Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

Ένα ενοχικό κι ανίκανο, κατ' ευφημισμό, κράτος...

ΜΕ ΡΥΘΜΙΣΗ ΘΑ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ
Έδωσαν σπίτι στην Κούνεβα

Τα κλειδιά του καινούργιου σπιτιού της Κωνσταντίνας Κούνεβα, της συνδικαλίστριας - καθαρίστριας που δέχτηκε το βράδυ της 23ης Δεκεμβρίου 2008 δολοφονική επίθεση με βιτριόλι και έκτοτε νοσηλεύεται με σοβαρές βλάβες σε ζωτικά της όργανα στον «Ευαγγελισμό», παρέδωσε χθες ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Ανδρέας Λοβέρδος στη μητέρα της Ελένα Ντέτσεβα και στο γιο της.

Το σπίτι παραχωρήθηκε από τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας στη γυναίκα-σύμβολο, όπως έχει χαρακτηριστεί η Κ. Κούνεβα, γραμματέας της Παναττικής Ενωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, που πολεμάει με δύναμη και κουράγιο για να σταθεί και πάλι στα πόδια της, για να συνεχίσει να δίνει τις μάχες της για καλύτερες συνθήκες εργασίας και για μια πιο δίκαιη κοινωνία.

Ο κ. Λοβέρδος ανέφερε ότι με ρύθμιση, που θα συμπεριληφθεί στο σχέδιο νόμου για την καταβολή του επιδόματος αλληλεγγύης, θα αντιμετωπιστούν γραφειοκρατικές δυσκολίες που παίδευαν την κ. Κούνεβα. Αφ' ενός αυτό που έπαθε θα θεωρηθεί εργατικό ατύχημα ώστε να ισχύσουν τα προβλεπόμενα από το ΙΚΑ και αφ' ετέρου θα αρθούν αμφιβολίες σε ζητήματα κυριότητας και νόμιμης παραχώρησης του σπιτιού.

Επίσης ο υπουργός, ερωτηθείς σχετικά, δήλωσε ότι μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου θα υπάρξουν κάποιες ρυθμίσεις για τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους και μίλησε για θέσπιση περαιτέρω εγγυήσεων στις εργασιακές σχέσεις και επανασύσταση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, ούτως ώστε να μπορεί να ελέγχει αν τηρείται το θεσμικό πλαίσιο.
Μ.Δ.
enet.gr

Μάλιστα...
Το ελληνικό κράτος "αποζημίωσε", με τον εξαιρετικό "μπουναμά" μιας κατοικίας, την κ. Κούνεβα για ποιον ακριβώς λόγο;
Επειδή έπεσε θύμα μιας μαφιόζικης συμμορίας, που εκμεταλλεύεται στυγνά, και κατατρομοκρατεί, το εργατικό δυναμικό των μεταναστών;
Δηλαδή, με άλλα λόγια, το ελληνικό κράτος αποδέχεται την παντελή αδυναμία κι ανικανότητά του ν' αντιμετωπίσει, ως οφείλει, τον υπόκοσμο και, αντ' αυτού, περιορίζεται στην ένδειξη μιας εξαιρετικά γενναιόδωρης φιλανθρωπίας προς τα θύματά του υποκόσμου αυτού.
Μα ούτε κι αυτή η ελλειμματική, "φιλάνθρωπη", λειτουργία του κράτους είναι σωστή.
Γιατί η μόνη υποχρέωση του κράτους -εφόσον μιλάμε για κράτος σοβαρό- θα ήταν να περιθάλψει δωρεάν την κ. Κούνεβα και να την συνταξιοδοτήσει στην περίπτωση που, λόγω του σοβαρού τραυματισμού και των ψυχολογικών επιπτώσεων απ' την επίθεση που δέχτηκε, δεν είναι πλέον σε θέση για να εργαστεί, ακριβώς με τους ίδιους όρους, και κατά τους ίδιους νόμους, που το -κατ' ευφημισμό- κράτος αυτό προβλέπει την πρόωρη συνταξιοδότηση εργαζομένων για τις περιπτώσεις τρομοκρατικής επίθεσης ή μερικής αναπηρίας ή ανικανότητας προς εργασία.
Ο "μπουναμάς" προς την κ. Κούνεβα αποτελεί, απλώς, την ομολογία της πλήρους ανικανότητας ενός ενοχικού κράτους-παρωδία.
Αν η φρικτή επίθεση που δέχτηκε η κ. Κούνεβα είναι αποτέλεσμα της όποιας συνδικαλιστικής της δράσης, και της συνακόλουθης αντίδρασης ενός υποκόσμου που εκμεταλλεύεται με όρους δουλοκτησίας το εργατικό δυναμικό των μεταναστών, τότε η υποχρέωση ενός στοιχειωδώς σοβαρού κράτους θα ήταν να τσακίσει άμεσα αυτό το μαφιόζικο δουλεμπορικό κύκλωμα, απαντώντας έτσι στην συνταγματική επιταγή της ευνομούμενης λειτουργίας μιας οργανωμένης πολιτείας.
Ταυτόχρονα, ένα στοιχειωδώς σοβαρό κράτος θα έπρεπε να εξετάσει αν η κ. Κούνεβα, μετά την επίθεση που υπέστη, είναι πλέον σε θέση για να εργαστεί και, εάν όχι, να φροντίσει ώστε να την εξασφαλίσει μέσω μιας πρόωρης συνταξιοδότησης, όπως οι νόμοι του κράτους αυτού προβλέπουν.
Επειδή, όμως, το ελληνικό κράτος είναι ένα κράτος καραγκιοζάκι, επέλεξε να "απενεχοποιηθεί" έναντι της κ. Κούνεβα, καθώς κι έναντι μιας πολιτικής μερίδας που θεωρεί πως η ελληνική πολιτεία πολύ κακώς υφίσταται ως οργανωμένο κράτος, προσφέροντας ένα "πανωπροίκι" στην αληθινή τραγωδία της κ. Κούνεβα, ένα πανωπροίκι που σε καμιά περίπτωση δεν εδικαιούτο, τουλάχιστον όχι περισσότερο απ' όσο το δικαιούνται όλοι εκείνοι οι εργαζόμενοι κι οι συνδικαλιστές που κατά καιρούς έχουν πέσει θύματα τρομοκρατίας ή εργατικών ατυχημάτων ή τραμπουκισμού από μαφιόζικες συμμορίες. Φερ' ειπείν, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί, κατ' αντιστοιχία προς την περίπτωση της κ. Κούνεβα, δεν θα έπρεπε το ελληνικό κράτος να χορηγήσει ένα σπίτι-μπουναμά και στον συνδικαλιστή κ. Χρ. Πολυζωγόπουλο, όταν ο τελευταίος δέχτηκε την δολοφονική επίθεση της συμμορίας των "γνωστών-αγνώστων" το 2006, με αποτέλεσμα τον σχεδόν θανάσιμο τραυματισμό του ή στον συνδικαλιστή κ. Γ. Ραυτόπουλο, τον οποίον η "1η Μάη" αποπειράθηκε να δολοφονήσει, πυροβολώντας τον στο κεφάλι, το 1987. Κι αυτές τις περιπτώσεις τις επικαλούμαι ενδεικτικά και μόνον, γιατί αποτελούν παραδείγματα ανθρώπων που δέχθηκαν δολοφονικές επιθέσεις για την όποια συνδικαλιστική τους δράση. Δεν αναφέρομαι καν στις χιλιάδες περιπτώσεις ανθρώπων που πέφτουν καθημερινά θύματα τρομοκρατίας στον εργασιακό τους χώρο, ούτε σ' εκείνους που σακατεύονται από τα εργατικά ατυχήματα, ούτε σ' αυτούς που, λόγω επαγγέλματος, αρρωσταίνουν βαριά, μέχρι αναπηρίας. Ειλικρινά, δεν αντιλαμβάνομαι τι ακριβώς διαχωρίζει την κ. Κούνεβα απ' όλους τους υπόλοιπους εργαζομένους ή συνδικαλιστές που, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, σακατεύτηκαν μέχρι αναπηρίας είτε λόγω της εργασίας τους είτε λόγω της συνδικαλιστικής τους δράσης και των μαφιόζικων κυκλωμάτων. Ποιο είναι εκείνο ακριβώς το κρίσιμο στοιχείο, που οδήγησε το επίσημο ελληνικό κράτος, κι επομένως την οργανωμένη ελληνική πολιτεία, να ομολογήσει με συντριβή μια απόλυτη ενοχή έναντι της κ. Κούνεβα, έτσι που να την αποζημιώσει μ' έναν εξαιρετικό, και πέραν του καθιερωμένου νομικού πλαισίου, "μπουναμά", όπως μια κατοικία;
Κι εν πάση περιπτώσει, αν το ελληνικό κράτος όφειλε, όντως, μια τέτοια έμπρακτη συγγνώμη έναντι της κ. Κούνεβα, γιατί δεν δικαιούνται μιας ανάλογης "συγγνώμης" κι όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι και συνδικαλιστές, που έχουν υποστεί ανάλογες επιθέσεις είτε λόγω συνδικαλιστικής δράσης είτε λόγω εργατικών ατυχημάτων, ασθενειών και αναπηριών εξ' αιτίας των συνθηκών της εργασίας τους;
Έχω την εντύπωση πως η περίπτωση του -αχρεωστήτως- ιδιαίτερου "μπουναμά" προς την κ. Κούνεβα δεν αποτελεί παρά μια ακόμη απόδειξη του ελληνικού κράτους-τραγέλαφου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: