Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Ακούει κανείς;

...σιγά να μην ακούει...


 

"Η συμβουλή μου στους εργαζόμενους της Ελλάδας είναι να μην ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ιρλανδίας. Αυτό που συνέβη στην Ιρλανδία είναι ότι οι εργαζόμενοι, η εργατική τάξη γενικότερα, αναγκάστηκε να πληρώσει για την κρίση του συστήματος"

Τζο Χίγγινς: Αντισταθείτε στην Κομισιόν!
Τσερεζόλε Ε.
Ο Τζο Χίγγινς, ευρωβουλευτής από πέρσι τον Ιούνιο του Σοσιαλιστικού κόμματος Ιρλανδίας, βρέθηκε στην Αθήνα προσκεκλημένος της Πρωτοβουλίας για την ανασύνθεση της Αριστεράς και τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ (ΑΝΑΣΑ), προκειμένου να πάρει μέρος σε εκδήλωση με θέμα "η ριζοσπαστική αριστερά της Ευρώπης απέναντι στην καπιταλιστική κρίση". Με την ευκαιρία αυτή ανέλυσε στην "Κ.Α." την επώδυνη εμπειρία της Ιρλανδίας, όπου εφαρμόζεται εδώ και λίγους μήνες σκληρό πρόγραμμα λιτότητας. "Καλώ τους Έλληνες εργαζόμενους να αντισταθούν στις προτάσεις της Κομισιόν", λέει.

* Στην Ελλάδα προκειμένου να επιβληθεί το πρόγραμμα σκληρής λιτότητας, μας φέρνουν ως παράδειγμα την Ιρλανδία που μάλιστα υιοθέτησε και ακόμη σκληρότερα μέτρα και τώρα είναι, ισχυρίζονται, μια χαρά... Ισχύει αυτό;

Η συμβουλή μου στους εργαζόμενους της Ελλάδας είναι να μην ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ιρλανδίας. Αυτό που συνέβη στην Ιρλανδία είναι ότι οι εργαζόμενοι, η εργατική τάξη γενικότερα, αναγκάστηκε να πληρώσει για την κρίση του συστήματος. Από το 1997 έως το 2008 είχαμε μια μεγάλη οικονομική ανάπτυξη, έκρηξη που τροφοδοτήθηκε από την κερδοσκοπία, τις οικοδομές, κ.ά. Οι μεγάλες τράπεζες, οι εργολάβοι, οι κατασκευαστικές εταιρείες έβγαλαν πάρα πολλά χρήματα, είχαν μαζικά κέρδη. Τώρα που το σύστημα κατέρρευσε - κάτι που ήταν αναπόφευκτο - τώρα λοιπόν θέλουν να πληρώσουν το τίμημα οι εργαζόμενοι! Εξ ου και η μαζική επίθεση κατά των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα, για παράδειγμα, η οποία άρχισε πριν από δύο χρόνια, με αφετηρία τον καπιταλιστικό Τύπο και τα ΜΜΕ. Αυτά ήσαν ακριβώς που ξεκίνησαν με μια σειρά άρθρων μια προπαγάνδα, προσβάλλοντας τους δημοσίους υπαλλήλους, γράφοντας δηλαδή ότι είναι άχρηστοι, υπονομεύοντάς τους και επιχειρώντας να προκαλέσουν διαίρεση μεταξύ των εργαζομένων του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα. Και βέβαια αυτές ήσαν προπαρασκευαστικές κινήσεις προκειμένου να προωθηθούν μαζικές περικοπές στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, που κόπηκαν περίπου κατά 15%! Και αυτό αφορούσε υπαλλήλους που έχουν παιδιά, δάνεια, διάφορες υποχρεώσεις - πρόκειται για βάρβαρες περικοπές... Ωστόσο η κυβέρνηση εφάρμοσε τα μέτρα. Δυστυχώς πρέπει εδώ να επισημάνουμε ότι η συνδικαλιστική ηγεσία δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και δεν πίεσε όπως θα έπρεπε την κυβέρνηση. Για παράδειγμα, τον Δεκέμβριο, είχαμε ένα εκατομμύριο δημοσίους υπαλλήλους στους δρόμους, στο πλαίσιο 24ωρης απεργίας - οι περισσότεροι δε εργαζόμενοι στο δημόσιο είναι χαμηλόμισθοι και όχι... εκατομμυριούχοι, όπως τους περιέγραφαν τα ΜΜΕ. Δυστυχώς η συνδικαλιστική ηγεσία συμφώνησε ότι πρέπει να γίνουν περικοπές και τις διαπραγματεύτηκε. Οι συνδικαλιστές ηγέτες ήσαν πολύ αδύναμοι και η κυβέρνηση αντιλήφθηκε ότι μπορούσε να εφαρμόσει τα μέτρα της.

* Και τώρα που έχουν τεθεί σε εφαρμογή τα μέτρα ποια είναι η κατάσταση στην Ιρλανδία;

Η κυβέρνηση λέει ότι "κάναμε τη στροφή" και το χειρότερο είναι πίσω μας. Ωστόσο δεν έχουμε αποδείξεις για κάτι τέτοιο. Η ανεργία συνεχίζει να αυξάνεται. Το γεγονός είναι ότι αν πάρεις δισεκατομμύρια ευρώ από τις τσέπες των δημοσίων υπαλλήλων, τότε αυτά τα χρήματα δεν θα ξοδευτούν σε υπηρεσίες, σε μαγαζιά, κ.ά. Έτσι οι εργαζόμενοι που εξαρτώνται από τα χρήματα αυτά, θα οδηγηθούν στην ανεργία. Με άλλα λόγια, πρόκειται για διαδικασία αποπληθωρισμού. Και αυτό είναι μόνο η αρχή! Η κατάσταση αυτή θα συνεχιστεί για τουλάχιστον τρία χρόνια. Κατά τη γνώμη μου, αυτό θα χειροτερέψει, δεν θα βελτιώσει την κρίση!

* Μετά την εξαγγελία των σκληρών μέτρων, οι αγορές, το ΔΝΤ, η κ. Μέρκελ, ο Ζαν Κλωντ Γιουνγκέρ, κ.α. ήσαν πανευτυχείς. Οι Έλληνες πολίτες έχουν λόγους να αισθάνονται ικανοποίηση;

Συμβαίνει σε εσάς ό,τι και σε εμάς στην Ιρλανδία. Στο αεροπλάνο, καθώς ερχόμουν στην Αθήνα, διάβαζα μια γαλλική εφημερίδα. Ήταν ένα άρθρο με μια μεγάλη φωτογραφία του κυρίου Παπανδρέου που η λεζάντα της έλεγε: "Κάνουμε ό,τι μπορούμε έτσι ώστε οι αγορές να μας εμπιστευθούν ξανά". Είχαμε και στην Ιρλανδία μια παρεμφερή διαδικασία και τα ΜΜΕ σε κάθε μέτρο, σε όποια απόφαση λάμβανε η κυβέρνηση, έθεταν το ερώτημα: "αυτό θα ικανοποιήσει τις αγορές;", "τι θα σκεφθούν οι αγορές;", κ.ο.κ. Τί είναι αυτό; Πρόκειται για δικτατορία των αγορών! Ποιος ψήφισε τις αγορές; Αυτό το ερώτημα δεν το θέτουν τα ΜΜΕ. Ποιές είναι οι αγορές; Μερικοί μεγαλοτραπεζίτες, παίκτες του χρηματιστηρίου που κυνηγούν τεράστια κέρδη, πολυεθνικές εταιρείες... Πρόκειται για δικτατορία! Η συμβουλή μου στους Έλληνες εργαζόμενους είναι να μην ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ιρλανδίας, να αγωνιστούν, να αντισταθούν, να κινητοποιηθούν. Ζητάμε την εθνικοποίηση των χρηματοπιστωτικών θεσμών, ζητάμε να εφαρμοστούν πολιτικές, να γίνουν επενδύσεις με στόχο τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι εκείνες των αγορών, κ.ά. Χρειάζονται ριζοσπαστικά μέτρα για να αλλάξει η κατάσταση. Πρόκειται για κρίση του καπιταλισμού και ο μόνος τρόπος διεξόδου από αυτήν, κατά τη γνώμη μου, είναι η εναντίωσή μας, εμάς στην αριστερά, στον καπιταλισμό, παρουσιάζοντας εναλλακτικές προτάσεις.

* Πράγματι, ένα σύνηθες επιχείρημα είναι ότι "δεν υπάρχει άλλος δρόμος", ότι τα μέτρα αυτά είναι "μονόδρομος"...

Εμείς υποστηρίζουμε ότι οι τράπεζες, οι κατασκευαστικοί όμιλοι, οι κερδοσκόποι έχουν δια. ευρώ ζημιών, έτσι δεν είναι; Και η ιρλανδική κυβέρνηση μεταθέτει το τίμημα αυτών των ζημιών στους ώμους των πολιτών! Και εμείς δεν το δεχόμαστε αυτό. Θέλουμε εθνικοποιήσεις αυτών των θεσμών, θέλουμε σοβαρό επενδυτικό πρόγραμμα σε βιομηχανικές υποδομές, κάτι που θα δώσει δουλειά σε δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους και θα δημιουργήσει τις βιομηχανικές βάσεις που έχει ανάγκη η κοινωνία. Αλλά αυτά έρχονται σε πλήρη αντίθεση με ό,τι η Κομισιόν προτείνει. Αλλά η Κομισιόν είναι ένα νεοφιλελεύθερο σώμα, κυριολεκτικά πράκτορας του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και των τραπεζών. Γι' αυτό και τις προτάσεις πρέπει να αντιπαλέψουν οι Έλληνες εργαζόμενοι!

* Πώς μπορεί να υπάρξει πανευρωπαϊκός συντονισμός ενάντια σε αυτού του είδους τα μέτρα;

Με την κινητοποίηση. Τα συνδικάτα και η αριστερά πρέπει να κινητοποιήσουν τον κόσμο. Ας μην ξεχνάμε ότι η εργατική τάξη είναι ακόμη η ισχυρότερη δύναμη της κοινωνίας. Πρέπει λοιπόν να κινητοποιηθεί, με μαζικές απεργιακές ενέργειες, να ζητήσει εθνικοποίηση των τραπεζών, σοβαρές δημόσιες επενδύσεις και να οικοδομήσει παράλληλα μια πολιτική εναλλακτική λύση. Στην αριστερά υπάρχει ένα μεγάλο κενό, όχι μόνο στην Ιρλανδία αλλά και στην Ελλάδα και παντού. Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα έγιναν δεξιά, υιοθέτησαν τις αγορές, τον καπιταλισμό... Πρέπει λοιπόν να οικοδομήσουμε νέες πολιτικές δυνάμεις που θα εκφράζουν τους εργαζόμενους. Νέα κόμματα που θα υπερβαίνουν τη σημερινή αριστερά, κινητοποιώντας τους εργαζόμενους. Πρέπει να επαναλάβουμε ό,τι έγινε πριν από εκατό χρόνια, όταν οι εργαζόμενοι αντιλήφθηκαν ότι δεν εκπροσωπούνταν από τα υπάρχοντα κοινοβουλευτικά κόμματα και ίδρυσαν τα εργατικά, τα σοσιαλδημοκρατικά, τα σοσιαλιστικά κόμματα. Τώρα πρέπει να κάνουμε το ίδιο!
εφ. Η ΑΥΓΗ
 


Δεν υπάρχουν σχόλια: