Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

Ψίθυροι στη βροχή.



Τα μερομήνια λένε, για το δεύτερο 15μερο του προσεχούς Μαΐου, για βροχές και πιθανές καταιγίδες, για μέρες συννεφιασμένες και βροχερές.
Στο τέλος Μαρτίου, στην ελληνική -ούτως ειπείν- Βουλή πρόκειται να ψηφιστεί, όπως όλα δείχνουν, ένα ακόμα μνημόνιο, παρά τους λεονταρισμούς ορισμένων εθνοπατέρων (Μωραΐτης και Κασσής), που ανθίζομαι ότι πάλι σε "κοκοκό" θα καταλήξουν, και την -ειλικρινώς- σουρεαλιστική στάση ορισμένων άλλων, παραδείγματος χάριν εκείνη του κυρίου Λοβέρδου, που δήλωσε -εις τα ευήκοα ώτα και τον απονεκρωμένο νου των ιθαγενών- ότι θα καταψηφίσει το πολυνομοσχέδιο εάν δεν παραιτηθεί o κ. Χατζηδάκης. Που θα πει πως, δεν έχει αντιρρήσεις στις ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου -αυτό δα έλειπε!- αλλά στο πρόσωπο ενός Υπουργού της κυβέρνησης, επομένως...επομένως, αν βρείτε άκρη, γράφτε μου.
Τέλος πάντων, πάει καιρός που, προσωπικά, δεν βγάζω άκρη με την βαθιά πολιτική σκέψη. Ίσως να φταίει που είμαι ιθαγενής. Σ' εμάς τους ιθαγενείς δεν μας αρέσουν τα λόγια, δώσε μας χάντρες και πάρε μας το σπίτι (κυριολεκτικώς). Ενίοτε, δώσε μας και καμιά βουρδουλιά, μας αρέσει, γινόμαστε καλύτεροι και χαμογελάμε με ευγνωμοσύνη, είμαστε ο ιδεότυπος του ευτυχισμένου σκλάβου. 
Ο υποβολέας μουρμουρίζει ότι φλυαρώ (και πάλι) και το κείμενο εμφανίζεται χαοτικό κι ασύνδετο (πάλι).
Σους, υποβολέα, έχω σχέδιο. Σαν την κυβέρνηση. Αν δεν το καταλαβαίνεις, είναι γιατί εχθρεύεσαι Εμένα, δηλαδή το έθνος.
Το λοιπόν, τις τελευταίες μέρες η Όλγα, ο Γιάννης, ο Μανώλης, ο Τάκης (νέο φρούτο), και τ' άλλα παιδιά, εκφράζοντας την κοινή γνώμη (έλα, δεν θέλω να χασκογελάτε, οι καιροί ου μενετοί, θέλω σοβαρότητα), μας ενημερώνουν (σταματήστε βρε τα γέλια) ότι όλα βαίνουν καλώς, χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, η ανάπτυξη μας έχει μπει ήδη (καλά, αυτό το καταλαβαίνουμε και μόνοι μας), κι οι μόνοι που αντιδρούν είναι κάτι κακομαθημένες συντεχνίες. Γιατροί, δάσκαλοι, καθηγητές, έμποροι, δημόσιοι υπάλληλοι, φαρμακοποιοί, αγρότες, κτηνοτρόφοι, μηχανικοί, δικηγόροι, φοιτητές, άνεργοι, ταξιτζήδες, φορτηγατζήδες, ελεύθεροι επαγγελματίες, η θειά μου η Φιλίτσα κι ο λατρεμένος μας υποβολέας, που ως γνωστόν είναι συριζαίος, κομμουνιστής κι αναρχοάπλυτος, εξ' ου κι εξοργίζει σφοδρώς τον Μπάμπη, που γεμίζει σάλια, κάθε βράδυ στις οκτώ, το γυαλί του τελεβίζιου.
Ψυχραιμία, ρε Μπάμπη, composure!
Ναι, ρε υποβολέα, ξέρω. Πήγαν 150 τα κουκιά κι έχει πέσει τρόμος. Αλλά, στο είπα, πάλι στο "κοκοκο" θα καταλήξουμε, τισταδιάλα, δεν το έχεις μάθει πια το έργο;
Τέλος πάντων, όλα πάνε θαυμάσια και όλη η κουστωδία, τηλεπαπαγάλων και μαγειροδημοσκόπων, έχει βαλθεί να μας πείσει ότι ο κόσμος "σοβαρεύεται" και το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα είναι "προς τη σωστή κατεύθυνση", άλλωστε το λέν και οι δημοσκοπήσεις, άσε που το λέει κι η Όλγα!
Μόνο που εγώ διαβάζοντας αυτή τη δήλωση:


...έτσι σαν να ένιωσα πως διάβασα μια δήλωση διπλής ανάγνωσης, που λεν κι οι συνωμοσιολόγοι. 
Εν πρώτοις, φαίνεται σαν μια ξεκάθαρη δήλωση-νίκης.
Σε δεύτερη ανάγνωση, ωστόσο, μπορεί να σημαίνει περισσότερα.
Χμμμ...
Και τώρα, λατρεμένοι μου συνιθαγενείς, θα σας διηγηθώ μιαν ιστορία*, απ' αυτές τις συνομωσιολογικές που μ' αρέσουν, κι εσείς θα βρείτε, ίσως, την δεύτερη ανάγνωση και σ' αυτήν.
Το 1961 ήταν, όπως οι παλιοί γνωρίζουν κι οι νέοι θα πρέπει να μάθουν, η χρονιά της βίας και της νοθείας, η χρονιά εκείνη που την ΕΡΕ ψήφισαν οι πεθαμένοι (κυριολεκτικώς), τα δέντρα και οι οδοί (στα σοβαρά), με αποτέλεσμα, φυσικά, να "θριαμβεύσει" εκλογικώς.
Στις 29/10/1961 έγιναν οι -ούτως ειπείν- εκλογές εκείνες, στις 2/11/1961 ορκίζεται η κυβέρνηση Καραμανλή με ονόματα πολλά και βαριά (Π. Κανελλόπουλος αντιπρόεδρος, Ευ. Αβέρωφ, Υπ. Εξωτερικών, Πιπινέλης, Υπ. Εμπορίου κλπ). Όλο το αφάν γκατέ.

Κι αίφνης, στις 6/11/1961, πιάνει μια μπόρα, μια νεροποντή, μια κοσμοχαλασία...μανούλαμ'!
Βουλιάζει η Αθήνα κι ο Πειραιάς κι αφανίζονται οι λαϊκές συνοικίες της Αθήνας (Μπουρνάζι, Λιόσια, Αιγάλεω, Ανθούπολη κλπ): 43 νεκροί, 300 σπίτια εντελώς κατεστραμμένα, άλλα 1500 σπίτια ετοιμόρροπα, τρομερές βλάβες στις υποδομές, υλικές καταστροφές, αμέτρητες οικογένειες στον δρόμο. Αρμαγεδδών.
Η Αντιπολίτευση, κυρίως η ΕΔΑ, μια που ο Γ. Παπανδρέου δεν έχει ξεκινήσει ακόμα τον "Ανένδοτο", κατηγορεί την Δεξιά ("Συναγερμός" και μετέπειτα η "ΕΡΕ" κυβερνούν αδιαλείπτως απ' το 1952) για την αδιαφορία της απέναντι στις υποβαθμισμένες, λαϊκές περιοχές.
Η νεροποντή κι οι...γκρίνιες της αντιπολίτευσης "χαλάνε" τον εκλογικό θρίαμβο της βίας και της νοθείας, οπότε αναλαμβάνει δράση το διαβόητο "Συμβούλιον Μελετών" της "Υπηρεσίας Πληροφοριών" του Υπουργείου Προεδρίας.
Και τι λες, υποβολέα μου, ότι αποφασίζει το Συμβούλιον;
Πως υπάρχει "κομμουνιστικός δάκτυλος" και φταίει η ΕΣΣΔ!
Όχι για την αντίδραση της αντιπολίτευσης, για τη νεροποντή ρε, λόγω τιμής σου μιλώ!
Μη γελάς, δεν είναι για γέλια...

"Η πρόσφατος θεομηνία των πλημμυρών εις τα προάστια της πρωτευούσης, έδωσεν την ευκαιρίαν εις την ηττηθείσαν ΕΔΑ, να ανορθώση και πάλιν την κεφαλήν της και να ζητήση να εκμεταλλεύτει την δυστυχίαν των θυμάτων των στοιχείων της φύσεως επιρρίπτουσα ευθύνας επί της κυβερνήσεως!"
Άρα;
Άρα, αποφασίζεται να κινητοποιηθεί κράτος και παρακράτος και να αποδοθεί η ευθύνη στους...Σοβιετικούς!
Σε δυο φάσεις.
"Προτείνεται  όπως δια των εν επαφή μετά της υπηρεσίας τελουσών πολιτικών [παρακρατικών] οργανώσεων, συλλόγων και σωματείων, ως και δια των ΤΕΑ, χωροφυλακής, νομαρχιακών γραφείων διαφωτίσεως, σωματείων φοιτητών [ΕΚΟΦ κ.ά] και πολεμιστών του στρατού [!], της ΑΣΔΑΝ-Διευθύνσεως Δημοσίων Σχέσεων και των ασχολουμένων εις τα έργα στρατιωτών, των πυροσβεστών κλπ, των υπηρεσιών των κ.κ. Μπουραντά [Μηχανοκίνητο], Καραχάλιου, Βενετσάνου και Λαναρά, καλλιεργηθή και διαθοδή δια της προπαγάνδας του ψιθύρου εις τον λαόν η φήμη ότι τας πλημμύρας προεκάλεσαν μετεωρολογικαί μεταβολαί και ρεύματα, προελθούσαι εξ΄αποτόμων μεταβολών της θερμοκρασίας συνεπεία της γενικής διαταράξεως της ατμοσφαίρας από τας ατομικάς εκρήξεις της Σοβιετικής Ενώσεως"!
Χα! Όχι παίζουμε!
Κοίτα τώρα, λατρεμένε αναγνώστη μου, και συ αναρχοάπλυτε υποβολέα, πόσο πίσω στον χρόνο πάει η επιστήμη "της ενημέρωσης των οκτώ":
"Ακολούθως, και αφού ο ψίθυρος αρκούντως διαθοθή, η Υπηρεσία δέον όπως επιληφθή του θέματος και δια ραδιοσχολίων, άρθρων και σχολίων εις τον επαρχιακόν Τύπον, προβή εις επίμονον προβολήν των απόψεων αυτών, ίνα εκ των υστέρων ο εγερθείς υπό των κομμουνιστών θόρυβος απολήξη εις βάρος των."
Και να φανταστείς, λατρεμένε μου αναγνώστη, πως μιλάμε για εποχές που δεν υπήρχε ούτε το τελεβίζιο, ούτε οι μαγειροδημοσκόποι, ούτε τα "Ινστιτούτα Επικοινωνίας" (των πρεσβειών), ούτε καν ο Γιάννης. Με ίδια μέσα, κάτι ψιθύρους και ψιθυριστάς, κάτι λακέδες (καλά, απ' αυτούς έχουμε και τώρα περίσσεμα), κάτι εφημεριδούλες και ραδιόφωνα προσπαθούσαν να κάμουν τη δουλειά τους οι άνθρωποι. Και δια των ΤΕΑ, βεβαίως βεβαίως, κι αν νομίζεις ότι τώρα πια δεν έχουμε ΤΕΑ, μάλλον γελιέσαι αναγνώστη μου.
Θες και το κερασάκι;
"Η ΚΥΠ [επικεφαλής: Αλ. Νάτσινας] πρέπει ιδιατέρως να προσέξη τον τομέα του "ψιθύρου", διότι εις μίαν χώραν ως η ιδική μας, με χαμηλόν μορφωτικόν επίπεδον, μικράν κυκλοφορίαν του Τύπου, αναξιοπιστίαν εφημερίδων και πολιτικών [!], μέγα ποσοστόν του αγροτικού πληθυσμού, ανωριμότητα της κοινής γνώμης κλπ., η κάπως αορίστως διαχεόμενη προπαγάνδα των διαδόσεων αι οποίαι κυκλοφορούν ανευθύνως "στόμα με στόμα", παίζει σοβαρόν ρόλον, όχι σπανίως δε ΣΟΒΑΡΩΤΕΡΟΝ και από εκείνον της επισήμως διεξαγομένης προπαγάνδας. Εκατομμύρια Ελλήνων και κυρίως Ελληνίδων, πιστεύουν κάτι επειδή "το λέει ο κόσμος". Και συχνά αυτό που "λέει ο κόσμος" διαδίδεται εις ευρύτερον κοινόν από εκείνο που το γράφει μια εφημερίς. Με τας ανευθύνους διαδόσεις άλλωστε τίθενται εις κυκλοφορίαν ισχυρισμοί μη δυνάμενοι να διατυπωθούν υπευθύνως δια διαφόρους λόγους. (Έλλειψις αποδείξεως, φόβος μηνύσεως, διπλωματικαί περιπλοκαί κλπ".
Θα μου πεις, τώρα δεν έχουμε ψιθυριστάς, τώρα δεν έχουμε παρακράτος, τώρα ήμεθα δημοκρατία και το καυχώμεθα (εν ταις θλίψεσιν).
Το μυαλό μας και μια λίρα (ή ένα μάρκο, άλλως πως ένα ευρώ).
Πάντα υπάρχουν ψιθυρισταί, λατρεμένε μου αναγνώστη.
Μόνο που τώρα φορούν κοστούμια, έχουν μαρκούτσια στα πέτα, ύφος καρδιναλίου κι απαρτίζουν τα πάνελ των δελτίων των οκτώ. Εκεί να δεις ψιθυριστές, να σου φύγει το τσερβέλο, η μαλακία και το ψέμα, η άθλια προπαγάνδα, πάει σύννεφο, με το ζεμπίλι, αλλά πού και ποιος να βγάλει άκρη, λατρεμένε αναγνώστη μου, μέσα σ' όλον αυτό τον ορυμαγδό, ή τον οχετό, της επιστημονικής πλέον προπαγάνδας, του τηλεψιθύρου, που πια δεν είναι καν ψίθυρος, είναι οχλοβοή, ντεσιμπέλ πολλά, να σου καβουρντίζουν το μυαλό.
Φυλάξου απ' τους τηλεψιθυριστές, λατρεμένε μου αναγνώστη.
Και παρακάλα νά 'χει γίνει λάθος στα μερομήνια και να μην είναι ο καιρός, στις 25 του Μάη, "συννεφιασμένος και βροχερός".
Παρακάλα νά ΄χει λιακάδα.




*Κ. Παπαϊωάννου, Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ, ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟ(ΛΟ)ΠΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ (1944-2007), δ' εκδ., ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ, Αθήνα 2008, σ:139-140

Δεν υπάρχουν σχόλια: