Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2007

"Και τώρα, τι λες ανθρωπάκο;"

Κάποιοι περιφερόμενοι παραφουσκωμένοι διάνοι, περιφέρουν την κομπορρημοσύνη και την έπαρσή τους, ως απόδειξη και πειστήριο επαναστατικής αυθεντίας, τόσο κίβδηλης ωστόσο...
Η αλήθεια;
Πρόκειται για πουθενάδες, για καλπήδες!
Επικαλούνται την, εξ' ιδίων κρινόμενη, μαρξιστική αυθεντία τους και διανοητική πρωτοπορία τους, για να καλύψουν μια εξόφθαλμη στρέβλωση, ένα ιδεολογικό και πολιτικό εξάμβλωμα, που με πείσμα προσπαθούν να πλασάρουν σαν, δήθεν, αριστερή ιδεολογική πρωτοπορία, σαν μια, δήθεν, ρηξικέλευθη πολιτική παρέμβαση.
Τρίχες!
Η ουσία είναι πως η εμμονή τους στο να αντιμετωπίζουν το μεταναστευτικό πρόβλημα μέσα απ'την οπτική και την αντίληψη ενός "επανορθωτικού", κι εξόχως αντιδραστικού, εθνικισμού, απευθύνεται, αποκλειστικά και μόνον, στα νεοσυντηρητικά κι αντιδραστικά μεσοαστικά αντανακλαστικά.
Στουθοκάμηλοι, που παριστάνουν τους λέοντες, προσπαθούν να πείσουν πως το πρόβλημα είναι οι παθογένειες κι όχι η σάπια μήτρα, πως, τάχα, όλα τα δεινά προέρχονται από τον εξαθλιωμένο στρατό των φτωχοδιαβόλων, που διαγκωνίζονται για μια θέση στον ήλιο, κι όχι απ' εκείνους που έχουν εγκαθιδρύσει αυτό το κατεστημένο της εκμετάλλευσης και της δουλείας.
Οι λύσεις που προτείνουν άοσμες κι άχρωμες, χωρίς ουσία, χωρίς προοπτική, βαυκαλίζονται πως, δήθεν, με κάποιον μαγικό τρόπο εμείς οι μικροαστοί θα εμφυσήσουμε ταξική συνείδηση στο πιο λούμπεν στοιχείο της κοινωνίας μας!
Έπεα πτερόεντα...
Το αποτέλεσμα;
Όλη η προσπάθειά τους συνδράμει την δυναμική της ακροδεξιάς! Ενδύουν μ' έναν ψευδεπίγραφο αριστερό μανδύα και μια κάλπικη θεωρητική προβιά την πιο ακροδεξιά και συντηρητική πολιτική έκφραση σ' αυτόν τον τόπο. Επικαλούνται, τάχα, "πρακτικούς αγώνες", όπως η δικαιολογημένη αντίδραση για το διαβόητο σχολικό βιβλίο, χωρίς ν' αναλογίζονται, οι θλιβεροί, πως ακριβώς αυτός ο αγώνας, με τον τρόπο και την μορφή που εκδηλώθηκε, έδωσε την κρίσιμη ώθηση στην ελληνική ακροδεξιά για να αντιπροσωπευθεί μέσα στο εθνικό κοινοβούλιο...
"Και τώρα, τι λες ανθρωπάκο;"
Αρνούνται, με την έπαρση και την αλαζονεία του αθεράπευτα δογματικού, του ξερόλα, κάθε απόπειρα κριτικής και συζήτησης. Για να σε "νομιμοποιήσουν" ως συνομιλητή, θα πρέπει, πειθήνια, ν' αποδεχτείς αδιαμαρτύρητα την αυθεντία και τον αυταρχισμό τους.
Άλλως, είσαι "αδαής", "βαλτός", "πράκτορας"!
Κι όμως, δεν έχει κάποιος παρά να δει σε ποιους απευθύνονται και ποιοι είναι οι χειροκροτητές τους, δεν έχει κάποιος παρά να παρακολουθήσει μεταξύ ποίων γίνεται η "ζύμωση", δεν έχει κάποιος παρά να δει ποια είναι η αντιμετώπιση αυτής της "πρωτοπορίας" από τους οργανωμένους φορείς και τα κινήματα της, κοινοβουλευτικής και μη, αριστεράς, για να προβληματιστεί σοβαρά.
Είναι θλιβερό, κάποιοι να προσπαθούν να πλασάρουν την αντιδραστικότητα και τον νεοσυντηρητισμο σαν έκφραση της πατριωτικής αριστεράς.
Είναι απογοητευτικό, ο προβληματισμός για το, πραγματικά σοβαρό, πρόβλημα της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, του σύγχρονου δουλεμπορίου, να περνάει μέσα απ' το φίλτρο του πιο φασίζοντος κι αντιδραστικού εθνικισμού με μια αριστερίζουσα μάσκα.
Είναι τραγικό, να καλούν κάποιοι να συστρατευθεί ο αριστερός κόσμος σε κοινή "δράση" με ακροδεξιά και φασιστικά απολιθώματα, που ξεπρόβαλαν και πάλι απ' το καβούκι τους και να εγκαλούν σαν "αγράμματο" ή σαν "πολιτικό και κοινωνικό τίποτα", όποιον εκφράζει αντιρρήσεις γι' αυτό το αίσχος.
Η αντίσταση στην επελεύνουσα νεοταξική λαίλαπα δεν μπορεί παρά να βασίζεται σε μια ξεκάθαρη, αριστερή, ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα, χωρίς φτηνούς τακτικισμούς, εκπτώσεις και συμβιβασμούς.
Αλλιώς, ας καμαρώνουν, οι πάσης λογής, "ινστρούχτορες" τα επίχαιρα της διανοητικής τους πρωτοπορίας και των "πρακτικών τους αγώνων", με τους ακροδεξιούς και τους φασίστες στο εθνικό κοινοβούλιο.

2 σχόλια:

Ρούλα. είπε...

έχεις τα δίκια σου.
Αλλά, κάτι με χτύπησε με το "διαβόητο" σχολικό βιβλίο.
Το βιβλίο που αντικατέστησε το "διαβόητο" εγχειρίδιο το είδες;
Δεν διαβάζεται, ούτε από εντεκάχρονα ούτε από τριάντα φεύγα (γονείς).
Μερικές φορές έχουμε τις καλύτερες των προθέσεων, αλλά οξύνσεις τεχνητές, μαξιμαλισμοί και ευκαριακές συμμαχίες μας πηγαίνουν πολύ πίσω.
Ρούλα.

Albatros είπε...

Ναι, Ρούλα, το είδα το νέο σχολικό εγχειρίδιο. Αν δεν κάνω λάθος, πρόκειται για επανατύπωση του παλιότερου σχολικού εγχειριδίου.
Γνώμη μου είναι, πως το σχολικό εγχειρίδιο που αποσύρθηκε ήταν εντελώς απαράδεκτο για να διδάσκεται σε παιδιά του Δημοτικού, όπως, επίσης, εντελώς απαράδεκτη, ήταν κι η μικροπολιτική σπέκουλα, που στήθηκε πάνω σ' αυτό "διαβόητο", περιβόητο αν προτιμάς, σχολικό βιβλίο.