Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2007

Οι μεταμορφώσεις του Αρλεκίνου.

Η λέξη fascia (προερχόμενη εκ του fasces, δηλαδή το σύμβολο εξουσίας των των Ρωμαίων μάγιστρων) πρωτοχρησιμοποιήθηκε στην Ιταλία κατά τα τέλη του 19ου αιώνα για κάποιες επαναστατικές σοσιαλιστικές γκρούπες. Είναι, άλλωστε, γνωστό πως ο Μουσολίνι ξεκίνησε την πολιτική του δραστηριότητα ως ριζοσπάστης σοσιαλιστής ακτιβιστής, ήταν μάλιστα ένας εξαιρετικά ενημερωμένος μαρξιστής. Στην πορεία, ο φασισμός μετεξελίχθηκε σε μια πολιτική θεωρία του "εξτρεμισμού του κέντρου", κατά τον Lipset, δηλαδή ως έκφραση του μικροαστικού αντιδραστισμού.
Ο φασισμός είναι αυτό ακριβώς: ο μικροαστικός ριζοσπαστισμός.
Θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: η εκλογική και στελεχειακή δεξαμενή του φασισμού υπήρξαν, ανέκαθεν, τα μεσαία λαϊκά στρώματα.
Όπως έχω ήδη προαναφέρει, ο φασισμός είναι, στην ουσία, ένας "επαναστατικός" καπιταλισμός, το τελευταίο καταφύγιο της κατώτερης αστικής τάξης μπρος στον κίνδυνο της προλεταριοποίησης. Όταν οι μεσαίες και κατώτερες αστικές τάξεις βρεθούν μπροστά σε μια από τις, περιοδικά εμφανιζόμενες, καπιταλιστικές κρίσεις κι εφόσον οι αριστερές πολιτικές δυνάμεις δεν είναι σε θέση να αρθρώσουν πειστικό πολιτικό λόγο και δυναμική πολιτική πράξη, τότε ο φασισμός αναλαμβάνει την "κηδεμονία" του καπιταλιστικού μοντέλου, αναλαμβάνει την κηδεμονία του "εξαδέλφου του", του καπιταλισμού, καθώς έλεγε κι ο Ραφαηλίδης, που πρόσθετε πως ο φασισμός, είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι ο απόλυτος εκσυγχρονιστής των καπιταλιστικών μεταμορφώσεων, είναι εκείνος που παίρνει τον καπιταλισμό και τον βγάζει, με μια κλωτσιά είναι η αλήθεια, μέσα απ' τα λαγούμια όπου παγιδεύεται κατά καιρούς.
Ο φασισμός βασίζεται στον ανορθολογισμό και γι' αυτό είναι δύσκολο να τον προσεγγίσει κάποιος ιδεολογικοφιλοσοφικά.
Βασίζεται στην ψυχολογία της μάζας, απευθύνεται στα πιο κατώτερα και ζωώδη ανθρώπινα ένστικτα, είναι η πολιτική θεωρία που εκφράζει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης των μεσοαστικών και μικροαστικών στρωμάτων, στην ουσία πρόκειται για ενστικτώδες μικροαστικό αντανακλαστικό.
Ο φασισμός είναι η κοσμοθεώρηση μιας τρομοκρατημένης μικροαστικής τάξης, ο τρόπος της να "επανορθώνει" τις, κατά καιρούς, παραμορφώσεις και τα εξαμβλώματα των καπιταλιστικών μετασχηματισμών, αρνούμενη πεσματικά να προχωρήσει σ' έναν ριζοσπαστικό σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, που την τρομοκρατεί μέχρι θανάτου.
Ο φασισμός είναι η επιστροφή στην ασφάλεια του οικείου, του παραδοσιακού καπιταλιστικού μοντέλου, το οποίο θέλγει τα μεσοαστικά και μικροαστικά στρώματα, αφού τους προσφέρει ένα απατηλό δικαίωμα "στ' όνειρο" (της ανόδου στην μεγαλοαστική τάξη).
Ο φασισμός είναι μια καπιταλιστική "αντιμεταρρύθμιση", με όχημα τις τρομοκρατημένες μικροαστικές μάζες, όταν αυτές συνθλίβονται, από τις εγγενείς καπιταλιστικές αντινομίες κι αντιφάσεις, προς το επίπεδο του προλεταριάτου. Κι όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, ο φανατισμός κι η βαρβαρότητα περισσεύουν.
Γιατί ο φασισμός είναι ακριβώς αυτό: είναι ένας καπιταλισμός "φυσικός", απολύτως ανήθικος, απάνθρωπος και βάρβαρος, απολύτως απαλλαγμένος απ' τα "βαρίδια" του πολιτικού φιλελευθερισμού, τον οποίον οι φασίστες ανέκαθεν θεωρούν σαν πηγή εκφυλισμού και παρακμής.
Πάντως, για νά 'μαστε ειλικρινείς, πολύ λίγοι είναι, σήμερα, συνειδητοί φασίστες. Οι περισσότεροι που ακολουθούν τα νεοφασιστικά ευρωπαϊκά πολιτικά υβρίδια και πληθαίνουν τις τάξεις τους είναι μικροαστοί και μεσοαστοί χωρίς πολιτική και ιδεολογική αναφορά και συνείδηση. Μπορεί να είναι, λόγου χάρη, οι πολυπληθέστατοι "ναυαγοί" του νεοφιλελεύθερου εκσυγχρονισμού.
Τέλος πάντων, δέστε τα σημάδια:
Λατρεία ενός υπερταξικού κράτους "Λεβιάθαν", σοβινιστικός εθνικισμός, αγιοποίηση του "ηγέτη", οργανική ενότητα του έθνους, φασιστικός κορπορατισμός, κοινωνικός και φυλετικός δαρβινισμός, "σοσιαλιστικές" ντρίλιες μέσα σ' ένα παράφωνο φιλελεύθερο θόρυβο, αυτά είναι μερικά απ' τ' αλάνθαστα "σημάδια" της φασιστικής, και νεοφασιστικής, προπαγάνδας.
Ωστόσο, μεταπολεμικά, ο φασισμός, σαν πολιτική ιδεολογία, έπεσε σε γενική ανυποληψία, εξ' αιτίας της βάρβαρης φύσης του και των στυγερών εγκλημάτων των φασιστικών καθεστώτων. Γι' αυτό και σήμερα οι (νεο)φασίστες παρουσιάζονται, δήθεν, ως ακραιφνείς "δημοκράτες" σε μια τακτική κίνηση επανάκτησης ευηποληψίας και "έξωθεν καλής μαρτυρίας".
Είναι πάγια, άλλωστε, η τακτική των φασιστών να "ευαγγελίζονται" την "γνήσια δημοκρατία και τον πραγματικό πολιτικό φιλελευθερισμό", μέχρις ότου κατακτήσουν την εξουσία. Είναι μια απολύτως πετυχημένη "συνταγή", γιατί να μην την επιχειρήσουν κι σημερινοί (νεο)φασίστες;
Κι αν κρίνουμε απ' την σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα, πρόκειται για μια "συνταγή" αλάνθαστη!
Ωστόσο, εκείνο που είναι πραγματικά θλιβερό είναι η, για ακόμη μια φορά, παροιμιώδης ανικανότητα των αριστερών πολιτικών δυνάμεων να αντιπαλέψουν αποτελεσματικά την (νεο)φασιστική φενάκη...
Το μείζον πολιτικό διακύβευμα, σήμερα, είναι πως το ευρωπαϊκό πολιτικό κέντρο βάρους μετατοπίζεται διαρκώς δεξιότερα, συντηρητικότερα αν προτιμάτε, δημιουργείται δηλαδή, ακόμη μια φορά, ο προθάλαμος, ή η μήτρα, μιας (νεο)φασιστικής τερατογένεσης. Μάλιστα, μερικά απ' αυτά τα νεοφασιστικά...φυντάνια έχουν ήδη ανδρωθεί και διεκδικούν δυναμιά και με αξιώσεις μοιράδι στην πολιτική κονίστρα.
Κι οι σοσιαλιστές;
Οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές βρίσκονται, ακόμη μια φορά, σε αφάσια αμηχανία κι εκνευριστική αδράνεια.
Πότε παριστάνουν τις δεξιές καρικατούρες και πότε μαλλιοτραβιούνται για...μείζονα ιδεολογικοπολιτκά ζητήματα, του ύφους: "η μαρξιστική κότα έκανε το σοσιαλιστικό αυγό ή το σοσιαλιστικό αυγό την μαρξιστική κότα;"
Έλα ντε;
Ο ευρωπαϊκός σοσιαλισμός θαλασσοδέρνεται μέσα στην ανικανότητά του να δομήσει ένα νέο σοσιαλιστικό παράδειγμα, να αρθρώσει μια πειστική εναλλακτική πολιτική πρόταση και να την υπερασπίσει με συνέπεια και μαχητικότητα. Κι επειδή η εποχή μας είναι μια εποχή μεταιχμιακή, μια περίοδος βαθιάς κρίσης, είναι απολύτως βέβαιο πως θα επαληθευτεί και πάλι το ιστορικό δεδομένο, πως σε περιόδους βαθιάς κρίσης, όπου η οικονομική ύφεση συναντά την πολιτική αστάθεια, όταν δεν τα καταφέρνουν οι σοσιαλιστές, θριαμβεύουν οι φασίστες (όποια προβιά ή προσωπείο κι αν ενδύονται).

ΥΓ: Μου προκαλεί απέραντη θλίψη το κατάντημα κάποιων, πάλαι ποτέ, συντρόφων, οι οποίοι, εσχάτως, ξεπέρασαν κάθε όριο κι έχουν μετατραπεί σε απολογήτες του...Καραμανλή και της κυβέρνησής του!
Κι όλα αυτά στο όνομα μιας...ριζοσπαστικής αριστερής πρωτοπορείας!!!
Συγκρατηθείτε σύντροφοι, έχετε ήδη, φοβάμαι, εξοκείλει στην αντίπερα όχθη, οπότε μπορείτε να σταματήσετε πλέον να...πρωτοπορείτε.

Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2007

Αλήθεια ή λήθη;

Αλήθεια είναι να μην επιτρέπεις την λήθη.
"Τι είναι ο φασισμός, ρε;", ρωτά μαινόμενος ο επιλήσμων.
Ο φασισμός, το λοιπόν, είναι εκείνο το κοινωνικοπολιτικό, δήθεν κορπορατιστικό, μοντέλο, που πρεσβεύει το υπερταξικό κράτος, ένα κράτος, δηλαδή, που υπερβαίνει, χωρίς να διευθετεί, ούτε να ειρηνεύει, τις κοινωνικές και ταξικές διαφορές μέσα στην κοινωνία, που τίθεται υπεράνω της ίδιας της κοινωνίας.
Εγγύηση της "εύρυθμης κι ομαλής" λειτουργίας του φασιστικού κράτους, ο ηγέτης.
Στην
ουσία, ο φασισμός είναι η ακραία μορφή του καπιταλισμού, ένας καπιταλισμός "επαναστατικός", που ξεμπερδεύει στα γρήγορα με τα προσχώματα του πολιτικού φιλελευθερισμού, που αποτελεί κρηπίδωμα της παραδοσιακής καπιταλιστικής πολιτικής ρύθμισης.
Ο φασισμός είναι, τελικά, η "σωτηρία νήσος", όταν ο καπιταλισμός βρίσκεται εμπρός σε μείζονες κρίσεις, που κατ' ανάγκην επαναλαμβάνονται περιοδικά, και σε ανυπέρβλητα αδιέξοδα, στα οποία οδηγούν, με ιστορική ακρίβεια ανά τακτά χρονικά διαστήματα, οι εγγενείς αντιφάσεις κι αντινομίες του καπιταλιστικού μοντέλου.
Όμως, ο φασισμός αφορά κυρίως σε φαινόμενα ψυχοπάθειας των μαζών και, κυριότατα, σε νοοτροπίες.
Ο φασισμός υπάρχει, κατ' αρχήν, στο μυαλό και στην νοοτροπία της ατομικιστικής συνείδησης.
Αφορά σ' εκείνους που μετέρχονται πρόθυμα κάθε είδους βία, προκειμένου να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα, είτε οικονομιστικά είτε εξουσιαστικά.
Ο
φασισμός, λοιπόν, πλανάται παντού μέσα στην καπιταλιστική κοινωνία. Διαπερνά όλο το πολιτικό φάσμα, μια που είναι, κυρίως, θέμα ατόμων κι όχι πολιτικής.
Στη φασιστική νοοτροπία, η βία, κυρίως η κοινωνικοπολιτική, εκλαμβάνεται σαν αξία. Κάθε διαφορετικότητα, κοινωνική, πολιτική, φυλετική κοκ, εκλαμβάνεται ως οιονεί απειλή και καταδιώκεται ανηλεώς.
Η φασιστική βία έχει σκοπό τον απόλυτο έλεγχο του πολιτικού υποκειμένου, την ισοπέδωσή του. Δεν εννοούνται ανθρώπινα, παρά "πολιτικά" κι ατομικά δικα
ιώματα και, βεβαιώς, υποχρεώσεις, κι αυτά εφόσον είναι αποδεκτά κι ενταγμένα μέσα στο φασιστικό μοντέλο.
Ο φασισμός απευθύνεται στα πιο ζωώδη ανθρώπινα ένστικτα, απευθύνεται σε αφιονισμένες, και συνήθως τρομοκρατημένες, μάζες, ούτε καν σε πολιτικοποιημένα άτομα.
Κοντολογίς, ο φασισμός αφορά στην αχαλίνωτη βία ως μέσον συντήρησης κι αντίδρασης ενός παραδοσιακού κοινωνικοπολιτικού μοντέλου, που είναι οικείο στις μάζες και γι' αυτό εκλαμβάνεται ως ασφαλές.
Τον φασισμό δεν τον γεννά η πολιτική ανάγκη, δεν προκύπτει μέσα από ζυμώσεις της κοινωνικής βάσης, ο φασισμός προκύπτει ως μικροαστικός αντιδραστισμός σε περιόδους χρονίζουσας ύφεσης και οξέων κρίσεων, που απειλούν τα μεσοαστικά στρώματα με προλεταριοποίηση.
Ο φασισμός ελλοχεύει στον παραδοσιακό μικροαστικό συντηρητισμό κι απομένει η ιστορική και οικονομική συγκυρία, καθώς και κάποιος χαρισματικός δημαγωγός, για να εξελιχθεί σε πολιτικό και κοινωνικό αντιδραστισμό, σε κατεστημένη πολιτική βαρβαρότητα.
Κάποιοι, κοντόθαλμοι, αναζητούν, σήμερα, παραδοσιακά φασιστικά πολιτικά σχήματα. Ασφαλώς και δεν υπάρχουν τέτοια.
Ο φασισμός ποντάρει, πάντοτε, στο "χάιδεμα" της μάζας, δεν ανοίγει ποτέ τα χαρτιά του πριν αναλάβει την εξουσία.
Ωστόσο, στην σημερινή Ευρώπη η αναβίωση της φασιστικής νοοτροπίας στην πολιτική κονίστρα, μα κυρίως στην πολιτική συνείδηση των μαζών, είναι ανατριχιαστική. Δεν έχει κάποιος παρά να δει τι συμβαίνει με την αντιδραστική στροφή σε παραδοσιακά δημοκρατικές χώρες, όπως, λόγου χάρη, στηη Γαλλία, στην Σουηδία ή στην Ελβετία, ή, ακόμη χειρότερα, τα προδήλως φασιστικά υβρίδια που απαντούνται στην παρτίδα μας και στην Αυστρία, όπου ο φασισμός, ως πολιτική πρακτική και νοοτροπία, κερδίζει συνεχώς επιρροή και δυναμική. Γιατί ουδέποτε ο φασισμός, ούτε βεβαίως ο "κλασικός" ιταλικός τύπος, δεν αφορούσε σε μια ξεκάθαρη ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα. Αντιθέτως, αποτελούσε, κι αποτελεί ακόμη, ένα ψευδεπίγραφο συνονθύλευμα, μια πολιτική απάτη, με νεοφιλελεύθερα, σοσιαλιστικά κι αναρχικά στοιχεία,μια σούπα που ταιριάζει παντού.
Τέλος, ο φασισμός απευθύνεται κι αφορά σε ηλίθιους.
Ηλίθιοι, που νομίζουν πως ο φασισμός είναι μια επαναστατική πολιτική φιλοσοφία και πρακτική, τονίζουν μάλιστα και την, δήθεν, αντικαπιταλιστική φασιστική "πολεμική".
Ωστόσο, ο φασισμός είναι γέννημα θρέμμα της καπιταλιστικής παθογένειας κι έχει σκοπό να συντηρήσει το καπιταλιστικό μοντέλο, και την συνακόλουθη κοινωνικοπολιτική βαρβαρότητα, κι όχι, βεβαίως, να την ανατρέψει ριζικά.
Ο φασισμός, λοιπόν, βρίσκεται παντού γύρω μας, τώρα, κι ορθώνεται και πάλι απειλητικά μέσα απ' την ιστορική λήθη.
Κάποιοι "δεν τον βλέπουν".
Βλέπουν μόνον την, υπαρκτή όντως, απειλή της νεοταξικής λαίλαπας και δεν αντιλαμβάνονται πως απ' την Κερκόπορτα εισβάλλει απειλητικά κι άλλος ένας, το ίδιο επικίνδυνος, εχθρός, ο φασιστικός βρυκόλακας.
Σαν να μην έφτανε αυτό, κάποιοι φαίνονται έτοιμοι να συμμαχήσουν με τα φασιστικά ζόμπι, προκειμένου να αντιπαλέψουν την νεοταξική λαίλαπα.
Που θα πει, διαλέγουν να συμμαχήσουν με την Σκύλλα για να πολεμήσουν την Χάρυβδη!
Ε, στο χωριό μου λένε:
"τι να σε φάει ο γάιδαρος, τι να σε φάν κουνούπια".
Ας μην αφήσουμε εκείνους που τρέφονται απ' το αίμα μας να χορτάσουν, όποια μάσκα κι αν φορούν.
Και, κυρίως, ας θυμηθούμε.

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2007

Μικρή Πατρίδα.

Ανεβήκαμε πάνω στο λόφο να δούμε τον τόπο μας –
φτωχικά, μετρημένα χωράφια, πέτρες λιόδεντρα.
Αμπέλια τραβάν κατά τη θάλασσα. Δίπλα στ’ αλέτρι
Καπνίζει μια μικρή φωτιά. Του παππούλη τα ρούχα
τα σιάξαμε σκιάχτρο για τις κάργιες. Ο μέρες μας
παίρνουν το δρόμο τους για λίγο ψωμί και μεγάλες λιακάδες.
Κάτω απ’ τις λεύκες φέγγει ένα ψάθινο καπέλο.
Ο πετεινός στο φράκτη. Η αγελάδα στο κίτρινο.
Πώς έγινε και μ’ ένα πέτρινο χέρι συγυρίσαμε
Το σπίτι μας και τη ζωή μας; Πάνω στ’ ανώφλια
είναι η καπνιά, χρόνο το χρόνο, απ’ τα κεριά του Πάσχα –
μικροί μικροί μαύροι σταυροί που χάραξαν οι πεθαμένοι
γυρίζοντας απ΄ την Ανάσταση. Πολύ αγαπιέται αυτός ο τόπος
με υπομονή και περηφάνια. Κάθε νύχτα απ’ το ξερό πηγάδι
βγαίνουν τ’ αγάλματα προσεχτικά κι ανεβαίνουν στα δέντρα.

Γ. Ρίτσος, «Ο τόπος μας».


Μα επιστροφή, στο συγκεκριμένο και την υποταγή σε σε μια ηθική αρχή, μια επιστροφή σε μια ηθική που αφορά κι ανεφέρεται στην ορθοφροσύνη και στην υψηλοφροσύνη χρειαζεται, ίσως, αυτός ο τόπος για να μεγαλουργήσει ξανά.
Τόσο απλά.
Ίσως.

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2007

Το ξέρατε;


Τα αλίευσα στο http://hellaspress.pblogs.gr/2007/12/151475.html και τα βρήκα καταπληκτικά:

1. Οι πιο νέοι γονείς στον κόσμο ήταν 8 και 9 ετών στην Κίνα το 1910.

2. Κάθε βασιλιάς που κοσμεί τα τραπουλόχαρτα, είναι μεγάλος ιστορικός βασιλιάς:

ΜΠΑΣΤΟΥΝΙΑ- Βασιλιάς Δαβίδ,
ΚΟΥΠΕΣ- Καρλομάγνος,
ΣΠΑΘΙΑ -Μέγας Αλέξανδρος
ΚΑΡΟ- Ιούλιος Καίσαρας

3. 111.111.111 x 111.111.111 = 12.345.678.987.654.321

4. Το άγαλμα ενός ανθρώπου πάνω σε άλογο όπου το άλογο έχει και τα δυο μπροστινά του πόδια στον αέρα ,σημαίνει πως αυτός πέθανε στη μάχη.
- Εάν το άλογο έχει το ένα μπροστινό πόδι στον αέρα, τότε ο άνθρωπος πέθανε από τραύματα που υπέστη στην μάχη.
- Εάν το άλογο έχει και τα 4 πόδια στη γη, τότε το άτομο είχε φυσικό θάνατο.

5. "I am." : Είναι η πιο σύντομη ολοκληρωμένη πρόταση στην Αγγλική γλώσσα.

6. Ερώτηση: Αν συλλαβίσεις στα αγγλικά τους αριθμούς, πότε θα βρεις για πρώτη φορά το γράμμα "a";
Aπάντηση: One thousand.

7. Ερώτηση: Tι κοινό έχουν, το αλεξίσφαιρο γιλέκο, ο υαλοκαθαριστήρας αυτοκινήτου, η έξοδος κινδύνου και οι εκτυπωτές laser;
Aπάντηση: Oλα έχουν επινοηθεί από γυναίκες.

8. Ερώτηση: Πιο είναι το μόνο φαγητό που δεν χαλάει;
Aπάντηση: Το μέλι

9. Στα χρόνια του Shakespeare, τα στρώματα των κρεβατιών κατασκευάζονταν από σχοινιά. Όταν τραβούσαν τα σχοινιά ,έσφιγγε το στρώμα και έκανε το κρεβάτι σταθερό, για ύπνο. Έτσι βγήκε η φράση "goodnight, sleep tight".

10. Στην Βαβυλώνα, 4.000 χρόνια πίσω, συνηθιζόταν για τον μήνα μετά τον γάμο, ο πατέρας της νύφης να προσφέρει στον γαμπρό ένα "υδρόμελι" για να πίνει. Το υδρόμελι ήταν μπύρα με μέλι και επειδή το ημερολόγιο τότε βασιζόταν στην σελήνη (moon), ο μήνας αυτός ονομάστηκε honeymoon.

11. Στην αρχαία Αγγλία κάποιος δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδί εκτός και αν είχε την συγκατάθεση του Βασιλιά (εξαιρούνταν τα μέλη της βασιλικής οικογένειας).
Όποιοι ήθελαν να αποκτήσουν παιδί, έπαιρναν την συγκατάθεση του Βασιλιά και έτσι τους δινόταν μια μεταλλική πλάκα που κρεμούσαν στην πόρτα τους όταν έκαναν σεξ.
Η πλάκα έγραφε ότι διέπρατταν F.U.C.K. δηλαδή "Fornication Under Consent of the King" (συνουσία υπό την συγκατάθεση του Βασιλιά).

12. Στη Σκοτία, ένα νέο παιχνίδι επινοήθηκε. Ο τίτλος του ήταν "
Gentlemen Only, Ladies Forbidden" κι έτσι η λέξη GOLF εισήχθη στην αγγλική γλώσσα.

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2007

Η μέρα που δικάστηκαν τα...links!!!

Σήμερα δικάζεται ο blogger Αντώνης Τσιπρόπουλος, γιατί κάποιος απίθανος τύπος τον μήνυσε για κάποια links που υπήρχαν στο ιστολόγιό του, που ουσιαστικά ήταν ένας κατάλογος του ελληνικού διαδικτύου, και τα οποία παρέπεμπαν σε άλλο ιστολόγιο, το οποίο ο μηνυτής θεωρεί προσβλητικό!
Που θα πει πως, στην εποχή της πληροφορικής και του διαδικτύου, γίνεται, κατ' αρχήν, αποδεκτή η ποινικοποίηση της χρήσης των διαδικτυακών υπερσυνδέσμων!
Παραθέτω το σχετικό κείμενο του
Αντώνη Τσιπρόπουλου, όπως δημοσιεύεται στο ιστολόγιό του.
Αυτή είναι μια υπόθεση που μας αφορά, άμεσα, όλους.
Γιατί "με την αδικία είτε πολεμάς είτε συμπράττεις".

Τρίτη Δεκεμβρίου 11th 2007, 16:57:41

Εχουν μείνει 3 μόλις ημέρες για την εκδίκαση της υπόθεσης blogme.gr
Οφείλω να ενημερώσω δημόσια κάθε ενδιαφερόμενο για κάποια πράγματα που αφορούν την υπόθεση.
Κατ΄αρχάς να τονίσω ότι η δίκη θα γίνει την Παρασκευή 14 Δεκέμβρη 2007 στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων στο Κτήριο 9,Πρώτο τριμελές πλημμελειοδικείο.
Μετά από επίσκεψή μου την προηγούμενη εβδομάδα , παρουσία με τον δικηγόρο μου για να μελετήσουμε και να λάβουμε στοιχεία από τον ολοκληρωμένο φάκελο της δικογραφίας και της έρευνας απο τις αρμόδιες αρχές, σας ενημερώνω ότι η δίκη εχει αριθμό προτεραιότητας 17.
Δυστυχώς το νούμερο είναι μεγάλο, και η εκδίκαση ή όχι της υπόθεσης θα εξαρτηθεί από τις αναβολές και τον χρόνο που θα διαρκέσουν οι προηγούμενες δίκες.
Κατά την εκτίμηση του συνηγόρου μου θα πρέπει να υπολογίζουμε οτι λογικά τουλάχιστον πρίν τις 12 το μεσημέρι δεν θα έχει φτάσει η σειρά μας.
Εμείς θα είμαστε εκεί απο νωρίς για παν ενδεχόμενο, και θα περιμένουμε την σειρά μας στην εξωτερική καντίνα.
‘Οπως έχω αναφερθεί και σε προηγούμενη ανάρτηση αλλά και σε δηλώσεις μου στα ΜΜΕ βασικά στοιχεία που με ενοχοποιούν στην υπόθεση είναι ο υπερσύνδεσμος (link) ,καθώς και ο τρόπος που το πρόγραμμα αυτόματης αποδελτίωσης (RSS aggregator) εμφάνιζε αποτελέσματα από το blog του funel.blogspot.com ,σε περίληψη κειμένου και inline frame.
Μπορεί όλα αυτά σε όσους γνωρίζουν λίγα πράγματα από το διαδίκτυο να ακούγονται παράλογα, αφού ο παγκόσμιος ιστός αποτελείται από συνδέσμους.
Σύνδεσμοι ή αποθηκευμένες σελίδες προς το funel να υπάρχουν 100δες από μεγάλους Ελληνικούς και ξένους κόμβους (σήμερα το Google δίνει 279.000 αποτελέσματα) αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα αυτό δεν αρκεί,και αν κάποιος σας μηνύσει, απλά και μόνο η ύπαρξη συνδέσμου αποτελεί πειστήριο και “επιβεβαίωση” του συσχετισμού σας με το πρόσωπο η την ιστοσελίδα κάποιου τρίτου (όπως θα ακούστε όσοι παρευρεθείτε στο ακροατήριο) .
Μελετώντας προσεκτικά με τον συνήγορο μου τις εκτυπώσεις από ολόκληρο τον φάκελο που αφορά στην έρευνα για την σύνταξη της δικογραφίας, παρατηρήσαμε επίσης οτι εμπεριέχονται και αποτελέσματα από 3 άλλα blogs , τα οποία είτε αναφέρονταν στο Funel είτε στον κ.Λιακόπουλο σε ανύποπτες χρονικές στιγμές,καθώς και από κάποιο άλλο blog το οποίο ανήκει αυτή την στιγμή στα δημοφιλή blogs κάποιου άλλου Ελληνικού RSS aggregator, οπού αν και το κείμενο του δεν σχετίζονταν με την υπόθεση, προφανώς κρίθηκε ενοχλητικό και συμπεριληφθηκε ως λόγος ενοχοποίησης της υπηρεσίας που παρείχα.
Αν και στο blogme.gr υπήρχε το ανάλογο κείμενο αποποίησης ευθύνης , και μη συσχετισμού η υιοθέτησης των κειμένων , οπού θα συναντήσετε σε όλους τους καταλόγους (πχ in.gr),συμπεραίνουμε βάση των παραπάνω στοιχείων ότι βρισκόμαστε μπροστά στον κίνδυνο ποινικοποίησης του link (υπερσυνδέσμου) ,και την απόδοση ευθυνών σε τρίτους που χρησιμοποιούν νεες τεχνολογίες.
Τρίτοι που μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε , απο το να παρέχουν κάποιες υπηρεσίες, η δημιουργούν ιστοσελίδα για επαγγελματική η προσωπική τους χρήση έχοντας κάποια links σε μια σελίδα (η οποία οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να αλλάξει το περιεχόμενο της).
Προσωπικά την όλη υπόθεση δεν την έχω λάβει ως μια προσωπική κόντρα ανάμεσα σε εμένα και του κ.Λιακόπουλου.
Στη θέση μου θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε άλλος,όπως και στην θέση του κ. Λιακόπουλου να ήταν άλλος μηνυτής , για περιεχόμενο άλλου blog από το funel.
Το ζήτημα είναι το πόσο εύκολα μπορεί να προχωρήσει μια καταγγελία σε μήνυση ,και κατά πόσο αυτά, τα απλά και ευκολονόητα στοιχεία, ( πως λειτουργεί ένας υπερσύνδεσμος η κάποιο πρόγραμμα αυτόματης αποδελτίωσης) ,μπορούν να αξιολογηθούν από κάποιους, έτσι ώστε να μετατραπούν σε κριτήρια “ενοχής” και να οδηγήσουν κάποιον στο δικαστήριο ως κατηγορούμενο.
Πόσο μάλλον, όταν μέχρι τώρα στην Ελλάδα αλλά και πουθενά αλλού στην Ευρώπη δεν υπάρχει νομοθεσία απαγόρευσης του συνδέσμου η της αυτόματης αποδελτίωσης RSS, και κατά πόσο περισσότερο όταν μάλιστα δεν έχει ειδοποιηθεί ο υπεύθυνος από τον θιγόμενο, για να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις πριν προβεί στην διαδικασία.
Ευελπιστούμε ότι η έδρα θα είναι σε θέση να κατανοήσει αυτά τα τεχνικά θέματα,τα οποία μπορεί να φαντάζουν πολύ απλά σε εμάς που ασχολούμαστε με το διαδίκτυο,και να μην γίνουμε για άλλη μια φορά διεθνής είδηση και αντικείμενου χλευασμού, για το ίδιο θέμα όπως πέρσυ από τα ξένα ΜΜΕ.
Σε οποιαδήποτε πάντως ατυχή περίπτωση ,είμαστε αποφασισμένοι να εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια του νόμου στα Ελληνικά αλλά και αν χρειαστεί σε Ευρωπαϊκά δικαστήρια , ώστε τα δυστυχώς αυτονόητα να ισχύουν και στην χώρα μας.

http://blogme.gr/wordpress/?p=35


Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2007

Η "δικαιοσύνη" των θυτών...

Την βλέπετε;
Αυτή είναι...ήταν η Βασούλα.
Αυτή η μικρούλα, πριν δολοφονηθεί με τον πιο αποκρουστικό τρόπο απ’ τον πατέρα της, είχε βασανισθεί άγρια.
Είχε προσπαθήσει να προστατέψει τον εαυτό της απ' το κτήνος με τα χεράκια της και γι' αυτό έφερε αμυντικά τραύματα.
Μετά κουράστηκε, πώς να παλέψει ένα παιδάκι μ' ένα λυσσασμένο θηρίο, παραδόθηκε.
Δεν μπορούσε το παιδί ν' αμυνθεί, έκανε όμως ό, τι μπορούσε για να προστατέψει τη ζωούλα της.
Μετά, ίσως, να μην ήθελε άλλο, να παραιτήθηκε.
Ίσως να σκέφτηκε πως αρκετή βαρβαρότητα βίωσε στην σύντομη ζωή της, ίσως θα 'ταν καλύτερα κάπου αλλού, κάπου μακριά απ' τα κτήνη.
"Μια τσίχλα, ένα δεκάρικο και μιά μέρα ήλιο για να λιώσει το χιόνι και να μπορέσω να πάω στη μαμά μου", ζητούσε το παιδάκι απ' τον άγγελό της.
Με τόσα λίγα θα 'ταν ευτυχισμένη.
Τόσα λίγα, τόσο απλά...
Αλλά κανείς δεν βρέθηκε για να προστατέψει αυτό το παιδί, ούτε ο άγγελός της.
Η λιακάδα που γύρεψε δεν ήρθε...
Ήρθε όμως η απόλυτη βαρβαρότητα, η πιο αποκρουστική αποκτήνωση.
Μιλάμε για την περίπτωση αυτή, σαν να συζητάμε για μια κινηματογραφική ταινία.
Αλλά, σκεφτείτε, πως αυτό το παιδί βίωσε το κάθε λεπτό αυτής της βαρβαρότητας και της κτηνωδίας, το κάθε δευτερόλεπτο, βίωσε, ένιωσε, αυτά που, στο άκουσμά τους και μόνο, εμείς, τώρα, ανατριχιάζουμε και φρίττουμε. Κι αναλογιστείτε πως, όταν αντιμετωπίζεις την πραγματικότητα της θηριωδίας, ο χρόνος παραμορφώνεται, κάθε δευτερόλεπτο, κυριολεκτικά, μετράει έναν αιώνα...
Μην το σκεφτείτε απλά, νιώστε το, βάλτε τον εαυτό σας, το παιδί σας, στη θέση της Βασούλας. Νιώστε!
Κανείς δεν ήταν εκεί, όταν η Βασούλα βίωνε τη φρίκη, κανείς εκτός από έναν λυσσασμένο υπάνθρωπο.
Ο οποίος είχε, μετά, αρκετή λογική και ψυχραιμία, ώστε να φτιάξει ένα σενάριο, πως δήθεν τους απήγαγαν κάποιοι, οι οποίοι σκότωσαν το παιδί.
Ήθελε να σώσει το τομάρι του, ήταν αρκετά λογικός γι' αυτό...
Και, τώρα, αυτό το ανθρωπόμορφο κτήνος επικαλείται ελαφρυντικά κι απευθύνεται στον ανθρωπισμό της αγέλης!
Είναι...άνθρωπος, λέει, και συνηγορούν ορισμένοι, κι η κοινωνία πρέπει να του συμπεριφερθεί με κατανόηση, να τον αναμορφώσει, να του δώσει μια ευκαιρία!
Από κοντά και κάποιοι ανθρωπιστάδες, η κοινωνία, λένε, δεν παίρνει εκδίκηση, η κοινωνία είναι "πολιτισμένη". Δεν μπορεί, λένε, να γίνουμε φονιάδες του φονιά και να επαναφέρουμε την θανατική καταδίκη για κάτι τέτοιους υπανθρώπους, δεν φέρονται έτσι οι άνθρωποι στους "ανθρώπους".
Στους ανθρώπους;;; Ποιος είναι άνθρωπος;
Δεν μπορεί, λένε, αυτό που ο καθένας θα 'κανε αν του πείραζαν το παιδί του ή την οικογένειά του ν' αποτελεί κανονιστικό πλαίσιο και δικαιϊκό κώδικα.
Λες και δεν αφορά και δεν απευθύνεται ο διακαιϊκός πολιτισμός σε ανθρώπους, αλλά σε αγγέλους.
Λες και δεν είναι ο νομικός πολιτισμός το αποτύπωμα του κοινωνικού αισθήματος δικαίου, λες και δεν εκφράζει την κοινωνική αντίληψη περί δικαιοσύνης, αλλά φτιάχνεται από, αφορά κι απευθύνεται σε, κάποιους "άλλους", κάπου εκεί έξω, σ' έναν ιδεατό κόσμο.
Δεν είναι "ανθρωπιστικός", προσθέτει κάποιος άλλος, ούτε ο ισόβιος εγκλεισμός κάτι τέτοιων τεράτων. Είναι, λένε...απάνθρωπος! Η κοινωνία πρέπει να συμπεριφέρεται στα κτήνη με ανθρωπιστικούς όρους.
Σκατά, ρε!
Η "κοινωνία", έτσι που την καταντήσαμε, είναι ένα θηριοτροφείο.
Μόνο που ακόμη και τα πιο άγρια θηρία στη φύση σκοτώνουν αποκλειστικά και μόνον για λόγους επιβίωσης ή άμυνας.
Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που μπορεί να αποκτηνωθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να σκοτώνει εντελώς αναίτια από σαδισμό ή ευχαρίστηση.
Κι εγώ λέω πως ένας τέτοιος άνθρωπος, δεν λογίζεται πλέον ως άνθρωπος, αλλά σαν ένα αιμοβόρο, λυσσασμένο κτήνος.
Εγώ το λέω αυτό, όχι η κοινωνία, εγώ ως ατομική μονάδα κι ως πολιτικό υποκείμενο. Κι αφού είμαι, ή λογίζομαι σαν, πολιτικό υποκείμενο, έχω το δικαίωμα να υποστηρίζω πως τ' ανθρωπιστικά φληναφήματα, όταν έχεις να κάνεις με κτήνη, είναι ένα μάτσο μπούρδες.
Όλες οι ανθρωποκεντρικές έννοιες κι αξίες που ο ευρωπαϊκός πολιτισμός ξαναανακάλυψε την περίοδο του Διαφωτισμού και συζητάμε σήμερα, όλες χωρίς καμιά εξαίρεση, έχουν φιλοσοφικά διατυπωθεί κι αναλυθεί στο έπακρο απ' την αρχαιοελληνική φιλοσοφία. Όλη η νεώτερη, δυτική, φιλοσοφική διανόηση είναι υποσημείωση της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας. Και το σύνολο, σχεδόν, των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, πλην του Σωκράτη, θεωρούσαν την θανατική ποινή επιβεβλημένη σε κάποια εγκλήματα ειδεχθή, εγκλήματα που αποτελούσαν ύβρι για το ανθρώπινο γένος.
Η θανατική ποινή έχει σχέση με την συγκεκριμένη πολιτική μιας οργανωμένης κοινωνίας απέναντι στο ειδεχθές έγκλημα, δεν αποτυπώνει το πολιτισμικό στίγμα της. Γιατί, αν ήταν διαφορετικά, θα έπρεπε να χαρακτηρίζουμε, με σύγχρονους όρους, τις αρχαιοελληνικές κοινωνίες ως απολίτιστες σε θέματα δικαιϊκού πολιτισμού.
Πάντως, προσωπικά, δέχομαι ως απολύτως λογική την αντίρρηση πως η θανατική ποινή είναι αμετάκλητη κι ως εκ τούτου ελλοχεύει ένας τεράστιος κι υπαρκτός κίνδυνος σε περιπτώσεις δικαστικής πλάνης.
Γι' αυτό και θα πρέπει οι διαδικασίες να είναι απολύτως εναργείς και σχολαστικές, γι' αυτό και θα πρέπει να εξαντλούνται όλα τα ένδικα μέσα, γι' αυτό και θα πρέπει να μεσολαβεί ένα μεγάλο κι ικανό χρονικό διάστημα απ' την ώρα της οριστικής καταδίκης, μέχρι την εκτέλεση της ποινής. Και, κυρίως, γι' αυτό θα πρέπει, σε περιπτώσεις τέτοιες, η ετυμηγορία, αλλά και η επιμέτρηση της ποινής, να είναι αποκλειστική ευθύνη ενός σώματος ενόρκων.

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2007

Είναι κάθε άνθρωπος κυρίαρχος της μοιρας του;

Χμμμ...
Λοιπόν για να δούμε:
Ένα παιδί γεννιέται στην Ελλάδα από μια εργαζόμενη οικογένεια. Πηγαίνει σχολείο, σπουδάζει ή μαθαίνει μια τέχνη, μεγαλώνει και ζει τη ζωή του φτωχικά ή πλούσια.
Την ίδια στιγμή, ένα άλλο παιδί γεννιέται στην Ινδία, από εργαζόμενους γονείς, που όμως ανήκουν στην τάξη των παριών, των "ανέγγιχτων". Πηγαίνει σχολείο (αν το αφήσουν), και καταλήγει δούλος! Κυριολεκτικά... Ζει μέσα στην διαρκή περιθωριοποίηση, τη συνεχή καταπίεση και τον καταναγκασμό, μόνο και μόνο επειδή έτυχε να γεννηθεί από λάθος γονείς στη λάθος χώρα...
Κάποιο άλλο παιδί, στην Αφρική, πεθαίνει νήπιο, γιατί οι γονείς του δεν έχουν να του δώσουν να φάει, ούτε τ' αποφάγια που πετάει στα σκουπίδια ένα αμερικανάκι, που πάσχει από παχυσαρκία.
Και στην Ινδονησία, ένας μικρούλης ζει χωρίς χέρια, γιατί ο πατέρας του τον υποχρέωσε να καθαρίσει το χωράφι απ' τις νάρκες, που άφησε παρακαταθήκη ο εμφύλιος πόλεμος, την ίδια στιγμή, που ένα παιδί απ' την Αυστρία δίνει ρεσιτάλ στο πιάνο με τα χρυσά δάκτυλά του.
Ποιός τα καθόρισε όλα αυτά; Η τύχη;
Ε, αν υπάρχει τύχη, υπάρχει και μοίρα.
Και, φοβάμαι, πως δεν είναι πάντα εφικτό να την αλλάξεις...

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2007

«Γαμώτο, τώρα που βρήκα τοίχο, ξέχασα το σύνθημα!»










Βρήκα τα παρακάτω συνθήματα αναρτημένα σε forum (από serafim emily) και τα βρήκα απολαυσ
τικά!

ε τουαλέτες:

«40άρης (όχι στην ηλικία) σε ψάχνει...»

«Αν ποτέ τα σκατά αποκτήσουν αξία, οι φτωχοί δε θα έχουν κώλο.»

«Κατούρα. Eιναι το 2ο καλύτερο πράγμα που μπορείς
να κάνεις με το πουλί σου.»

«Μην καπνίζετε στις τουαλέτες μας
για να μην χέζουμε στα τασάκια σας!»

«Κάντε οικονομία στο χαρτί υγείας,
χρησιμοποιείστε το κι από τις δυο πλευρές!»

«Στα χέρια σου κρατάς το μέλλον της Ελλάδος.»

«Αν ο Θεός υπάρχει, είναι δικό του πρόβλημα.»

«... ΡΕ ΜΑΡΑΚΙ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΟΥΤΕ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΥΤΕ ΠΙΠΕΣ ΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΑ;;»

Μέσα σε μια από τις χημικές τουαλέτες στο πιο πρόσφατο
φεστιβάλ της Βαβέλ και αφού όλοι εχουν συνεισφέρει με τα σωματικά τους υγρά στην αισθητική του χώρου, κάποιος προκαλεί τους πιο τολμηρούς:
«ΧΕΣΕ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΜΑΓΚΑΣ.»

«What are you looking up on the wall for?
The joke is in your hands.»

Here I lie in stinky vapor,
because some bastard stole the toilet paper,
shall I lie, or shall I linger,
or shall I be forced to use my finger.»

«The hands that clean these toilets also make your food...
...Please aim properly.»

«We aim to please! You aim too! Please.»

«Here I sit so broken hearted, came to shit, but only farted.
Then one day I took a chance, thought I’d fart, but shit my pants.»

«Liquor, Wine, Beer, No Matter. I drank until I filled my bladder.
And as I read the Crap House News, I somehow pissed on both my shoes.»

-Σε τοίχους:

«ΜΗΝ ΠΑΤΑΤΕ ΤΟ ΧΟΡΤΟ. ΚΑΠΝΙΣΤΕ ΤΟ.»

«Γαμώτο, τώρα που βρήκα τοίχο, ξέχασα το σύνθημα.»

«Ποτέ δεν με αφήνουν να ολοκληρώσω,
αλλά αυτή τη φορά θα…»

«ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΨΙΧΟΥΛΑ,
ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΦΟΥΡΝΑΡΙΚΟ.»

«ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΠΗΡΑΝ ΚΙΝΗΤΟ ΚΙ ΕΓΩ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΜΟΝΟΣ.»

«ΤΟ LIFE-STYLE ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΝΙΟΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
ΣΕ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΔΩΡΟΥ.»

«ΣΒΗΝΕ ΜΑΛΑΚΑ.»

«God is coming. Look busy…»

«Don't mess with me, Ι’m running out of places
to hide the bodies.»

«Ass,gas or grass. No one rides for free.»

«Οταν είσαι στεναχωρημένη δε σε καταλαβαίνει κανείς...
οταν νιώθεις μοναξιά δε σε καταλαβαίνει κανείς...
οταν έρχονται αυτές οι δύσκολες μέρες δε σε καταλαβαίνει κανείς...
οταν κλάνεις σε καταλαβαίνουν όλοι!!!»

«Ζήτω το Έθνος…»
(από κάτω με μαρκαδόρο)...
«Γαμιέται η Ελευθεροτυπία.»

«ΟΔΗΓΟΙ ΜΗΝ ΤΡΕΧΕΤΕ,
ΜΟΝΟ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Θ' ΑΝΑΣΤΗΘΕΙ!!!»

«ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΟΙΚΟΠΕΔΟΠΟΙΗΣΗ, ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΗΣΗ,
ΤΟΣΗ ΠΟΛΥ ΠΟΙΗΣΗ ΣΕ ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΠΕΖΗ ΖΩΗ.»

«ΟΙΚΟΣ ΑΝ(Τ)ΟΧΗΣ.»

«ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ.»

«ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ,
ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ.»
(ΕΠΟΧΗ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ)

«ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΗΛΕΘΕΑΤΕΣ.»

Από ιατρική σχολή:
«ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΣ ΣΚΙΖΟΥΝΕ!»

«Μην κάνεις καριέρα, κάνε σαμποτάζ.»

«ΠΕΝΤΕ ΜΕΡΕΣ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΓΚΛΑΜΟΥΡΙΑ.»
Κάτω από αφίσα διαφήμισης σκυλάδικου.

«Η ΖΩΗ ΦΕΥΓΕΙ, ΟΙ ΔΟΣΕΙΣ ΜΕΝΟΥΝ.»
Σε αφίσα διαφήμισης αυτοκινήτου

«Να ζει κανείς ή να μη ζει?
Αν είναι να ζει να ζει , αν είναι ΝΑΖΙ να μη ζει.»

«Όταν το δάχτυλο έδειχνε το φεγγάρι,
ο ΚΝΙτης κοιτούσε το δάχτυλο.»
(ΦΛΣ Αθηνών)

«Προσοχή! ΚΝΙτες με πολιτικά κυκλοφορούν ανάμεσά μας.»
(ΦΛΣ Αθηνών)

«ΝΤΑΠ ΝΤΑΠ - κεφάλια ΔΑΠιτών χτυπούν στον τοίχο.»

«ΠΑΣΠ = Πάνω Από Σένα Πατάει.»

«Όταν γύρω σου χορεύουνε τα δις είναι μαλακία να είσαι εθελοντής.»

«ΟΣΟ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΠΑΤΣΟΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΑΤΣΙ.»
(Ε.Μ.Π. ΠΑΤΗΣΙΩΝ)

«ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ,
ΜΟΝΟ ΑΝΤΙΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΚΑΠΝΙΣΤΕΣ.»

(σε πάγκο στο διάδρομο του ΤΕΙ-Αθήνας)
«H ZΩΗ ΜΟΥ ΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ...
KI AYTO ΣΤΗΝ ΤΡΑΚΑ.»

Γιγαντοαφίσα με διαφήμιση της Cosmote σε κεντρικό δρόμο.
Δείχνει ένα ζευγάρι πλάτη με πλάτη και από κάτω υπάρχει το σλόγκαν
«ας μιλήσουμε.»
Από κάτω κάποιος συμπληρώνει:
«ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΜΑΣ.»

«O Γρηγόρης σας γαμεί, ο Σταμάτης φιλοσοφεί.»

«Στην Ελλάδα τους μαλάκες με το δρεπάνι τους θερίζουνε
και τελειωμό δεν έχουν.»

«ΧΡΙΣΤΙΝΑ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΟΣΤΡΙΑ.»
(γραμμένο στα ρολά του "Παπασωτηρίου" Σάββατο βράδυ)

«Μη σκοτώνετε τα κουνούπια, άλλοι μας πίνουν το αίμα.»

«Αν η ανία ήταν θανατηφόρα, τα σχολεία θα ήταν νεκροταφεία.»

«Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΠΡΩΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΚΟΙΜΑΜΑΙ.»

«ΟΧΙ άλλες τρύπες στα κουλούρια.»

«Μην αφήνεις αυτό που σε τρωει να χορτάσει.»

«Χρησιμοποιούμε τη συνουσία να αποφύγουμε μια σχέση με ουσία.»

«Οι τοίχοι έχουν αυτιά και τα αυτιά σας έχουν τοίχους!»

«Ο ΖΟΥΖΟΥΝΑΚΟΣ ΛΕΕΙ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ.»

«Ο Spiderman τον παίρνει - Superman.»
«O Superman είναι ο Klark Kent – Spiderman.»

«ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΙΓΑΝΕ ΒΙΒΛΙΑ... ΤΩΡΑ ΚΑΙΝΕ ΤΑ ΜΥΑΛΑ...!»

«Θεραπεύτηκα από την σχιζοφρένεια,
αλλά πού είμαι τώρα που με χρειάζoμαι;»

«ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΣΗΜΑΝΤΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ!»

«H καθαριότητα είναι μια πλάνη, σκατά στα μούτρα του Παπουτσάνη.»

«ΔΩΣΤΕ ΖΩΗ Σ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΧΑΡΟ ΤΟΙΧΟ
ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΣΤΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ... ΖΩΗ ΒΡΕ!!!»

«Μην βάφετε τους τοίχους... είναι φρεσκοβαμμένοι.»

«Όταν πεθάνω θα παω στον παράδεισο γιατί την κόλαση την έζησα εδώ.»

«Παρακαλώ μη ρίχνετε τις γόπες στην λεκάνη.
Βρέχονται και μετά ανάβουν δύσκολα.»

«Η θανατική ποινή ισχύει ακόμα στην Ελλάδα.
Ονομάζεται 'τυχαία εκπυρσοκρότηση'.»

«Ο Θεός πέθανε. - Νίτσε.»
«Ο Νίτσε πέθανε. - Θεός.»
και παραλλαγή του προηγούμενου:
«Ο θεός πέθανε... Νίτσε.»
«Ο Νίτσε είναι μαλάκας... Θεός.»
«Ο Νίτσε είναι θεός... Μαλάκας.»

«KATΩ AΠO THN ΠOΛH YΠAΡXEI ΠAΡAΛIA,
ΣKAΨΤE NA THN ANAKAΛYΨOYME.»
Tο παραπάνω σύνθημα έρχεται από τον Μάη του ‘68.

«ONE SOLUTION REVOLUTION.»

«Μην στηρίζεις τα όνειρα σου στ’ άστρα γιατί αυτά δεν στηρίζονται πουθενά.»

«ΚΕΝΤΕΡΗ ΚΑΤΟΥΡΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΑΣΤΟΥΡΑ.»

«Οι μπάτσοι χτυπάνε στο ψαχνό, η TV στο μυαλό.»

«Λευτεριά στους εξωγήινους αγωνιστές.»
(Αστεροσκοπείο Α.Π.Θ.)

«Μην τα περιμένετε όλα απ' την αστυνομία.
Χτυπηθείτε μόνοι σας.»

«Το Πάσχα φέτος ματαιώνεται. Βρέθηκε το πτώμα.»


Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2007

"Και τώρα, τι λες ανθρωπάκο;"

Κάποιοι περιφερόμενοι παραφουσκωμένοι διάνοι, περιφέρουν την κομπορρημοσύνη και την έπαρσή τους, ως απόδειξη και πειστήριο επαναστατικής αυθεντίας, τόσο κίβδηλης ωστόσο...
Η αλήθεια;
Πρόκειται για πουθενάδες, για καλπήδες!
Επικαλούνται την, εξ' ιδίων κρινόμενη, μαρξιστική αυθεντία τους και διανοητική πρωτοπορία τους, για να καλύψουν μια εξόφθαλμη στρέβλωση, ένα ιδεολογικό και πολιτικό εξάμβλωμα, που με πείσμα προσπαθούν να πλασάρουν σαν, δήθεν, αριστερή ιδεολογική πρωτοπορία, σαν μια, δήθεν, ρηξικέλευθη πολιτική παρέμβαση.
Τρίχες!
Η ουσία είναι πως η εμμονή τους στο να αντιμετωπίζουν το μεταναστευτικό πρόβλημα μέσα απ'την οπτική και την αντίληψη ενός "επανορθωτικού", κι εξόχως αντιδραστικού, εθνικισμού, απευθύνεται, αποκλειστικά και μόνον, στα νεοσυντηρητικά κι αντιδραστικά μεσοαστικά αντανακλαστικά.
Στουθοκάμηλοι, που παριστάνουν τους λέοντες, προσπαθούν να πείσουν πως το πρόβλημα είναι οι παθογένειες κι όχι η σάπια μήτρα, πως, τάχα, όλα τα δεινά προέρχονται από τον εξαθλιωμένο στρατό των φτωχοδιαβόλων, που διαγκωνίζονται για μια θέση στον ήλιο, κι όχι απ' εκείνους που έχουν εγκαθιδρύσει αυτό το κατεστημένο της εκμετάλλευσης και της δουλείας.
Οι λύσεις που προτείνουν άοσμες κι άχρωμες, χωρίς ουσία, χωρίς προοπτική, βαυκαλίζονται πως, δήθεν, με κάποιον μαγικό τρόπο εμείς οι μικροαστοί θα εμφυσήσουμε ταξική συνείδηση στο πιο λούμπεν στοιχείο της κοινωνίας μας!
Έπεα πτερόεντα...
Το αποτέλεσμα;
Όλη η προσπάθειά τους συνδράμει την δυναμική της ακροδεξιάς! Ενδύουν μ' έναν ψευδεπίγραφο αριστερό μανδύα και μια κάλπικη θεωρητική προβιά την πιο ακροδεξιά και συντηρητική πολιτική έκφραση σ' αυτόν τον τόπο. Επικαλούνται, τάχα, "πρακτικούς αγώνες", όπως η δικαιολογημένη αντίδραση για το διαβόητο σχολικό βιβλίο, χωρίς ν' αναλογίζονται, οι θλιβεροί, πως ακριβώς αυτός ο αγώνας, με τον τρόπο και την μορφή που εκδηλώθηκε, έδωσε την κρίσιμη ώθηση στην ελληνική ακροδεξιά για να αντιπροσωπευθεί μέσα στο εθνικό κοινοβούλιο...
"Και τώρα, τι λες ανθρωπάκο;"
Αρνούνται, με την έπαρση και την αλαζονεία του αθεράπευτα δογματικού, του ξερόλα, κάθε απόπειρα κριτικής και συζήτησης. Για να σε "νομιμοποιήσουν" ως συνομιλητή, θα πρέπει, πειθήνια, ν' αποδεχτείς αδιαμαρτύρητα την αυθεντία και τον αυταρχισμό τους.
Άλλως, είσαι "αδαής", "βαλτός", "πράκτορας"!
Κι όμως, δεν έχει κάποιος παρά να δει σε ποιους απευθύνονται και ποιοι είναι οι χειροκροτητές τους, δεν έχει κάποιος παρά να παρακολουθήσει μεταξύ ποίων γίνεται η "ζύμωση", δεν έχει κάποιος παρά να δει ποια είναι η αντιμετώπιση αυτής της "πρωτοπορίας" από τους οργανωμένους φορείς και τα κινήματα της, κοινοβουλευτικής και μη, αριστεράς, για να προβληματιστεί σοβαρά.
Είναι θλιβερό, κάποιοι να προσπαθούν να πλασάρουν την αντιδραστικότητα και τον νεοσυντηρητισμο σαν έκφραση της πατριωτικής αριστεράς.
Είναι απογοητευτικό, ο προβληματισμός για το, πραγματικά σοβαρό, πρόβλημα της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, του σύγχρονου δουλεμπορίου, να περνάει μέσα απ' το φίλτρο του πιο φασίζοντος κι αντιδραστικού εθνικισμού με μια αριστερίζουσα μάσκα.
Είναι τραγικό, να καλούν κάποιοι να συστρατευθεί ο αριστερός κόσμος σε κοινή "δράση" με ακροδεξιά και φασιστικά απολιθώματα, που ξεπρόβαλαν και πάλι απ' το καβούκι τους και να εγκαλούν σαν "αγράμματο" ή σαν "πολιτικό και κοινωνικό τίποτα", όποιον εκφράζει αντιρρήσεις γι' αυτό το αίσχος.
Η αντίσταση στην επελεύνουσα νεοταξική λαίλαπα δεν μπορεί παρά να βασίζεται σε μια ξεκάθαρη, αριστερή, ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα, χωρίς φτηνούς τακτικισμούς, εκπτώσεις και συμβιβασμούς.
Αλλιώς, ας καμαρώνουν, οι πάσης λογής, "ινστρούχτορες" τα επίχαιρα της διανοητικής τους πρωτοπορίας και των "πρακτικών τους αγώνων", με τους ακροδεξιούς και τους φασίστες στο εθνικό κοινοβούλιο.