Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Ντέι, βρε γαϊδαράκο...


Είπε ο "πολύς" Σόιμπλε, "υπερασπιζόμενος" την συμμετοχή της Γερμανίας με 147 (+ 24 επιπλέον προς το ραγιαδιστάν) δις ευρώ στην φάμπρικα του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης:

«Λόγω των προκλήσεων της παγκοσμιοποίησης δεν υπάρχει καμία καλύτερη οικονομική και πολιτική εναλλακτική λύση από την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Κάθε ευρωπαϊκή χώρα από μόνη της, ακόμη και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, είναι πολύ μικρή για να ανταποκριθεί στα συμφέροντά μας και στην ευθύνη μας στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο»

Εκείνο που δεν είπε, αλλά παραμένει (για τους Γερμανούς) αυτονόητο, είναι η προφανής κερδοσκοπία της Γερμανίας, και των λοιπών άσπονδων εταίρων, έναντι της Ελλάδας. Δεν είπε ότι η Γερμανία, η Αυστρία, η Ολλανδία, όλη τέλος πάντων η βορειοευρωπαϊκή σέχτα που έχει "μανουριάσει" με το "πρόβλημα Ελλάδα", κυριολεκτικά θησαυρίζει κάθε ημέρα που διαρκεί το "πρόβλημα" αυτό, εκμεταλλευόμενη, αφενός, την διαφορά των επιτοκίων δανεισμού και, αφετέρου, σχεδιάζοντας και υλοποιώντας την εξαγορά, με αποικιακούς όρους και συνθήκες, κάθε πλουτοπαραγωγικής πηγής, αλλά και κάθε παραγωγικής δυνατότητας, του ραγιαδιστάν. Ο σύγχρονος "μικρός ασθενής" της Ευρώπης δημιουργεί ένα νέο ιστορικό παράδοξο: την αναβίωση ενός ιδιότυπου αποικιακού αναταγωνισμού, ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού, μέσα σε συνθήκες ενός παγκοσμιοποιημένου μετακαπιταλιστικού περιβάλλοντος.


Αλλά είπε κι άλλα ο "φίλος" Σόιμπλε. Είπε ότι ούτε καν η Γερμανία δεν μπορεί να επιβιώσει μόνη της εκτός ευρωζώνης, μέσα στις διαμορφωμένες συνθήκες της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, κι ότι:

«Εργαζόμαστε προς την κατεύθυνση να αποφευχθεί ο κίνδυνος "μόλυνσης" και να μειωθεί συνολικά ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης της ευρωζώνης. Ο κίνδυνος μιας τέτοιας "μόλυνσης" δικαιολόγησε την αναγκαιότητα να βοηθηθεί η Ελλάδα με συντονισμένα διμερή δάνεια. Εως ότου ληφθούν οι σχετικές αποφάσεις ο κίνδυνος "εξάπλωσης της μόλυνσης" είχε μεγαλώσει δραματικά. Για τον λόγο αυτό έπρεπε σε σύντομο χρονικό διάστημα να συναφθεί ο προσωρινός μηχανισμός διάσωσης υπό τη συμμετοχή του ΔΝΤ ύψους 750 δισ. ευρώ»

Το "αντιπαραγωγικό και τεμπέλικο" γαϊδουράκι μας, με δυο λόγια, καλείται να τραβήξει στραβοζαλωμένο τον ανήφορο της "διάσωσης" του ευρώ. 

Τι κι αν, κατά κοινή δήλωση πλέον όλων των ηγετών του "ισχυρού Βορά", η κρίση είναι συστημική, κι όχι "ελληνική", τι κι αν όλες ανεξαιρέτως οι χώρες της ΕΕ εξακολουθούν, ακόμη και σήμερα, να δανείζονται με εξωφρενικούς ρυθμούς για να υποστηρίξουν το μοντέλο της ευρωπαϊκής κοινωνικής ανάπτυξης κι ευημερίας, τι κι αν το ραγιαδιστάν έχει αναλογικά και μικρότερο κράτος και μικρότερες δημοσιονομικές δαπάνες απ' τον κοινοτικό μέσο όρο, τι κι αν ο γερμανικού τύπου αποπληθωρισμός αποδεικνύεται κυριολεκτικά καταστροφικός για χώρες όπως η Ελλάδα, εκείνο που μετράει τελικά είναι να "εξασφαλιστεί χρόνος", χρόνος απολύτως αναγκαίος κι απαραίτητος ώστε η "ισχυρή" σέχτα του Βορά να σταθεροποιήσει το ευρώ, που στην πραγματικότητα είναι το ευρωπαϊκό "μάρκο", και να αποτρέψει, με κάθε τρόπο, την "επέκταση της μόλυνσης". Κι η "θεραπεία" αυτή μεταφράζεται σε κοινωνικά ολοκαυτώματα, σε αποδόμηση κάθε έννοιας και περιεχομένου του κράτους - πρόνοιας, σε απώλεια κάθε ίχνους εθνικής κυριαρχίας και πολιτικής αυτονομίας των "μικρών ασθενών" και, τελικά, στην δημιουργία μιας αποικιακής περιφέρειας νότια του "ισχυρού Βορά". 
Κι αυτό επιτυγχάνεται πλέον με το μαστίγιο μόνο· τα καρότα μας τελείωσαν...

Το πόσο αυστηροί είναι αυτοί οι όροι, φάνηκε κατά τον κ. Σόιμπλε, από το πόσο χώρες όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία αντιστάθηκαν να υπαχθούν στο μηχανισμό και «σχεδόν υποχρεώθηκαν λόγω του συστημικού κινδύνου επέκτασης της κρίσης και λόγω της απειλής για την Ευρωζώνη συνολικά.
«Η Ελλάδα θα πρέπει να εκπληρώσει πολύ αυστηρούς όρους. Η χώρα έχει ήδη προχωρήσει σε επώδυνες τομές και πρέπει να κάνει κι άλλα ακόμη», είπε ο κ. Σόιμπλε. Κατέληξε δε ότι «με το ευρώ η Ευρώπη συνεισφέρει στην παγκόσμια σταθερότητα».

Δεν υπάρχουν σχόλια: