Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Βρε άι σιχτίρ!


15 δις έχει βγάλει μέχρι τώρα η Γερμανία απ' την "ελληνική κρίση". Θέλετε μήπως να μάθετε πού πηγαίνουν;

Στη Γερμανία δίνουν αυξήσεις 6,3% στους δημοσίους υπαλλήλους.
Αλιεύθηκε από το iefimerida

Δύο εκατομμύρια εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα στη Γερμανία θα πάρουν αύξηση 6,3% σύμφωνα με αξιωματούχο που εκπροσωπούσε την κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις με το συνδικάτο ver.di. των εργαζόμενων στο γερμανικό δημόσιο.

Η συμφωνία αυτή τερματίζει μια εργατική διαφορά που είχε προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στη λειτουργία των υπηρεσιών σε όλη τη χώρα τις τελευταίες εβδομάδες.

Ο υπουργός Εσωτερικών Χανς Πέτερ Φρίντριχ που ηγείτο των συνομιλιών της κυβέρνησης με το συνδικάτο ver.di ανακοίνωσε τη συμφωνία σήμερα το πρωί, ύστερα από ολονύχτιες μισθολογικές διαπραγματεύσεις στο Πότσνταμ, ένα προάστιο του Βερολίνου.

Το συνδικάτο ver.di, ένα από τα μεγαλύτερα στη Γερμανία που εκπροσωπεί δύο εκατομμύρια εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα, διεκδικούσε αύξηση 6,5%. Το συνδικάτο είχε απορρίψει κυβερνητική πρόταση για αύξηση 3,3%.

Η συμφωνία τερματίζει την απειλή για μεγαλύτερες κινητοποιήσεις ύστερα από τις προειδοποιήσεις για συνέχιση των απεργιών που ήδη προκάλεσαν σοβαρά προβλήματα στην μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης. Συνολικά για περίπου 9 εκατομμύρια γερμανούς εργαζόμενους διεξάγονται φέτος διαπραγματεύσεις, με τα συνδικάτα να διεκδικούν αυξήσεις αποδοχών.
(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Την ίδια ώρα που στην πατρίδα μας έχει εξαπολυθεί ένα πρωτοφανές πογκρόμ εναντίον μισθωτών και συνταξιούχων, την ίδια ώρα που ο Έλληνας εργαζόμενος έχει καταντήσει κουλής, την ίδια ώρα που η Ελλάδα αργοπεθαίνει, μια χώρα 1,2 (επισήμως καταγεγραμμένων) ανέργων και τουλάχιστον άλλων 2 εκατομμυρίων "μερικώς απασχολήσιμων", την ίδια ώρα που η κατοχική κυβέρνηση του γραικυλιστάν μειώνει το επίδομα ανεργίας και θεσπίζει μισθούς πείνας (κυριολεκτικά), την ίδια ώρα που οι εντεταλμένοι υπάλληλοι των Βρυξελλών και του Βερολίνου, που τάχα μου καμώνονται τους Έλληνες κυβερνήτες, ετοιμάζουν αθρόες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, την ίδια στιγμή που τα Ελληνόπουλα λιποθυμούν στα σχολεία απ' την πείνα κι ο ανθός της ελληνικής νιότης ξενιτεύεται κατά χιλιάδες, την ίδια στιγμή που στους γέροντες, τους ασθενείς και τους μη προνομιούχους της μπανανίας θα χορηγούνται γενόσημα αντί φαρμάκων, την ίδια στιγμή που οι άθλιες πολιτικές μαριονέτες του γραικυλιστάν ετοιμάζουν μείωση κατά 22% στις αποζημιώσεις λόγω απόλυσης, κι αυτές "αν, όταν κι εφόσον", την ίδια ώρα που χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο κάθε μέρα κι οι ελεύθεροι επαγγελματίες ζουν μέσα στον καθημερινό ζόφο μιας οικονομίας ανύπαρκτης κι ενός εχθρικού και ληστρικού κράτους, την ίδια στιγμή που η πατρίδα μας υποδουλώνεται και ξεπουλιέται κι ο λαός μας αφανίζεται, την ίδια αυτή ώρα η Γερμανία της "δημοσιονομικής σταθερότητας" δίνει -και πολύ καλά κάνει- 6,3% αύξηση στους 2 εκατομμύρια δημοσίους υπαλλήλους της.
Τ' ακούτε μωρέ;
Εκεί πάνε οι θυσίες μας, έτσι ανταλλάσσεται το αίμα του λαού μας και το ξεπούλημα της χώρας μας: με κοινωνική ανάπτυξη στη Γερμανία!
Το δέχεστε αυτό, μπορείτε, μπορούμε να ζήσουμε μ' αυτό το βάρος;
Να ξέρουμε ότι οι άνθρωποι δίπλα μας, εμείς οι ίδιοι, όλοι μας, βυθιζόμαστε στην απόλυτη εξαθλίωση, ότι μας κάνουνε κουλήδες, κι η πατρίδα μας ξεπουλιέται μπιρ παρά για να κονομήσουν τα κοράκια της αγοράς, οι τραπεζίτες, οι Γερμανοί κι οι συστημικές θεραπαινίδες του πολιτικού μας συστήματος, την ίδια ώρα που το αίμα του λαού μας γίνεται ανάπτυξη κι ευημερία των Γερμανών;
Δεν μας εξαπάτησαν αρκετά, μωρέ, δεν είναι ώρα πια για να τους στείλουμε στο διάολο;

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

Και σιγά να μη σου πουν...


Πείτε μου Κε βουλευτά, Κε υπουργέ, Κε πολιτικάντη
Αλιεύθηκε από το ixnilasies

Συγγνώμη για την ενόχληση
Μάλλον σας χαλάω τον σχεδιασμό της προεκλογικής στρατηγικής σας τέτοιες μέρες, αλλά με πνίγουν ερωτήματα.
Πολλά ερωτήματα, ζόρικα ερωτήματα

Πείτε μου Κε υπουργέ, Κε βουλευτά, Κε πολιτικάντη
Δημόσιος υπάλληλος είμαι, καθηγητής στο επάγγελμα, μάλλον το ίδιο και στην ψυχή πια,
δεν έχω υποστήριξη από τον εργοδότη μου και οι καιροί είναι δύσκολοι
Δώστε μου την συμβουλή σας, δώστε μου τα φώτα σας

Πείτε μου Κε υπουργέ, Κε βουλευτά, Κε πολιτικάντη
Βλέπω μαθητές να μου έρχονται μαστουρωμένοι για μάθημα,
Κυνηγάω εξωσχολικούς που μπουκάρουν για να γκομενίσουν ή να κάνουν ποιος ξέρει τι νταλαβέρια πηδώντας τα κάγκελα που εδώ και χρόνια κανείς δεν ενδιαφέρεται να τα ψηλώσει λίγο και ένας μονάχα φύλακας που έχουμε δεν φτάνει
Προσπαθώ να αναπληρώσω άφαντους πατεράδες, πεθαμένους αδερφούς, χαμένους φίλους
Έχω μαθήτριες που είναι στα όρια της κατάθλιψης αφού η ανέχεια και ο θάνατος είναι η καθημερινή τους συντροφιά,

Πείτε μου Κε υπουργέ, Κε βουλευτά, Κε πολιτικάντη
Βλέπω συναδέλφους που έχουν αδυνατίσει αφύσικα μέσα σε δύο μήνες, θέλω να τους κεράσω καφέ και δεν έχω, τους βλέπω να μαραζώνουν που έχουν τα παιδιά τους άρρωστα αλλά δεν έχουν λεφτά να πάνε σε παιδίατρο επειδή οι παιδίατροι που ξέρουν δεν συνεργάζονται με ταμεία πια και δεν τους περισσεύουν τριάντα ευρώ
Έχω παπούτσια τρύπια και τρέμω μην τα πάρουν χαμπάρι οι μαθητές μου
Βλέπω μαθητές να μοιράζονται τυρόπιτα και κουλούρι
Έρχονται με τα πόδια από μακριά, επειδή δεν έχουν ούτε για το εισιτήριο
Κουβαλάνε ψυχολογικά προβλήματα και δεν μπορούμε να βοηθήσουμε
Δεν θα πάμε εκδρομές φέτος, αφού οι γονείς τους δεν αντέχουν οικονομικά, ούτε καν στους σχολικούς περιπάτους δεν έρχονται για να μην αναγκαστούν να αγοράσουν καφέ και εισιτήρια

Πείτε μου Κε βουλευτά, Κε υπουργέ, Κε πολιτικάντη·
Βλέπω και βιώνω βία από παιδιά κάθε μέρα, σε μορφές που δεν μπορούσα να φανταστώ.
Προχθές πηδώντας την μάντρα με απείλησε ένα βαποράκι περίπου είκοσι ετών, πως θα με πετύχει έξω με σιδηρογροθιά και το βούλωσε όταν του σφύριξα μέσα από τα δόντια μου πως δεν ξέρει πόση νύχτα κουβαλάω πίσω μου
Μετά γύρισα σπίτι μου και προσπάθησα να χαμογελάω στα παιδιά μου ενώ με την άκρη του ματιού μου κοίταζα να δω ποιος λογαριασμός έχει μείνει ληγμένος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, για να πάω να τον πληρώσω με τα λεφτά από τα κάλαντά τους

Πείτε μου Κε βουλευτά, Κε υπουργέ, Κε πολιτικάντη·
Το κράτος μου χρωστά χρήματα από νόμιμη και δηλωμένη εργασία αλλά δεν μου τα δίνει.
Μου ζητάει χαράτσια όμως, μου μειώνει τον μισθό, προσπαθεί διαρκώς να μου τσακίσει την αξιοπρέπεια
Τι να κάνω, πείτε μου καλοί μου άνθρωποι;
Με κάνατε να χρωστάω και εσείς μου κόβετε κι άλλα
Δεν πεινάω ακόμη αλλά μαραζώνω από το βάρος της ευθύνης απέναντι στα παιδιά μου και στα παιδιά του κόσμου.
Το δικό σας το σινάφι με ποιο θράσος κυκλοφορεί ακόμη;
Και κάνει αστειάκια σε «καλά» εστιατόρια τύπου «Ε, τι φάγαμε πια; Ούτε μια σύνταξη…»;
Ελπίζω να μην είναι αληθές αυτό και να είναι μια κακοήθεια, γιατί αν αληθεύει, μετά πώς να μην έρθει σε σύγκρουση η ιδιότητά μου με την αρμόζουσα και επιδεικνούμενη συμπεριφορά μου;


Πείτε μου λοιπόν, με ρωτάνε τα μάτια των μαθητών μου και των παιδιών μου
Αλλά, τι να τους πω εγώ και τι να μου πείτε εσείς πια…

Σε λίγο δεν θα κρατιούνται και εσείς φυσικά, θα ζητάτε ευθύνες, υποκινητές και υπαίτιους για να μπορέσετε να απολύσετε μερικούς ακόμη

Λες και δεν έχετε καθρέπτη στα ταπεινά σπίτια σας…

Πείτε μου Κε βουλευτά, Κε υπουργέ, Κε πολιτικάντη·
Ξέρετε μήπως πόσους ρόλους πρέπει να παίζω καθημερινά;
Έχω γίνει συντηρητής πατωμάτων, τεχνίτης σπασμένων καρεκλοθρανίων, κλειδαράς, καθαριστής, κλινικός ψυχολόγος, επίτιμος επιπυραγός, γνώστης πολεμικών τεχνών, φυσιογνωμιστής, επιδιορθωτής φωτοτυπικών και χειριστής μηχανών γραφείου πάσης φύσεως, γραμματέας, κλητήρας, διατροφικός σύμβουλος, ερασιτέχνης παιδοψυχολόγος, ιδιωτικός ντετέκτιβ, υπάλληλος ληξιαρχείου, ερμηνευτής εγκυκλίων, διεκπεραιωτής ανούσιων εγγράφων με την ένδειξη «Επείγον», ειδικός ψυχολογικής υποστήριξης σαλταρισμένων συναδέλφων και απελπισμένων γονιών και πάει λέγοντας
Όχι δεν με πληρώνετε για όλα αυτά, αλλά δεν είναι θέμα χρημάτων.
Δεν επέλεξα να κάνω αυτή τη δουλειά για τα χρήματα, από μεράκι το έκανα παρατώντας καριέρα με προοπτικές.
Θέμα αξιοπρέπειας και αντοχών είναι κι ας κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε
Και θέλετε λέει να με αξιολογήσετε;
Ελάτε όποτε θέλετε, για την ακρίβεια, ελάτε αν σας βαστάει
Αλλά θα κάτσετε μαζί μου καμιά βδομάδα για full service που λένε
Κι αν δεν το μάθατε να σας ενημερώσω και γι΄ αυτό, πως δηλαδή ότι υπάρχει ακόμη όρθιο και δεν έχει διαλυθεί σε σκόνη και θρύψαλα, βασίζεται στο φιλότιμο και την ανθρωπιά κάποιων μόνιμα ταγμένων στον ρόλο του θύματος και του κορόιδου.
Πόσο να αντέξουμε όμως πια;
Μήπως ξέρετε αν στα νέα αναλυτικά προγράμματα υπάρχει κάποια μέριμνα για Ψυχολογική Υποστήριξη μαθητών;
Καθηγητών ίσως;
Όχι ε;
Κρίμα…
Ένας φίλος μου είπε να πολιτευτώ μπας και σταματήσω να σκέφτομαι.
Πονηρή η κουβέντα του, δεν λέω, αλλά δεν θα πάρω.
Βλέπω πάνω σας τις παρενέργειες μιας τέτοιας επιλογής


Πείτε μου Κε βουλευτά, Κε υπουργέ, Κε πολιτικάντη·
Στους δρόμους που κυκλοφορείτε έχετε λάμπες, έχετε φώτα;
Περπατάει κόσμος χαλαρός; Γελάει;
Εδώ που είμαι εγώ, εδώ και καιρό, όχι
Εδώ ο κόσμος δεν προσποιείται πως όλα θα πάνε καλά, πως όλα θα φτιάξουν
Δεν προσποιείται πως έχει μέλλον.
Προσπαθεί να ρουφήξει ότι μπορεί από το παρόν γιατί δεν έχει να περιμένει τίποτα
Φεύγουν με αυξημένους ρυθμούς γνωστοί και γνωστοί γνωστών από εμφράγματα, καρκίνους, αυτοκτονίες
Και μένουμε κάποιοι να προσπαθούμε να χωρέσουμε στον επίπονο ρόλο του αναπαλαιωτή ψυχών.
Τις δικές μας να δούμε ποιος θα τις κουράρει

Κάνει νύχτα που λέτε Κε υπουργέ, Κε βουλευτά, Κε πολιτικάντη
Πολύ νύχτα
Και θα αργήσει να φύγει, το ξέρετε καλύτερα από εμάς τους απλούς ανθρώπους φαντάζομαι

Να προσέχετε στα σκοτεινά δρομάκια λοιπόν, έχουν πολλές ακάλυπτες λακκούβες, ξέχειλες θλίψη

Γιατί φυσάει και λύσσα τελευταίως στους έρημους δρόμους, μην αρπάξετε κανένα κρύο…

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

Η πιο σημαντική επανάσταση είν' αυτή της συνείδησης.


Η επαναστατική δράση δεν είναι απαραίτητο να στοχεύει στην εκθρόνιση των κυβερνήσεων. Απόπειρες που δημιουργούν αυτόνομες κοινότητες απέναντι στην εξουσία (χρησιμοποιώντας τον ορισμό του Καστοριάδη εδώ: τέτοιες που να αυτοθεσμίζονται, που να δημιουργούν συλλογικά τους δικούς τους κανόνες ή αρχές λειτουργίας, και συνεχώς να τους επανεξετάζουν), θα μπορούσαν εξ' ορισμού, να είναι επαναστατικές δράσεις. Και η ιστορία μας δείχνει ότι η συνεχής συσσώρευση τέτοιων δράσεων είναι δυνατόν να αλλάξει (σχεδόν) τα πάντα.
D. Graeber, Αποσπάσματα μιας Αναρχικής Ανθρωπολογίας, εκδ. ΣΤΑΣΕΙ ΕΚΠΙΠΤΟΝΤΕΣ , Αθήνα, 2007, σ. 49.

Είναι οι μικρές, καθημερινές μα κυρίως συνειδητές δράσεις, που αλλάζουν τον εαυτό μας. Κι αλλάζοντας τον εαυτό μας, μπορούμε ν' αλλάξουμε τον κόσμο όλο.
Κι όλα αυτά δεν μπορούν να συμβούν παρά από ανθρώπους που πιστεύουν σε υψηλά ιδανικά, υπηρετούν αξίες κι εμφορούνται από υψηλό φρόνημα· δηλαδή από ανθρώπους ελεύθερους.