Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

NON PAPER ή του (αγγλoδικαίου) κώλου τα εννιάμερα...

Η φωτό αλιεύθηκε από το thenetwar

Το πλήρες κείμενο οδηγιών που έχει σταλεί σε ολα τα στελέχη της Ν.Δ.

NON PAPER
ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ


- Την περασμένη Δευτέρα, μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Α. Σαμαράς είπε ότι θα ματαιώσει το ολέθριο δημοψήφισμα που έφερνε την Ελλάδα στο κατώφλι εξόδου από το ευρώ, ζήτησε να φύγει ο κ. Παπανδρέου και ζήτησε μεταβατική κυβέρνηση για εκλογές το ταχύτερο.
Μέσα σε έξι μέρες πέτυχε τρία στα τρία. Κάτι τέτοιο δεν έχει ξαναγίνει από κόμμα της Αντιπολίτευσης.
Τώρα, με ενισχυμένη τη θέση του στο εξωτερικό θα αγωνιστεί παντού για να μπορέσει η Ελλάδα να βγει από την ασφυξία και να μπει στο δρόμο της Ανάκαμψης.
Mέχρι πριν δέκα μέρες η χώρα πήγαινε άσχημα, αλλά δεν είχε φτάσει στο γκρεμό κι είχε εξασφαλίσει την 6η δόση και τη νέα δανειοδότηση. Ξαφνικά ο κ. Παπανδρέου την έφτασε στο χείλος του γκρεμού με την απίστευτη πρότασή του για δημοψήφισμα.
Το βασικό ήταν να σωθεί η χώρα εκείνη τη στιγμή. Και να αλλάξει η πορεία αμέσως.
Κάναμε και τα δύο. Σώσαμε τη χώρα και βάλαμε πορεία για εκλογές.
Μέσα σε έξι μέρες δεν μπορείς να αλλάξεις τα πάντα. Αλλά άλλαξε πια η πορεία, η κατεύθυνση των εξελίξεων. Έχουμε κυβέρνηση χωρίς τον Γ. Παπανδρέου και εκλογές σε 100 μέρες. Αποκαθίσταται κλίμα εμπιστοσύνης στο εξωτερικό. Κι άμεση προσδοκία να μιλήσει ο λαός μέσα στη χώρα.
Αποφύγαμε τα χειρότερα. Βάλαμε τα πράγματα σε άλλο δρόμο. Αλλά έχουμε ακόμα πολύ δρόμο...


- Δεν στηρίζουμε καμία συγκυβέρνηση. Στηρίζουμε τη μετάβαση από το μνημόνιο σε μια νέα εποχή και μια νέα πολιτική.


- Δεν είμαστε η συνέχεια του μνημονίου. Τις συνέπειές του διαχειριζόμαστε, για να απεμπλακούμε κάποτε από την εξάρτηση των μνημονίων.


- Ερώτηση θα ψηφίσετε τον Προϋπολογισμό και το νέο μνημόνιο;
Αν δεν περάσει ο Προϋπολογισμός (νέα μέτρα δεν θα υπάρξουν), πώς θα γίνουν συντομότερα οι εκλογές για να αρχίσουν να αλλάζουν όλα;
Δεν πρέπει να ξεμπλοκάρουμε τη νέα δανειακή σύμβαση και την 6 δόση, ώστε να γίνει το «κούρεμα» του χρέους, να γίνουν εκλογές και να μπορέσουμε στη συνέχεια να τα αλλάξουμε όλα;
Προτεραιότητά μας, πάντως, ήταν και παραμένει: η Ανάκαμψη και η Ανάπτυξη.
Το λέμε αυτό παντού: μέσα στην Ελλάδα και έξω από την Ελλάδα.


- Σε αυτή τη μεταβατική περίοδο των 100 ημερών στηρίζουμε τα ψηφισμένα για να μπορέσουμε να τα αλλάξουμε αργότερα, και δεν αποδεχόμαστε νέα μέτρα.
Νέα μέτρα είναι η «κόκκινη γραμμή» μας.


- Στηρίζουμε τη μεταβατική κυβέρνηση των 100 ημερών, για να μπορέσουμε μετά να αλλάξουμε όσα πρέπει να αλλάξουν και με τα οποία εξ αρχής διαφωνήσαμε.


- Ερώτηση: Γιατί τώρα «σώσατε» την Ελλάδα και δεν τη «σώσατε» πέρσι με το μνημόνιο, όταν άλλοι το ψήφισαν κι εσείς όχι; Που διαφέρετε από το ΠΑΣΟΚ που κι αυτό για «σωτηρία της χώρας μιλάει»;
Το ΠΑΣΟΚ έφερε τη χώρα στο «παρά ένα» της εξόδου από το ευρώ.
Και μάλιστα την ίδια ώρα που άλλες χώρες-μέλη βουλιάζουν κι αυτές.
Κι αφότου επέβαλε μια πολιτική που επιδείνωσε τα προβλήματα της χώρας.
- Εμείς διαφωνήσαμε με αυτή την πολιτική και θα την αλλάξουμε.
- Επισπεύσαμε τις εκλογές, για να μπορέσουμε να διαπραγματευθούμε αλλαγές πολιτικής νωρίτερα.
- Και απομακρύναμε τον Πρωθυπουργό που προκάλεσε τεράστια προβλήματα.
Δεν «συγκυβερνούμε» με το ΠΑΣΟΚ. Ανοίγουμε το δρόμο για να φύγει ομαλά από την κυβέρνηση. Δεν συμφωνούμε με την πολιτική του. Ανοίγουμε το δρόμο για να μπορέσουμε ομαλά να την αλλάξουμε.


- Τη στιγμή αυτή έπρεπε να στείλουμε μήνυμα εμπιστοσύνης προς τα έξω και μήνυμα σταθερότητας προς τα μέσα. Το ΠΑΣΟΚ με την πολιτική του έστειλε μήνυμα αναξιοπιστίας προς τα έξω και αποσταθεροποίησης εσωτερικά.
Αλιεύθηκε από την iefimerida

Στην πραγματικότητα, το "ουσιαστικό", που παίζει με την διαβόητη σύμβαση της 26-27/10, είναι η μετατροπή του δικαίου που διέπει τα ελληνικά ομόλογα -γενικότερα την δανειακή σύμβαση- από το ελληνικό στο αγγλικό δίκαιο. Ήγουν, η ελληνική κυβέρνηση, η όποια ελληνική κυβέρνηση, και κυρίως τα ελληνικά δικαστήρια, δεν θα έχουν εφεξής τη δυνατότητα να κηρύξουν πτώχευση του ελληνικού κράτους κι αποπληρωμή των ελληνικών ομολόγων σε ελληνικό νόμισμα (δραχμές). Το χρέος παραμένει σε κάθε περίπτωση σε ευρώ κι ισχύουν εμπράγματες εγγυήσεις, σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο, δηλαδή το ελληνικό κράτος χάνει οριστικά την ασυλία του έναντι των πιστωτών του και μάλιστα υπό καθεστώς ετεροδικίας!
Με αφορμή το "πρώτο Μνημόνιο", ο καθ. Επαμεινώνδας Μαριάς είχε αναφερθεί, ήδη από 28/6/2010, στην "λεόντειο" δανειακή σύμβαση Ελλάδας-Ευρωζώνης-ΔΝΤ.

Η λεόντειος δανειακή σύμβαση Ελλάδας – κρατών Ευρωζώνης
Αλιεύθηκε από το περ. ΕΠΙΚΑΙΡΑ via soc.uoc.gr

Όπως είχαμε την ευκαιρία να επισημάνουμε η δανειακή σύμβαση Ελλάδας – κρατών Ευρωζώνης ύψους 80 δις ευρώ που φέρεται για κύρωση στη Βουλή συνιστά λεόντειο σύμβαση με σημαντικές πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Υπογράφτηκε από τη χώρα μας και τις χώρες-μέλη της Ευρωζώνης πλην της Γερμανίας. Αντί για τη Γερμανία, τη σύμβαση υπέγραψε η τράπεζα KfW.

Εφαρμοστέο το αγγλικό δίκαιο

Η δανειακή σύμβαση επιβάλλει ως εφαρμοστέο δίκαιο το αγγλικό δίκαιο για δύο λόγους:

1. Διότι το αγγλικό δίκαιο είναι ιδιαίτερα σκληρό έναντι του οφειλέτη και υπερασπίζεται κυρίως τα δικαιώματα του δανειστή. Αντίθετα, στο ελληνικό αστικό δίκαιο ισχύει και «η αρχή της εύνοιας προς τον οφειλέτη», γεγονός που καθιστά τη θέση του οφειλέτη ευνοϊκότερη.

2. Διότι το αγγλικό δίκαιο προσφέρει λιγότερη προστασία σε σχέση με το ελληνικό δίκαιο αναφορικά με το ζήτημα της κρατικής ασυλίας δικαιοδοσίας και της κρατικής ασυλίας εκτέλεσης που θα αναλύσουμε παρακάτω.

Εκχώρηση χρέους

Οι δανειστές μπορούν να εκχωρήσουν ή να μεταβιβάσουν με κάθε άλλο τρόπο οποιαδήποτε από τα δικαιώματά τους υπό την προϋπόθεση προηγούμενης γραπτής συναίνεσης όλων των δανειστών. Ο δανειολήπτης (δηλαδή η Ελλάδα) δεν μπορεί να αντιτάξει αντιρρήσεις στο ζήτημα αυτό. Επίσης, κατ’ εξαίρεση ένας δανειστής έχει δικαίωμα μονομερώς να εκχωρήσει ή και να μεταβιβάσει είτε μέρος των δικαιωμάτων του στο πλαίσιο ανακατανομής των συμμετοχών των δανειστών είτε οποιοδήποτε από τα δικαιώματά του στο κράτος-μέλος που είναι ο εγγυητής του.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι υπό όρους είναι δυνατό να εκχωρηθεί ή να «πουληθεί» το ελληνικό χρέος στην Τουρκία ή σε άλλες ενδιαφερόμενες χώρες.

Τιτλοποίηση δανείου

Δεδομένου ότι στους δανειστές συμπεριλαμβάνεται και η γερμανική τράπεζα KfW που θα δανειοδοτήσει την Ελλάδα με 22,3 δις ευρώ, το ελληνικό χρέος είναι δυνατό να τιτλοποιηθεί σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του δικαίου της ΕΕ και να αποτελέσει αντικείμενο διεθνών συναλλαγών καταλήγοντας στα χέρια κερδοσκόπων ή τρίτων χωρών.

Καταγγελία συμβάσεως

Σύμφωνα με το άρθρο 8, οι δανειστές μας μπορούν για συγκεκριμένους λόγους να καταγγείλουν τη δανειακή σύμβαση και να απαιτήσουν το ανεξόφλητο κεφάλαιο των δανείων ως άμεσα απαιτητό και πληρωτέο μαζί με τους δεδουλευμένους τόκους.

Λόγοι καταγγελίας είναι:

1. Αδυναμία εκ μέρους της Ελλάδας καταβολής οποιουδήποτε ποσού σε κάποιον από τους ως άνω δανειστές.

2. Αδυναμία τήρησης εκ μέρους της χώρας μας των υποχρεώσεων που απορρέουν από το Μνημόνιο Συνεννόησης. Δηλαδή σε περίπτωση μη εφαρμογής των διαφόρων αντιασφαλιστικών και αντιεργασιακών νόμων.

3. Οποιεσδήποτε παράνομες ή παραπλανητικές ενέργειες των ελληνικών Αρχών.

4. Μη εμπρόθεσμη εξόφληση εκ μέρους της Ελλάδας των οφειλών της προς το ΔΝΤ!!!

Δικαίωμα καταγγελίας ακόμη και αν η σύμβαση κριθεί παράνομη και άκυρη από το Δικαστήριο της ΕΕ!!!

Οι δανειστές μας, φοβούμενοι πιθανή ακύρωση της σύμβασης δικαστικά από το Δικαστήριο της ΕΕ λόγω προφανούς αντιθέσεώς της προς το δίκαιο της ΕΕ, θεωρούν την περίπτωση αυτή ως λόγο καταγγελίας της σύμβασης εκ μέρους τους. Έτσι το άρθρο 8 (1) (ε) της σύμβασης επιτρέπει την καταγγελία της σύμβασης σε περίπτωση που «οι υποχρεώσεις του Δανειολήπτη στο πλαίσιο της παρούσας Σύμβασης κρίνονται από οποιοδήποτε καθ’ ύλην αρμόδιο δικαστήριο ως μη δεσμευτικές ή εκτελεστές έναντι του Δανειολήπτη ή κρίνονται παράνομες από καθ’ ύλην δικαστήριο»!!!

Η αναστολή πληρωμών εκ μέρους της Ελλάδας αποτελεί λόγο καταγγελίας

Η κήρυξη αναστολής πληρωμών από την Ελλάδα θεωρείται επίσης λόγος καταγγελίας. Σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ. 1 (ε) της σύμβασης οι δανειστές δικαιούνται να καταγγείλουν τη σύμβαση σε περίπτωση που «Σχετικό Χρέος του Δανειολήπτη του οποίου το συνολικό ποσό κεφαλαίου υπερβαίνει τα 250 εκατ. ευρώ είναι υποκείμενο σε δήλωση αθέτησης υποχρεώσεων όπως ορίζεται σε κάθε όργανο διοίκησης ή τεκμηρίωσης του συγκεκριμένου χρέους και ως αποτέλεσμα μιας τέτοιας δήλωσης προκύπτει επίσπευση του εν λόγω χρέους ή μια εν τοις πράγμασι αναστολή πληρωμών».

Έτσι και με τη βούλα των ελληνικών Αρχών διαμηνύεται ότι υπάρχει περίπτωση κήρυξης στάσης πληρωμών εκ μέρους της Ελλάδας!!!

Από όλα τα παραπάνω προκύπτει επίσης ότι υφίσταται λόγος καταγγελίας της σύμβασης όχι μόνο για λόγους αναγόμενους στην ίδια τη σύμβαση, αλλά και αν δεν εξοφλεί η Ελλάδα τρίτους δανειστές και κυρίως το ΔΝΤ ή τους κατέχοντες ελληνικά ομόλογα Έλληνες ή ξένους!!!

Παραίτηση από δικαίωμα ασυλίας λόγω εθνικής κυριαρχίας

Σύμφωνα με το άρθρο 14.5 «ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος».

Μάλιστα, σύμφωνα με το σημείο 10 του υποδείγματος της νομικής γνωμοδότησης «ούτε ο δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας ή διαφορετικά λόγω της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης –συντηρητικής ή αναγκαστικής– ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια ή διαδικασία σχετικά με τη Σύμβαση».

Θα πρέπει στο σημείο αυτό να επισημανθεί ότι η ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας, ή για να χρησιμοποιήσουμε το σχετικό κείμενο της σύμβασης στην επίσημη αγγλική γλώσσα το οποίο αναφέρεται σε «immunity on grounds of sovereignty/immunity from jurisdiction», έχει δύο διαστάσεις.

Εκλαμβάνεται ως ασυλία δικαιοδοσίας και ως ασυλία εκτελέσεως.

Όπως επισήμανε ο καθηγητής Κώστας Μπέης, σε παλαιότερες εποχές ίσχυε η απόλυτη ασυλία των κρατών η οποία όμως στην πορεία περιορίστηκε στην ευθύνη του κράτους από τις λεγόμενες κυριαρχικές πράξεις του.

Δικαιοδοτική ασυλία

Ασυλία δικαιοδοσίας (δικαιοδοτική ασυλία) σημαίνει ότι ενόψει του διεθνούς εθίμου που έχει δημιουργηθεί και για την προστασία της αρχής της κυριαρχικής ισότητας των κρατών κανένα κράτος δεν μπορεί να εναχθεί παρά μόνο ενώπιον των δικών του δικαστηρίων, εξαιρουμένων ορισμένων περιπτώσεων.

Σύμφωνα με το άρθρο 14 της σύμβασης, οποιαδήποτε διαφορά σε σχέση με τη νομιμότητα, την ισχύ, την ερμηνεία ή την εκτέλεση της σύμβασης υποβάλλεται στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου της ΕΕ, οι αποφάσεις του οποίου είναι πλήρως δεσμευτικές και εκτελεστές από τα συμβαλλόμενα μέρη.

Δεδομένου όμως ότι σύμφωνα με το άρθρο 273 Συνθήκης για τη Λειτουργία της ΕΕ, το Δικαστήριο της ΕΕ κρίνει στην προκειμένη περίπτωση μόνο διαφορές μεταξύ κρατών-μελών της ΕΕ, η ελληνική παραίτηση από τη δικαιοδοτική ασυλία έγινε προκειμένου να μπορεί να εναχθεί η Ελλάδα ενώπιον δικαστηρίων άλλου κράτους-μέλους από τη δανείστρια γερμανική τράπεζα KfW. Ταυτόχρονα όμως σε περίπτωση εκχώρησης του χρέους σε τρίτους ή σε περίπτωση τιτλοποίησής του και μεταβίβασής του σε τρίτους, τότε η άρση της δικαιοδοτικής ασυλίας της Ελλάδας σημαίνει ότι η χώρα μπορεί να ενάγεται πλέον νομίμως ενώπιον κάθε αλλοδαπού δικαστηρίου!!!

Ασυλία εκτελέσεως

Ασυλία εκτελέσεως σημαίνει απαγόρευση αναγκαστικής εκτέλεσης (κατάσχεση, πλειστηριασμό κ.λπ.) κατά της δημόσιας περιουσίας ενός κράτους, δηλαδή εκείνων των περιουσιακών στοιχείων τα οποία εξυπηρετούν δημόσιους σκοπούς. Ήδη με βάση το δημόσιο διεθνές δίκαιο αλλά και το ελληνικό δίκαιο επιτρέπεται η αναγκαστική εκτέλεση για χρηματικές απαιτήσεις κατά της ιδιωτικής περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου. Πρέπει όμως να επισημανθεί ότι στην περίπτωση αυτή επιτρέπεται η αναγκαστική κατάσχεση μόνο όσων περιουσιακών στοιχείων του κράτους επιτρέπεται αντίστοιχα και η μεταβίβαση κατά τους κανόνες του ουσιαστικού δικαίου.

Έτσι δεν επιτρέπεται, σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο, η κατάσχεση πραγμάτων εκτός συναλλαγής στα οποία περιλαμβάνονται κοινά σε όλους πράγματα (π.χ. θάλασσα), κοινόχρηστα πράγματα (π.χ. νερά με αέναη ροή, πλατείες, λιμάνια, μεγάλες λίμνες) και πράγματα που εξυπηρετούν δημόσιους σκοπούς, όπως νοσοκομεία κ.λπ.

Σύμφωνα με το εθιμικό δημόσιο διεθνές δίκαιο, στις περιπτώσεις που υπάρχει δικαιοδοτική ασυλία η οποία εμποδίζει τα εθνικά δικαστήρια να δικάσουν αγωγή εναντίον αλλοδαπού δημοσίου, υπάρχει αντιστοίχως και ασυλία αναγκαστικής εκτελέσεως. Ταυτόχρονα όμως «η παραίτηση του ξένου κράτους από τη δικαιοδοτική ασυλία του δεν αρκεί για να μην ισχύει αντιστοίχως η ασυλία (του) αναγκαστικής εκτέλεσης, για την άρση της οποίας απαιτείται αυτοτελής παραίτησή του».

Για το λόγο αυτό οι δανειστές μας επέβαλλαν να παραιτηθούμε τόσο από τη δικαιοδοτική ασυλία όσο και από την ασυλία εκτελέσεως.

Το γεγονός όμως ότι στη δανειακή σύμβαση εφαρμόζεται το αγγλικό δίκαιο σε συνδυασμό με την ελληνική παραίτηση από τη δικαιοδοτική ασυλία και την ασυλία εκτελέσεως μπορεί να οδηγήσει, όπως επισήμανε ο συνάδελφος Κώστας Χρυσόγος7, ακόμη και το κτίριο της ελληνικής Βουλής ή και υπό παραγγελία πολεμικά αεροπλάνα να μπορούν να κατασχεθούν από τρίτους δανειστές μας που θα αντλούν δικαιώματα από την παραπάνω δανειακή σύμβαση ή μπορεί να εμφανιστούν ως υπερθεματιστές στους σχετικούς πλειστηριασμούς.


Σ' όλη αυτή τη μετακαπιταλιστική μανέστρα, προσθέστε ολίγον από τον τρόμο με τον οποίον αντιμετωπίζουν τα ευρωπαϊκά ανακτοβούλια το ενδεχόμενο μιας ιταλικής..."ελλαδοποίησης", συν μια πίκα από το διαφαινόμενο ντόμινο στις αντιδράσεις Πορτογαλίας κι Ισπανίας.
Και στο βάθος, ν' ακούγονται οι πένθιμες καμπάνες της γαλλικής υποβάθμισης, οι Αμερικανοί που χάνουν δισεκατομμύρια με τα σκαμπανεβάσματα του ευρώ -κι αλίμονό τους, αν τυχόν καταρρεύσει η ευρωζώνη- κι ο Κινέζος που...πήρε τα λεφτά του και τρέχει!
Δεν ξέρω αν οι ΓΑΠ και Σαμαράς το πράττουν συνειδητά -το πιθανότερο είναι πως το πράττουν εντελώς ασυνείδητα- πάντως κάθε ημέρα που περνάει, χωρίς η Ελλάδα να επικυρώνει την "λεόντειο σύμβαση", που θα την καταστήσει τελεσίδικα προτεκτοράτο, οδηγούν την Ευρώπη σε μια, αρχαιοελληνικού τύπου, "κορύφωση" του δράματος. Ενδεχομένως και σε μια κάθαρση.
Όπως και νά 'χει, είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι την Ελλάδα, κι εμάς φυσικά, δεν την συμφέρει σε καμιά περίπτωση η επικύρωση της απεχθούς σύμβασης της 26-27/10. Άλλωστε, αν ήταν τόσο "συμφέρουσα" για εμάς η σύμβαση αυτή -που στην πραγματικότητα "κουρεύει" μόλις ένα 15% του δημόσιου χρέους της Ελλάδας και μάλιστα κυρίως εις βάρος των ελληνικών τραπεζών και των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων- δεν θα λύσσαγε, κυριολεκτικά, ο γαλλογερμανικός "άξονας", και τα ιερατεία των Βρυξελλών, των ΗΠΑ και του ΔΝΤ, για να επικυρωθεί άμεσα και μάλιστα με τις υπογραφές όλων των ελληνικών κοινοβουλευτικών κομμάτων! Δεν πιστεύω να το φάγατε, πως έχουν καμιά καούρα τα λυκόρνια για να μας...σώσουν.
Η διαβόητη συμφωνία της 26-27/10 θα μπορούσε κάλλιστα να μεταφραστεί ως εξής:
Η Ελλάδα "μετρήθηκε, ζυγίστηκε και κοστολογήθηκε" έναντι 8 δις ευρώ και μάλιστα...δανεικών!
Ή έτσι θέλουν κάποιοι να νομίζουν.
Κατακλείδα:


Αυτό που πρέπει άμεσα να πράξει η Ελλάδα, μέσω του πολιτικού της οργανισμού, είναι να πάει στην κάλπη. Πριν επικυρωθεί οποιαδήποτε "λεόντειος" συμφωνία, πριν καταστεί, οριστικά και αμετάκλητα, η Ελλάδα προτεκτοράτο. Αντί να δώσουμε "χρόνο" στην Γερμανία και στη Γαλλία, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να δώσουμε χρόνο στους εαυτούς μας.
Σημειώστε ότι, κατά τη γνώμη πολλών αναλυτών, η Ιταλία δεν θ' αντέξει στην πίεση των "αγορών". Κι αν, κατά Σόιμπλε, μιλώντας με οικονομικούς όρους "η Ιταλία δεν είναι ίδια περίπτωση μ' εκείνη της Ελλάδας", μιλώντας με πολιτικούς όρους η Ιταλία είναι απείρως πιο δύσκολο "κέρατο" απ' το ελληνικό. Αν πέσει και η Ιταλία στο "καθοδικό σπιράλ του θανάτου" των "αγορών" και της τρόικας, είναι σίγουρο πως δεν θα κάνουν οι Ιταλοί τα χατηράκια των Σαρκοζί και Μέρκελ. Κι αν κάνει το "μπαμ" η Ιταλία, πάει καλιά της η ευρωζώνη, πράγμα που για μας θα είναι πραγματικό ευτύχημα. Όσο για το "τρομακτικό ενδεχόμενο" να επιστρέψει η Ελλάδα σε εθνικό νόμισμα (δραχμή), μην τρώτε μερικοί αμάσητη την προπαγάνδα όσων έχουν να χάσουν σεντούκια με λιρίτσες από μια τέτοια εξέλιξη (και φυσικά των αργυρώνητων γραφίδων και παπαγάλων τους). Ακόμα κι ο ίδιος ο ΓΑΠ σκέφτηκε σοβαρά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Βεβαίως, η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα απαιτεί σοβαρή προετοιμασία και στρατηγικό σχεδιασμό, ένας σχεδιασμός που πράγματι θα απαιτούσε ευρύτερη πολιτική και κοινωνική συναίνεση, ωστόσο θα έλυνε οριστικά τον γόρδιο δεσμό του ελληνικού (και όχι μόνον) "προβλήματος" και θα οδηγούσε ταχύτατα την Ελλάδα σε τροχιά ανάκαμψης κι ανάπτυξης. Σε περίπτωση, μάλιστα, που αυτό συνέβαινε "αναγκαστικά", λόγω διάλυσης της ευρωζώνης, θα σήμαινε αυτόματη μετατροπή του ελληνικού δημόσιου χρέους σε δραχμές! Ίσως, μάλιστα, αυτή είναι ακριβώς η...πρεμούρα του γαλλογερμανικού "άξονα", να θέσουν αρχικά την Ελλάδα, και στη συνέχεια όλες τις υπερχρεωμένες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, υπό τον ζυγό "λεόντειων" συμβάσεων, οι οποίες θα "σιγουρέψουν" τα χρέη των χωρών αυτών.
"Ποιος ωφελείται;"
Αυτό είναι, εν τέλει, το ερώτημα το οποίο πρέπει νά 'χουμε κάθε φορά κατά νου, όταν ξένοι και ντόπιοι "σωτήρες" γυρεύουν να μας..."σώσουν", επινοώντας νέες φάμπρικες απάτης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: