Κυριακή, 2 Μαΐου 2010

Πράξη Υποτέλειας ή...

...Πράξη Σχιζοφρένειας;
Παρακολουθώντας τον κ. Παπακωνσταντίνου να αναγγέλλει με μια προτεσταντική ψυχρότητα ενός βορειοευρωπαίου γραφειοκράτη (νοτιοευρωπαίος είναι ο άνθρωπος, αλλά ενδύεται άλλον ρόλο), μου ήρθαν στο μυαλό τα λόγια του Μπόρχες:
"Ποιος ήμουν; Ο σημερινός εαυτός σαστισμένος, ο χτεσινός ξεχασμένος. Ο αυριανός απρόβλεπτος;"
Σ' ένα εξαιρετικό δείγμα μεταμοντέρνας πολιτικής θεώρησης, ο κ. Παπακωνσταντίνου, και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μόλις αποδόμησαν το σημαίνον "άνθρωπος" απ' το σημαινόμενο:
Για την σοσιαλιστική (Θου Κύριε) κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ο μεταμοντέρνος άνθρωπος σημαίνει πλέον ένα στατιστικό μέγεθος, μια ακόμη αριθμητική παράμετρο σε λογιστικά βιβλία.
"Επιλέξαμε να σώσουμε η χώρα", διακήρυξε ο κ. Παπακωνσταντίνου.
Ποια χώρα, άνθρωπέ μου;
Αυτή η "χώρα", στη δική σου "γλώσσα", είναι λογιστικό μέγεθος, αλλά, όσο κι αν σου φανεί παράδοξο, στην πραγματικότητα είναι άνθρωποι.
Άκουσες; Άνθρωποι!
Κατά τ' άλλα, το πιάσαμε το υπονοούμενο:
Όλος ο ντόρος έγινε για να διασωθεί το τραπεζικό σύστημα "της χώρας" και να διασφαλισθεί η χρηματική του ρευστότητα.
Άνθρωποι εδώ, βρεεεε!
Μπορεί να έχουμε περάσει οριστικά, έτσι προσπαθείτε να μας πείσετε, στην εποχή του τέλους των μετα-αφηγήσεων, αλλά ακόμη κι ο Φουκώ διατείνεται:
"Δεν υπάρχουν σχέσεις εξουσίας, χωρίς αντιστάσεις."
Και ναι μεν εσείς, οι θλιβεροί εκπρόσωποι, αφεθήκατε κι ενδώσατε, όπως λέει ο Ποιητής, αλλά καμιά φορά ακόμη κι οι αριθμοί, ακόμη και τα στατιστικά μεγέθη, μπορεί να φανούν ζόρικα για να τα τιθασεύσει κάποιος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: