Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

Fuckland...


Η χώρα του: "βρε δεν τον γαμάς τον πούστη!"

Επισήμως, καταλήξαμε η χώρα του: "βρε δεν τον γαμάς τον πούστη!".
Όποιο θέμα συζήτησης ν' ανοίξεις, αν και μάλλον ένα είν' αυτό που μονοπωλεί το ενδιαφέρον, σε όποιο πολιτικό, λογοτεχνικό, ακαδημαϊκό, καλλιτεχνικό, πρόσωπο κι αν αναφερθείς, όποιον θεσμό, μηχανισμό, συλλογικότητα κι αν αναφέρεις, η απάντηση είναι η ίδια: "βρε δεν τους γαμάς τους πούστηδες!".
Φτάσαμε στο σημείο που τους γαμούμε όλους! Καμιά αξία, κανένα πρότυπο, κανένα ιδανικό, κανένα όραμα, καμιά σταθερά δεν απέμεινε που να μην έχει απαξιωθεί πλήρως. Στην κατακλείδα, η απαξίωση του ίδιου μας του εαυτού: "εμάς...γαμησέ μας!"
Ζούμε πλέον μέσα σε μια συλλογική άρνηση, μια κατάθλιψη, μια μαυρίλα. Μέσα σε μια γενικευμένη αυτοπαραίτηση, έχουμε αρνηθεί τα πάντα: τις αξίες μας, τις σταθερές μας, τα όνειρά μας, τον αυτοσεβασμό μας, τις ζωές μας.


Κάποιος μας φταίει, όλα μας φταίνε, αλλά δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε επακριβώς τι και ποιος. Σκιές, αλλοτινών ανθρώπων, περιφέρουμε την αγωνία, την κατάθλιψη, τ' αδιέξοδα, τις αγωνίες και τους φόβους μας. Καταλήξαμε, σαν λαός, να είμαστε το άθροισμα των αρνήσεων και των φόβων μας οδηγούμενοι, σαν τα δαρμένα σκυλιά, ολοταχώς στο καθοδικό σπιράλ του θανάτου μας.
Γιατί οι άνθρωποι πεθαίνουν πραγματικά, όταν απονεκρώνεται η ψυχή τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: