Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

Σχεδόν δυο μήνες...

...πάνε από τότε που έγραψα το τελευταίο σημείωμα στα μπουκάλια μας.

(κλικ για μεταφορά)


Οι λόγοι πολλοί, ασαφείς ωστόσο, μια άρνηση, μια αγανάκτηση, ένα: όφου αδερφέ, τρέχα γύρευε...


Γράφουμε. Όλοι γράφουμε, γράφουμε συνέχεια. Αναλύουμε τον κόσμο, που κανονικά θά 'πρεπε ν' αλλάξουμε χωρίς πολλά λόγια, χωρίς ατέρμονες θεωρητικές ρέμβες κι ασταμάτητους ιδεολογικούς αμανέδες. Αυτό που μας συμβαίνει είναι αισχρό, είναι ένας κυριολεκτικός βιασμός. Με τον βιαστή δεν συζητάς· αντιδράς. Όταν πολυμιλάς, ξεχνάς να δρας. Κι η δράση είναι που μετράει.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

welcome back T.