Τρίτη, 18 Μαΐου 2010

Τικ, τακ. τικ, τακ...

...το χρονόμετρο έχει ήδη αρχίσει να μετρά αντίστροφα για τη διάλυση της ΕΕ.

Σενάρια για μια νέα ευρωπαϊκή σύνθεση και για «εμφύλιο» στην Ελλάδα


Ένα άρθρο με τίτλο: Η Εναλλακτική Λύση – Die Alternative- που δημοσιεύεται στη Frankfurter Allgemeine, πλάθει ένα “φανταστικό σενάριο” σύμφωνα με το οποίο μέσα από μια διαδικασία κλιμάκωσης της οικονομικής κρίσης στις χώρες της περιφέρειας κατά την τριετία 2010-2013, σερβίρεται όμορφα η εναλλακτική λύση ενός νέου “σκληρού” νομίσματος μόνο για: Γερμανία, Αυστρία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Φινλανδία, Τσεχία, και Πολωνία – αλλά χωρίς τη Γαλλία.

Το σενάριο προβλέπει ότι η πολιτική του αποπληθωρισμού ίσως φέρει την Ελλάδα στα πρόθυρα ενός “εμφυλίου” πολέμου υπό το κράτος των συνεχών διαδηλώσεων και της κοινωνικής αναταραχής εξ αιτίας των μέτρων, προβλέπει την παραίτηση του υπουργού των οικονομικών, την κάθετη μείωση των ποσοστών του κυβερνώντος κόμματος, και τέλος την αναπόφευκτη πτώχευσή της υπό το σκληρό ευρώ σε συνδυασμό με νέο αίτημα για “διάσωση”.

Το νέο αίτημα για διάσωση θα σπρώξει τους Γερμανούς στα όριά τους, διότι δεν είναι δυνατόν αυτοί να καλούνται να διασώζουν τη μία χώρα μετά την άλλη. Έτσι η πολιτική κατάσταση στη Γερμανία θα καταστεί ρευστή και θα ανέλθουν οι πολιτικές δυνάμεις εκείνες που ευνοούν μια συντονισμένη μαζί με τις προαναφερθείσες χώρες έξοδο από την τρέχουσα νομισματική ένωση.

Στο κλείσιμο το σενάριο ξεκαθαρίζει ότι θα ήταν καλύτερα αν η Ευρώπη δεν προσπαθούσε μάταια να κρατήσει ενωμένα δύο ημίσεα τμήματα, ασύμβατα μεταξύ τους, υπονοώντας εμμέσως αλλά σαφώς ότι η Γαλλία πρέπει να ανήκει στο άλλο μισό κομμάτι, εκείνο που θα πρέπει να “εξοστρακιστεί” από την ένωση των ισχυρών κρατών, να ξεκινήσει από το μηδέν, εκκαθαρισμένο, φτωχό, αλλά υγιές, είτε ως όλον είτε διασπασμένο στα κράτη από τα οποία συνετέθη.

Αλιεύθηκε από το antinews.gr


110 δις κοστίζει ο χρόνος που απαιτείται για την νέα Μεγάλη Γερμανία, ώστε να συγκροτήσει τη δική της ζώνη αποκλειστικής οικονομικοπολιτικής επιρροής.
Μια Γερμανία που δεν "χωρά" πλέον στον στενό κορσέ της ΕΕ.
Κι εμείς;
Εμείς, οι αιώνιοι ραγιάδες, παίζουμε ακόμα μια φορά τον ρόλο του αναλώσιμου πιονιού, ώστε να σωθούν οι "βασίλισσες" κι οι "πύργοι" της ευρωπαϊκής σκακιέρας...

Δεν υπάρχουν σχόλια: