Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

Το πραγματικό δίλημμα.

Μόνον οι αθεράπευτα ανόητοι δεν μπορούν πλέον να διακρίνουν το προφανές: το μοντέλο της ελληνικής εκπόρνευσης είναι το πρώτο "μετακαπιταλιστικό" πείραμα στο ευρωπαϊκό έδαφος.
Η Ελλάδα επιλέχθηκε ως ο αδύναμος κρίκος μιας αλλαγής παραδείγματος, μιας αντιστροφής των πόλων μητρόπολης - περιφέρειας. Η "γενική διάνοια", που αντικαθιστά πλέον την ζωντανή εργασία ως κύρια πρόσοδος υπεραξίας, απαιτεί τη δημιουργία "ασιατικών" εργασιακών μοντέλων και στην Ευρώπη: το μοντέλο Ταϊβάν (στην καλύτερη περίπτωση) ή το κινεζικό μοντέλο (στην χειρότερη). Η ζωντανή εργασία είναι πλέον εξαιρετικά "ακριβή" για να αναπαραχθεί με τους όρους και τις προϋποθέσεις της εργασιακής συνθήκης του δυτικού κόσμου. Κοντολογίς, ο "πλούσιος εργάτης" κι οι πρακτικές αστικής ενσωμάτωσης του παρελθόντος αποτελούν οριστικά ένα παρελθόν.
Για όλους; Μάλλον όχι.
Ο "ισχνός" ευρωπαϊκός Νότος θα επωμισθεί σχεδόν όλο το βάρος του μετακαπιταλιστικού "εξορθολογισμού". Συμφώνησε σ' αυτό, όταν αποδέχθηκε τον ρόλο του παρία μέσα στην ΕΕ.
Ζούμε σ' ένα μεταίχμιο. Στην Ελλάδα δοκιμάζονται οι αντοχές κι οι αντιστάσεις ενός ολόκληρου πολιτισμικού παραδείγματος, ενός ιστορικού σταδίου, όπου το κύριο ζητούμενο δεν είναι πλέον το κέρδος, αλλά ο έλεγχος. Οι αφελείς ενοχικοί ιθαγενείς, καθώς κι όσοι έχουν μάθει να διαμορφώνουν άποψη μέσα απ' τους μηχανισμούς της συστημικής προπαγάνδας, αποδίδουν όλη αυτή την μεθοδευμένη και συστηματική επίθεση εναντίον του δυτικού πολιτισμικού παραδείγματος στην...αλαζονεία των ευρωπαϊκών λαών, που απαιτούσαν έναν τρόπο ζωής, "που δεν τους άξιζε"!
Ειλικρινά, περισσεύει κάποιες φορές η ηλιθιότητα...
Φαντάζονται, οι ανόητοι, τις διαβόητες "αγορές" άλλοτε ως καλή νεράιδα, που ανταμείβει τους ολιγαρκείς και τους λιτοδίαιτους κι άλλοτε σαν την κακιά μάγισσα, που κατατρύχει τους σπάταλους και τους τρυφηλούς.
Η πραγματικότητα, βεβαίως, είναι πολύ περισσότερο ωμή και πεζή. Την στιγμή που κουβεντιάζουμε μπαίνουμε, κυριολεκτικά, σε μια νέα εποχή, μια εποχή απείρως πιο βάρβαρη κι απάνθρωπη απ' όσες έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα απ' την εποχή της νεωτερικότητας· η εποχή του Υδροχόου.
Δεν υπάρχει ούτε "καλή νεράιδα", ούτε "κακή μάγισσα", στο παραμύθι αυτό, δεν υπάρχουν οι "Άλλοι που μας μισούν", υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα οικονομικοπολιτικά κέντρα που παίζουν αδίστακτα τις τύχες των λαών σ' ένα παιχνίδι ελέγχου κι εξουσίας. Το χρήμα, το κέρδος, είναι δευτερεύων, τριτεύων παράγοντας σ' αυτό το παιχνίδι. Άλλωστε, το χρήμα δεν αντιπροσωπεύει πια τίποτε άλλο, παρά μέγεθος χρέους.
Στα καθ' ημάς.
Η τύχη της Ελλάδας έχει ήδη προδιαγραφεί από τα κέντρα αυτά. Για μια ακόμα φορά, παίζουμε το ρόλο του πειραματόζωου. Η Γερμανία, οι ΗΠΑ, ο ΟΟΣΑ, σχεδόν όλοι οι σοβαροί κι έγκριτοι οικονομικοί αναλυτές παγκοσμίως, αλλά κι όσοι σοβαροί κι ανεξάρτητοι αναλυτές έχουν απομείνει στην πατρίδα μας, συμφωνούν απόλυτα ότι η Ελλάδα είναι ήδη ένα, όχι χρεωκοπημένο, αλλά πτωχευμένο κράτος. Το πείραμα δεν αφορά στην επιβράβευση της "καλής νεράιδας", ή στην τιμωρία της "κακιάς μάγισσας" των "αγορών", αλλά στην αποτελεσματικότητα της φάμπρικας (κυριολεκτικώς) καταστροφής κρατών "αναίμακτα", και ειδικά ευρωπαϊκών κρατών. Τα πάντα μετριούνται και υπολογίζονται, μα κυρίως οι αντιδράσεις των λαών. Πριν δοκιμάσουν κάποια μεγαλύτερα πειραματόζωα, δοκιμάζουν στα ποντίκια ή στα "γουρούνια", αν προτιμάτε.
Το θέμα είναι: υπάρχει τρόπος αντίδρασης;
Ασφαλώς και υπάρχει, και μας τον έχουν πει ήδη! Ο μεγαλύτερος "φόβος μας", η πτώχευση, είναι κι ο μεγαλύτερος τρόμος τους. Το ζητούμενο είναι ποιοι διαχειρίζονται την υπόθεση αυτή, της πτώχευσης, που δεν είναι ενδεχόμενο, αλλά πραγματικότητα. Καθώς φαίνεται, η...δουλειά που έχει να διεκπεραιώσει η κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου είναι ακριβώς αυτή: να διασφαλίσει ότι η πτώχευση δεν θα σημάνει σε καμιά περίπτωση απώλεια ελέγχου απ' τα γνωστά οικονομικοπολιτικά κέντρα, αλλ' αντιθέτως ένα αναπόδραστο "δέσιμο" της χώρας ακριβώς κάτω απ' τον έλεγχο των κέντρων αυτών. Εξ' ου και το χρέος της Ελλάδας μεταβάλλεται μέρα με την ημέρα σε ενυπόθηκο, εξ' ου και, απολύτως "δημοκρατικά", η Ελλάδα απεμπόλησε όχι μόνο την ασυλία του κράτους έναντι των πιστωτών του, αλλά ακόμα αυτή καθ' αυτή την πολιτική κι εθνική κυριαρχία του ελληνικού λαού στην χώρα του. Και μάλιστα..."αμετάκλητα"!
Από 'κει και πέρα, μετράει η ψυχή.
Το πραγματικό δίλημμα είναι σχετικά απλό: ή αυτοί ή εμείς.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Δεν υπάρχουν διλήμματα πλέον

το παρακάτω ποίημα
του
Κώστα Διμαντή
αποτυπώνει με γλαφυρό τρόπο
όλα όσα περνάμε αλλά και
το τι πρέπει να κάνουμε

ΣΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΜΑΣ ΤΟ ΜΑΝΤΡΙ
ΦΙΔΙΑ ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΕΡΟ ΚΕΝΤΡΙ

άτιμα, πολιτικά λαμόγια
που συχνάζουν σε κατώγια
μπούφοι, όρνια και χαζοί
μας χρεώσαν στους ναζί
και η χώρα ζει δε ζει

ο Γιωργάκης μ’ ένα ντου
έφερε το Δου Νου Τού
τραπεζίτες τον διατάζουν
φόρους μάστιγες μας βάζουν
σπίτια και μισθούς αρπάζουν

λάμιες , κάργιες στη βουλή
πήραν πάγια εντολή
που τροϊκανοί τους δίνουν
έναν- έναν να μας «γδύνουν»
ρέστοι οι Έλληνες να μείνουν


βδέλλες στην πολιτική
με τροτέζας ηθική
αφαιμάζουν ολοένα
του λαού τα κεκτημένα
που με αίμα είναι φτιαγμένα

κυβερνήτες σκέτα ψώνια
μας δεσμεύουνε αιώνια
με τους νόμους που ψηφίζουν
την Ελλάδα εγκλωβίζουν
κόκαλα προγόνων τρίζουν

της βουλής τα τρωκτικά
γύπες και αρπακτικά
σάρκες τρώνε απ’ την Πατρίδα
που χει άγγιγμα του Μίδα
μα δεν έχει Λεωνίδα

του λαού εκπρόσωποι
σαν τον Ιανό διπρόσωποι
τα αρχαία μας μνημεία
μπιρ - παρά στη Γερμανία
πα να δώσουν, μάμα μία


κόρακες πολιτικοί σαν πίσσα
για ΑΟΖ «ποιούν τη νύσσα»
για πετρέλαιο , εξορύξεις
ούτε καν κάνουνε νύξεις
κι ας υπάρχουνε ενδείξεις


στης βουλής μας το μαντρί
φίδια με φαρμακερό κεντρί
κόλπο κάναν τριαρχία
που θα φέρει δυστυχία
πείνα ,φτώχια, κακουχία

στις πολιτικές μας πίστες
Κολοτούμπες αριβίστες
μας δουλεύουνε γαζί
φούνταραν το μαγαζί
λεν τα φάγαμε μαζί

βρήκαν δανειστές δυνάστες
που μας πάνε μετανάστες
τα παιδιά μας ξεμακρύνουν
και τη χώρα τους αφήνουν
πιάτα στην Αμερική να πλύνουν

με τις «Αγορές» πλακάκια
τα εκάνατε τσιράκια
και μας βάλατε ένα φέσι
που μας έφτασε ως τη μέση
έ ρε ξύλο που θα πέσει


οι πολιτικές χλαπάτσες
παν γυρεύοντας για μπάτσες
Έλληνα αν τους αφήσεις
και στον καναπέ καθίσεις
σίγουρα θα μαρτυρήσεις

κάλπη έβγαλες τσογλάνια
πουν της κόλασης καζάνια
μα εμείς είμαστε αλάνια
και θα βγούμε στα μεϊντάνια
με σπαθιά και γιαταγάνια

βρώμα κόπρος του Αυγεία
βλάπτει την πολιτική υγεία
Ηρακλής σιμά θ’ αρχίσει
τους δοτούς να καθαρίσει
η βουλή να ξεβρομίσει