Δευτέρα, 3 Μαΐου 2010

Το τέλος της ελπίδας.

Κάποιοι ισχυρίζονται πως αυτό που βιώνουμε είναι το αδυσώπητο τέλος της Μεταπολίτευσης.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ
Νέες Εποχές
Το πραγματικό τέλος της Μεταπολίτευσης;


Η κρίση που ενέσκηψε ήρθε για να μείνει. Και η «αναγκαία» υποταγή στα κελεύσματα του ΔΝΤ και της ΕΕ ίσως σηματοδοτεί το τέλος της Μεταπολίτευσης όπως τη γνωρίσαμε. Τα ερωτήματα της «νέας εποχής» μοιάζουν- και είναι- βασανιστικά, σχεδόν υπαρξιακά. Η Μεταπολίτευση ήταν βίαιο φαινόμενο. Τι θα συμβεί τούτη τη φορά; Μπορούν στο καινούργιο τοπίο οι νεότερες γενιές και οι ελίτ της Ελλάδας να απαλλαγούν από το βάρος κατεστημένων νοοτροπιών και συμπεριφορών; Θα καταφέρουν κάτι καλύτερο στο μέλλον το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα, οι επιχειρηματίες και οι τραπεζίτες που οδήγησαν τη χώρα σε junk κατάσταση;
Αλιεύθηκε από εφ. ΤΟ ΒΗΜΑ

Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι βιώνουμε το τέλος της ελπίδας.
Κι αυτό ίσως είναι το πιο τραγικό απ' όλα.
Οι γενιές που ακολουθούν είναι ίσως οι πρώτες γενιές Ελλήνων, που δεν μπορούν να έχουν απολύτως καμιά ελπίδα πως η ζωή τους θα είναι λίγο καλύτερη απ' εκείνη των γονιών τους ή, έστω, όχι πολύ χειρότερη.
Μια αλήθεια ακόμη είναι πως αυτή η αμοιβαία σχέση διαφθοράς ανάμεσα στους πολιτικούς, τους πολίτες και το κράτος, που κρατάει ήδη απ' την εποχή του Κωλέττη, μόλις έλαβε τέλος.
Μαζί μ' αυτά, έλαβαν οριστικά τέλος κι οι όποιες ρομαντικές αυταπάτες είχαν απομείνει σε ορισμένους ότι η Ελλάδα είναι ένα εθνικά ανεξάρτητο και πολιτικά κυρίαρχο κράτος.
"Την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο"...

Δεν υπάρχουν σχόλια: