Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Τελικά, μήπως χάσαμε;




Ασφαλώς και δεν χάσαμε, αντίθετα, σίγουρα κερδίσαμε.
Στην πατρίδα μας συνέβησαν, τους τελευταίους δυο, προεκλογικούς, μήνες, τεκτονικές πολιτικές μετακινήσεις, μια πολιτική αλλαγή τόσο σημαντική κι ουσιαστική, που σηματοδοτεί μια νέα πολιτική εποχή.
Πέρα απ' τα φουσάτα των γνωστών τηλεπολιτών, ο μέσος νους καταλαβαίνει εύκολα πως, μετά την 6/5 και πολύ περισσότερο μετά την 17/6, τίποτα πια δεν είναι ίδιο στην Ελλάδα.
Ναι, οι οπισθοφυλακές της συστημικής παράγκας κατάφεραν να ρίξουν ένα τελευταίο, πάρθιο βέλος στην ελληνική κοινωνία.
Ναι, η προπαγανδιστική λαίλαπα "σοκ και δέος", αυτός ο πρωτοφανής πόλεμος κατατρομοκράτησης της ελληνικής κοινωνίας (δεν γνωρίζω αν έχει υπάρξει αντίστοιχο παράδειγμα στην νεώτερη ιστορία του δυτικού κόσμου), κατάφερε να "ταΐσει" την κάλπη με φόβο. 
Ορδές ολόκληρες από αργυρώνητα παπαγαλάκια, στρατιές χαλκείων και σκυβάλων, ενωμένες εταιρείες πολιτικών πραματευτάδων, εξωνημένοι πεμπτοφαλαγγίτες, μαφίες κατσαπλιάδων-εργολάβων του δημοσίου (απ' αυτούς που τάχαμου καμώνονται τους σοβαρούς επιχειρηματίες κι επιρρίπτουν το "κρίμα" της κρίσης στην ελληνική κοινωνία, ενώ είναι παγκοίνως γνωστό, τουλάχιστον για όσους δεν είναι τελειωμένοι εγκεφαλικώς νεκροί, ότι την Ελλάδα την έφερε στα γόνατα η συμμορία αυτών ακριβώς των κρατικοδίαιτων απατεώνων τη συνεργεία των πολιτικών τους θεραπαινίδων), συνασπισμένο όλο το ευρωπαϊκό και διεθνές ιερατείο των τραπεζιτών και των αγοραίων κοράκων, τέλος πάντων, όλη η καταχθόνια "Ιερά Συμμαχία" της εποχής μας έπεσε λυσσασμένη πάνω στον λαό μας και κατάφερε...αλήθεια, τι ακριβώς κατάφερε;
Κατάφεραν, όλοι αυτοί οι μούργοι, να τρομάξουν ένα τμήμα του λαού μας και να του αποστερήσουν την ελεύθερη βούληση ή μάλλον την λογική. 
Γιατί δεν μπορεί να είναι λογική μια απόφαση να γίνει κάποιος εθελοντής δούλος κι αυτόχειρας (κι όχι αναγκαστικά μ' αυτή την σειρά).
Κι έτσι, νομίζουν πως κέρδισαν χρόνο για να ολοκληρώσουν την φάμπρικα της απάτης και της προδοσίας. Ετοιμάζονται να πετάξουν, κατά τα φαινόμενα, και κάποιο κοκαλάκι στο τρομοκρατημένο πόπολο, δια μέσου της εντεταλμένης μαριονέτας· "επιμήκυνση" το λένε κατ' ευφημισμό. 
Επιμήκυνση τίνος; 
Της δολοφονίας τους ελληνικού λαού και της Ελλάδας. Μάλλον βασανιστήριο θα έπρεπε να το λένε.
Ο κοινός νους γνωρίζει ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές του αποπληθωρισμού, που επιβάλλει σε όλον τον ευρωπαϊκό Νότο η Γερμανία (ή μάλλον οι πολύ συγκεκριμένες ελίτ που καθορίζουν σε απόλυτο βαθμό τις γερμανικές πολιτικές), και τις επιβάλλει γιατί θησαυρίζει πάνω στην δυστυχία του Νότου (είναι η περιβόητη ανισομερής καπιταλιστική ανάπτυξη, που τόσο αναλυτικά έχει περιγράψει ο Μαρξ - ουπς!, ξέχασα, δεν κάνει να ομιλούμε περί Μαρξ γιατί ερεθίζουμε τους νεοφιλελεύθερους μαθητευόμενους μάγους) και που τώρα βιώνουμε στο πετσί μας κι εμείς οι (κάποιοι, όχι όλοι) Ευρωπαίοι (μέχρι χτες, που την βίωναν κάτι "απίθανοι" ασιατικοί και αφρικανικοί λαοί, το αποκαλούσαμε αυτάρεσκα: "εκπολιτισμό κι εκδημοκρατισμό"), ο κοινός νους γνωρίζει, τέλος πάντων, ότι όλη αυτή η νεοταξική φάμπρικα δεν είναι μόνον αποδεδειγμένα αδιέξοδη και καταστροφική, αλλά με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί στον κοινωνικό αφανισμό τον λαό μας και στο σβήσιμο απ' τον χάρτη την πατρίδα μας. 
Ο κοινός νους. 
Ο άνους απλώς δεν καταλαβαίνει τίποτα, πέρα από κάνα "ΟΥΓΚ" κι αυτό στα γερμανικά. 
Είναι δύσκολο, πάρα πολύ δύσκολο να αποβάλλει ο άνους τον εγγενή ραγιαδισμό του ρωμαίικου γονότυπου. Είναι πολύ δύσκολο για κάποιους νεοέλληνες να σκεφτούν λογικά. Τους αρκεί να "σκέφτονται" κοπαδιστί ή να μην σκέφτεται καθόλου. Αυτό το τελευταίο, α μάλιστα, είναι ό,τι πρέπει για μερικούς νεοέλληνες τηλεπολίτες.
Ωστόσο, είπα στη αρχή ότι δεν χάσαμε, αντίθετα, σίγουρα κερδίσαμε.
Γιατί αυτό;
Γιατί ένα πολύ μεγάλο και ικανό τμήμα του λαού μας έπραξε. Και πράττω σημαίνει δημιουργώ, κάνω κάτι καινούργιο.

Είναι εξαιρετικά διαφωτιστικά τ' αποτελέσματα των εκλογών της 17/6 σε απόλυτους αριθμούς.
Κατ' αρχάς, επί των ψηφισάντων και με αναγωγή, η ποσοστιαία διαφορά ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ ανέρχεται μόλις σε 2,77%, άλλως σε περίπου 170.000 ψήφους. 
Αν και οι μερικοί άφρονες πανηγυρίζουν την "μεγαλειώδη" νίκη του κόμματός τους, στην πραγματικότητα μιλάμε για ισοπαλία. 
Αν σκεφτεί κάποιος δε, ότι η ΝΔ είναι ένα κόμμα με μακρά σχέση εξουσίας, κι ασφαλώς μ' έναν μπετοναρισμένο κομματικό στρατό, μιλάμε μάλλον για μια σημαντική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, που όχι μόνον διατήρησε την εκλογική δύναμη που συγκέντρωσε στις εκλογές του Μαΐου, αλλά την αύξησε σ' ένα ποσοστό της τάξης του 62%!
Πάμε τώρα στους αριθμούς.
Σε σχέση με τι εκλογές του Μαΐου, στην ΝΔ "επαναπατρίστηκαν" περίπου 630.000 ψηφοφόροι.
Άσχετα με τα σχεδόν σουρεαλσιτικά αποτελέσματα των "ερευνών" από τα exit polls, κατά τη γνώμη μου οι μισοί σχεδόν απ' αυτούς προέρχονται απ' τις "δεξαμενές" κυρίως των ΑΝ.ΕΛ., αλλά και του ΛΑΟΣ. Επίσης, "επαναπατρίστηκε" ένας μικρός αριθμός ψηφοφόρων απ' την ΧΑ, καθώς κι απ' την ΔΗΣΥ και τους Μανοτζήμερους. Τέλος, κατά τη γνώμη μου, η ΝΔ καρπώθηκε ένα σημαντικό κομμάτι των νέων διαρροών του ΠΑΣΟΚ (τάξης μεγέθους 25%).
Θα τα δούμε αυτά αναλυτικά πιο κάτω.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να προσελκύσει σχεδόν 595.000 νέους ψηφοφόρους. 
Κατά τη γνώμη μου, ένα μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων αυτών προήλθε κυρίως απ' το ΚΚΕ και τους ΟΙΚ.ΠΡΑΣ., αλλά κι απ' το ΠΑΣΟΚ.
Το ΠΑΣΟΚ υπέστη νέα καθίζηση, χάνοντας άλλους 80.000 ψηφοφόρους απ' τις εκλογές του Μαΐου.
Το μεγαλύτερο κομμάτι των ψηφοφόρων αυτών κατευθύνθηκε προς τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ. 
Πάντως, η αλήθεια είναι πως στην Ιπποκράτους περίμεναν ακόμα χειρότερα αποτελέσματα. Κατά μια έννοια, το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να διατηρήσει την "βάση" των εκλογών του Μαΐου κι έτσι...κατάφερε να διεκδικήσει έναν (ανοίκειο) ρόλο στην "επόμενη μέρα"  για την συγκρότηση κυβέρνησης με την ΝΔ. Βέβαια, αυτή τη φορά θα παίξει τα ρέστα του.
Οι ΑΝ.ΕΛ. ήταν ένα απ' τα δυο κόμματα, το άλλο είναι το ΚΚΕ, που υπέστη μια απ' τις μεγαλύτερες φθορές στις χθεσινές εκλογές. 
Έχασε σχεδόν 209.000 ψηφοφόρους, ήτοι περίπου το 30% της εκλογικής του δύναμης. Κατά τη γνώμη μου, οι ψηφοφόροι αυτοί πήγαν σχεδόν μονοκούκι στη ΝΔ.
Η ΧΑ διατήρησε σχεδόν ανέπαφες τις εκλογικές της δυνάμεις, καταγράφοντας "απώλειες" μόλις 16.000 ψηφοφόρων, που κατά τη γνώμη μου πήγαν κι αυτές μονοκούκι στην ΝΔ. Πράγμα που σημαίνει ότι παγιώνεται σε μια μερίδα του εκλογικού σώματος μια τάση. 
Οι χρυσαυγίτες, καλώς κακώς, κατά τη γνώμη μου πολύ κακώς, ήρθαν για να μείνουν.
Η ΔΗΜ.ΑΡ. ήταν το πιο σταθερό κόμμα ανάμεσα στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις. Με μόλις 2.000 "απώλειες" δείχνει να είναι πια "συμπαγής" και, κατά τη γνώμη μου, στο "ταβάνι" των δυνατοτήτων της. Ούτε χάνει, ούτε προσελκύει ψηφοφόρους.
Λαμβάνοντας το...μήνυμα των εκλογών της 17/6, αποφάσισε να παίξει τον ρόλο του αριστερού ψάλτη σ' ένα κακέκτυπο της κυβέρνησης Παπαδήμου.
Το ΚΚΕ πήρε την...πανταχούσα των εκλογών αυτών. 
Με μια δραματική πτώση του ποσοστού του κατάφερε να χάσει σχεδόν τους μισούς ψηφοφόρους απ' όσους το επέλεξαν στις εκλογές του Μαΐου, ήτοι 259.000 ψήφους! Κατά τη γνώμη μου, η συντριπτική πλειονότητα των ψηφοφόρων αυτών στράφηκαν προς τον ΣΥΡΙΖΑ.
Οι Μανοτζήμεροι πήραν...γκάγκαλα!  (έστιν δίκης οφθαλμός)
Κατάφεραν να χάσουν (αθροιστικά) σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές 152.000 ψηφοφόρους, ήτοι το 54% της εκλογικής τους απήχησης. Κατά τη γνώμη μου, οι ψήφοι αυτές πήγαν μονοκούκι στην ΝΔ.
Η ΔΗΣΥ δεν συμμετείχε, ασφαλώς, στις εκλογές της 17/6, οπότε η συντριπτική πλειονότητα των 161.000 ψηφοφόρων του Μαΐου που την είχαν επιλέξει, πρέπει να πιστωθούν σχεδόν μονοκούκι στην ΝΔ.
Το ΛΑΟΣ βάρεσε οριστική διάλυση, καταγράφοντας απώλειες άλλων 86.000 ψηφοφόρων, ήτοι περίπου της μισής του εκλογικής δύναμης. Και αυτές οι ψήφοι πήγαν, κατά τη γνώμη μου, σχεδόν μονοκούκι στη ΝΔ.
Οι ΟΙΚ.ΠΡΑΣ. καταβαραθρώθηκαν, χάνοντας περίπου τα 3/5 της εκλογικής τους απήχησης, ήτοι 131.000 ψηφοφόρους, που, κατά τη γνώμη μου, κατευθύνθηκαν μαζικά προς ΣΥΡΙΖΑ.

Σε γενικές γραμμές,  οι εκλογές της 17/6 έδειξαν, κατά τη γνώμη μου, ότι η ΝΔ χτύπησε "ταβάνι".
Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνει μια ολοένα αυξανόμενη δυναμική και μάλιστα στο πιο δυναμικό και παραγωγικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, δηλαδή στην νεολαία.
Δεδομένου ότι η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜ.ΑΡ φροντίζει να...υπενθυμίζει στο κοινωνικό σώμα τι ακριβώς συνέβη κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα, και σαφαλώς θα επιβάλλει μια πρωτοφανή πολιτική λιτότητας, ύφεσης, κοινωνικής απορρύθμισης, εξαθλίωσης, φτώχειας κι υποτέλειας, θα ξαναδούμε σε όλο της το...μεγαλείο την τροϊκανή και γερμανική αποικιακή επιβολή, δεδομένου, τέλος πάντων, ότι η συγκυβέρνηση των πρασινομπλέ εταίρων, με μια εσάνς ρόζ, αντί μαύρου, αυτή τη φορά, δεν θα έχει απολύτως καμιά διαφορά απ' τις προηγούμενες κυβερνήσεις (ΓΑΠ και Παπαδήμου), πολύ σύντομα το κοινωνικό σώμα θα αντιληφθεί τι μεγαλειώδη (παγκοσμίως γνωστή ελληνική λέξη, που αρχίζει από "μα" και τελειώνει σε "λακία") έκανε ακόμα μια φορά (η προηγούμενη ήταν όταν, μαύρισε τον εκ Ραφήνας οκνηρό μεν, έδωσε αυτοδυναμία στον "λεφτά υπάρχουν" δε).
Όμως, τα κόζια έχουν αλλάξει και μάλιστα οριστικά. 
Τώρα πια ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταγράψει μια ευρύτατη λαϊκή βάση και μια δυναμική, που τον τοποθετεί στην κεντρική πολιτική σκηνή, όχι πλέον σαν κόμμα διαμαρτυρίας, αλλά σαν εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Το επόμενο διάστημα θα (πρέπει να) είναι εξαιρετικά δημιουργικό και παραγωγικό για τον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να κατασταλάξει τις πολιτικές του και να πάψει να εμφανίζει αυτό το αλαλούμ απόψεων και γνωμών (που κατά τη γνώμη μου του στοίχισε την εκλογική νίκη), καθώς επίσης και για να παγιώσει την σχέση του με την εκλογική του βάση, κυρίως μέσα από διάφορες μορφές λαϊκής κι εργατικής πάλης.
Εν κατακλείδι, η γνώμη μου είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ κατέγραψε μια καταπληκτική εκλογική νίκη στις χθεσινές εκλογές. 
Κι αν δεν κατάφερε να κόψει το νήμα πρώτος, αυτό οφείλεται σε διάφορες "παιδικές κι εφηβικές ασθένειες", που τώρα θα έχει όλο τον χρόνο για να θεραπεύσει. 
Οι επόμενες εκλογές δεν θ' αργήσουν, κατά τη γνώμη μου θα γίνουν το πολύ μέχρι την άνοιξη του '13, και μέχρι τότε πρέπει νά 'μαστε απολύτως έτοιμοι και προετοιμασμένοι σε όλα τα επίπεδα, ώστε να πειστούν ακόμα περισσότεροι, και ικανοί, ψηφοφόροι, ότι η Αριστερά γενικότερα δεν αποτελεί μια ανερμάτιστη αγκιτάτσια για "ν' ανέβουμε στα κεραμίδια", αλλά μια σοβαρή και μελετημένη, εναλλακτική πρόταση εξουσίας, που εγγυάται ένα καλύτερο μέλλον τόσο για τον λαό μας μας, όσο και για την πατρίδα μας.
Στις 6/5, πολλώ δε μάλλον στις 17/6, άνοιξε μια δυναμική στον τόπο μας. 
Το πιο δημιουργικό και παραγωγικό κομμάτι του λαού μας χειραφετήθηκε πολιτικά σε μεγάλο βαθμό κι αυτή είναι μια διαδικασία μη αναστρέψιμη. Από 'δω και πέρα, μόνο προς τα εμπρός μπορούμε να πάμε. Και θα πάμε. 
Άλλωστε, δεν θ' αργήσουν να βαρέσουν τα πένθιμα σήμαντρα για την κυβερνητική εταιρεία, ό,τι κι αν μηχανευτεί για να χαλκεύσει την λαϊκή ετυμηγορία. 
Σκεφτείτε τούτο: επί δυο μήνες η Ελλάδα πάλεψε στην κάλπη, μόνο και μόνο για να επιβάλλουν κάποιοι εκ νέου μια κυβέρνηση τύπου Παπαδήμου, με μπλε πρόσημο αυτή την φορά.
Κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν να μας κοροϊδεύουν συνέχεια, αλλά μάλλον δεν έχουν αντιληφθεί τίποτα.

ΥΓ: Έεεει, εκεί στον Περισσό. ΟΚ, ευχαριστημένοι τώρα; Όλα καλά; 
Μήπως να ξαναδείτε τη ρότα, γιατί δεν είναι στραβός ο γυαλός, ρε παιδιά, πώς να το κάνουμε δηλαδή;

Δεν υπάρχουν σχόλια: