Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011

Γόρδιοι δεσμοί...


Κρίσιμες επαφές για τις εγγυήσεις και την τύχη του δανείου
Μέρκελ με Βαν Ρομπέι για τη διάσωση της Ελλάδας
Αλιεύθηκε από το protothema.gr

(...)
Σε κάθε περίπτωση οι διαπραγματεύσεις αναμένονται σκληρές και το ερώτημα είναι κατά πόσον οι αγορές θα δώσουν – ξανά – χρόνο στους πολιτικούς να «εφεύρουν» μια λύση σε ένα πρόβλημα για το οποίο όλοι κατανοούν πως μπορεί να απαντηθεί επαρκώς ΜΟΝΟ με την αλλαγή πορείας σε πολιτικό επίπεδο και την υιοθέτηση ενός κοινού εργαλείου αντιμετώπισης της κρίσης: του ευρωομολόγου.

Που με τη σειρά του προκαλεί … «ίλιγγο» στις κυβερνήσεις των χωρών του «σκληρού» πυρήνα του ευρώ , με πρώτη τη Γερμανία. Που ας μην ξεχνάμε όλο αυτό το διάστημα της κρίσης εξακολουθεί να δανείζεται με εντυπωσιακά χαμηλά επιτόκια. Και προφανώς δεν έχει καμία διάθεση να μπει στον ίδιο παρανομαστή με τις διόλου αξιόχρεες χώρες του Νότου, πολύ περισσότερο να δει το κόστος δανεισμού της να αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο μέσω ενός κοινού επιτοκίου που θα επιφέρει το ευρωομόλογο.

Για όσους ενδεχομένως είχαν αμφιβολίες, αυτές τις έλυσε ο επικεφαλής κρατικών αξιολογήσεων της Standard & Poor’s, κύριος Moritz Kraemer. Ο όποιος ορθά – κοφτά ξεκαθάρισε πως στην περίπτωση που εκδοθεί ένα ευρωομόλογο, αυτομάτως θα λάβει την αξιολόγηση του ασθενέστερου μέλους της ευρωζώνης, εν προκειμένω το CC της Ελλάδας!

Με δυο λόγια η Γερμανία αυτομάτως θα έμπαινε – τυπικά έστω – σε καθεστώς «επιλεκτικής χρεοκοπίας», όντας την ίδια στιγμή η πιο ανεπτυγμένη οικονομία της ηπείρου μας! Γεγονός που πέρα από το ανάλογο κόστος δανεισμού , θα έχει ένα ακόμα πιο υψηλό πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση Μερκελ και για τις κυβερνήσεις των υπολοίπων χωρών της «ομάδας» της Γερμανίας. Που θα κληθούν να αιτιολογήσουν στους πολίτες τους για ποιον λόγο θα πληρώνουν ακριβότερα τα δάνεια που θα λαμβάνουν!

Δύσκολο αν όχι απίθανο ένα τέτοιο πολιτικό εγχείρημα...

Αναλογιστείτε, αν, όπως σας υπογράμμισα πιο πάνω, η Γερμανία "όλο αυτό το διάστημα της κρίσης εξακολουθεί να δανείζεται με εντυπωσιακά χαμηλά επιτόκια" (κι όχι μόνον η Γερμανία), επομένως αποκομίζει τοκογλυφικό κέρδος μέσω του διαβόητου μηχανισμού στήριξης, κι αν έχει (;) κάθε συμφέρον να διατηρεί "σκληρό" το (γερμανικό) ευρώ, ποια τύχη μπορεί να έχει η Ελλάδα, κι όλος ο "ισχνός" ευρωπαϊκός νότος, μέσα στον γόρδιο δεσμό μιας ΕΕ και μιας ΟΝΕ των οποίων τις πολιτικές επιβάλλει η Γερμανία;
Κάποια στιγμή, πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι: στο νέο σκηνικό που διαμορφώθηκε εντός της ΕΕ και της ΟΝΕ, τα συμφέροντα του "ισχνού" ευρωπαϊκού νότου είναι διαμετρικά αντίθετα απ' εκείνα του "ισχυρού" ευρωπαϊκού βορά. "Η συσσώρευση του πλούτου στον έναν πόλο είναι, κατά συνέπεια, την ίδια στιγμή συσσώρευση δυστυχίας [στον άλλον]".

Δεν υπάρχουν σχόλια: