Κυριακή, 11 Απριλίου 2010

It's all about money...

...Τα πράγματα είναι βασικά απλά:
Αυτό που συμφέρει εμάς δεν συμφέρει τη Γερμανία.
Απ΄την ώρα που άρχισε η "επίθεση" στο ευρώ, οι εξαγωγές της Γερμανίας έπιασαν το ζενίθ (τον Φεβρουάριο που μας πέρασε σημείωσε ρεκόρ εξαγωγών όλων των εποχών).
Οι κερδοσκοπικές επιθέσεις δεν έχουν σε τίποτα να κάνουν με την "καλή" ή "κακή" διαγωγή της Ελλάδας. Οι άνθρωποι, απλά, βγάζουν χρήμα αγοράζοντας και πουλώντας δολάρια. Στα γκαγκαλάκια τους τα μέτρα που παίρνει ή δεν παίρνει η Ελλάδα, το θέμα είναι να βγάλουν κέρδη.
Ο Βγενόπουλος, ας πούμε, όταν ο Χατζηνικολάου του έριξε μια μπηχτή ότι "κάποιοι" τον θεωρούν κερδοσκόπο, απάντησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια και κυνισμό: "Γιατί, υπάρχουν και χασοσκόποι;"
Οι "επιθέσεις" δεν είναι μόνον "εξωτερικές", αλλά και εσωτερικές.
Οι εγχώριες τράπεζες, ας πούμε, φτιάχνουν, με τις δικές μας καταθέσεις, επενδυτικά funds με σκοπό, τι άλλο, το κέρδος. Πώς μπορούν να κερδίσουν περισσότερο, στην παρούσα συγκυρία; Μα ασφαλώς αγοράζοντας και πουλώντας νόμισμα.
It's all about money, αδέρφια.
Ούτε μας μισεί, ούτε μας εχθρεύεται κανείς. Είμαστε, ετούτη τη στιγμή, ο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης και θα παίξουν επάνω μας όλα τα παιχνίδια που μπορούν να σκαρφιστούν, μέχρι να βγάλουν και το τελευταίο σεντ.
Μετά, θα πάνε στο επόμενο ψοφίμι.
Ωστόσο, η Ισπανία, όταν οι διεθνείς κερδοσκόποι προσπάθησαν να σπεκουλάρουν πάνω στο ομόλογο που εξέδωσε η ισπανική κυβέρνηση, το απέσυρε και ανακοίνωσε ότι οι μυστικές υπηρεσίες του κράτους θα διερευνήσουν ποια ήσαν εκείνα τα κέντρα, εντός κι εκτός Ισπανίας, που επιχειρούν να κερδοσκοπήσουν, ώστε να ληφθούν στο μέλλον τα "αναγκαία αντίμετρα". Οι κερδοσκόποι μέτρησαν τα συν και τα πλην και διαπίστωσαν ότι η Ισπανία δεν είναι ακόμα "αρκετά ψόφια" για να της επιτεθούν, οπότε πήγαν ντούκου με δικαίωμα ρελάνς. Εδώ, δυστυχώς, οι ντόπιοι ανθυποφύλαρχοι έχουν προ πολλού απωλέσει κάθε ίχνος πολιτικής αξιοπρέπειας, οπότε μην περιμένετε τέτοια. Ο νενεκισμός είναι μακραίωνη πολιτική παράδοση στον τόπο μας.
Στο δια ταύτα.
Σε περιόδους τέτοιας βαθιάς κρίσης, επιβάλλονται ακραία και αντισυμβατικά μέτρα.
Για να παραμείνει η μύτη μας έξω απ' το νερό, εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι ό,τι δεν συμφέρει τους (απολύτως ορθολογιστές) κερδοσκόπους (aka την "ελεύθερη αγορά").
Κι αυτό δεν είναι άλλο παρά η επιστροφή στη δραχμή κι η άμεση έξοδος απ' την ΟΝΕ και το Μάαστριχτ.
Ταυτόχρονα, βεβαίως, πρέπει να γίνει γενική εκκαθάριση στην κόπρο του (δημόσιου) Αυγείου, να κοπούν μαχαίρι οι ρεμούλες κι οι σπατάλες, να μπουν στη φυλακή όσοι σούφρωσαν δημόσιο χρήμα και, κυρίως, να δούμε ποιοι είναι εκείνοι οι τομείς, όπου το κράτος πρέπει να χώσει λεφτά για ανάπτυξη. Κι όλα αυτά όχι για να ικανοποιηθούν "οι αγορές" (οι "αγορές" δεν ικανοποιούνται παρά μόνον όταν έχουν ματσαμπουνίσει και το τελευταίο ίχνος απ' το μεδούλι), αλλά για να επιβιώσουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: