...
Στο χέρι του είναι, να παραμείνει μια μορφή πατριωτική και να μην αφήσει να τον καταντήσουν σοβινιστικό γαϊτανάκι.
Νομίζω, όπως τον είδα κατά την άφιξή του στην πατρίδα, πως θα το κάνει.
Αναβλύζει ένα ήθος, μια εσωτερική ποιότητα, μια δύναμη ψυχής ο άνθρωπος αυτός.
Άλλωστε, μόνον ένας άνθρωπος με υψηλό ήθος και φρόνημα θα μπορούσε να κάνει ό,τι έκανε, χωρίς ιδιοτέλεια, αλλά κινούμενος από γνήσιο πατριωτισμό.
Τώρα, μένει ν' αποδείξει πως διαθέτει και κρίση.

Έχω τη γνώμη πως κάποιοι, ας πούμε, "υπερεθνικιστές", θα πρέπει να τον διαφυλάξουν και να μην τον χρησιμοποιήσουν ως προπαγανδιστικό φλάμπουρο.
Ο Λάλας, με την αναμφίλεκτα πατριωτική και ηρωϊκή στάση του, με την αξιοθαύμαστη αξιοπρέπειά του, θα πρέπει να παραμείνει παράδειγμα πατριωτισμού και υψηλοφροσύνης για όλους τους Έλληνες, και να μην επιτρέψει να τον καταντήσουν μια σοβινιστική καρικατούρα.
Πάντως, φοβάμαι πως ο κίνδυνος δεν είναι οι πάσης φύσεως "ελληναράδες", αλλά οι δημοσιοκάφροι...
Ας ελπίσουμε πως ο Έλληνας αυτός θα εξακολουθήσει να διαθέτει αντιστάσεις και δύναμη ψυχής.

Κάποιοι, αλίμονο, άρχισαν, ήδη, να μεθοδεύουν την κομματική ένταξη του Λάλα, με σκοπό να πολιτευτεί και να κερδίσουν ψηφαλάκια...
Γιατί να καταντήσει ένα ακόμα κομματικό καραγκιοζάκι, αυτός ο έντιμος Έλληνας;
Δεν κάνει να παραμείνει ένας άνθρωπος αξιοπρεπής, ένας πατριώτης, έξω από μικροκομματικές σκοπιμότητες κι αλισβερίσια;
Ναι, ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, να τον τιμήσει η πατρίδα, να τον στηρίξει ολόψυχα το κράτος.
Να τον εντάξει, τιμητικά, στο στράτευμα και να του δώσει μια σύνταξη, ας πούμε εν
αποστρατεία αντιστρατήγου, να τον απαλλάξει δια βίου, αυτόν και τα παιδιά του, από κάθε φορολογία. Να διορίσει και τα παιδιά του, τιμής ένεκεν, στο δημόσιο.
Αλλά ας μην καταντήσει, κι αυτός, ένα ακόμα κομματικό σούργελο...
Φτάνει πια, χορτάσαμε στα σούργελα, πήξαμε από δαύτους!
Οι έντιμοι, οι αξιοπρεπείς, οι υψηλόφρονες Έλληνες μας λείπουν από τούτον τον τόπο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: